คือเรื่องมันมีอยู่ว่า...
มีแฟนคบกันมา 2 ปี พึ่งครบรอบ เมื่อวันที่ 16/12/57 นี่เองค่ะ แฟนเราเป็นคนที่รักเรามาก เรารู้ดีและเราก็รักเขามาก แต่ด้วยนิสัยของตัวเราเอง เขาบอกว่าเราขี้น้อยใจ เซ้าซี่ จู้จี้ จุกจิก บลาๆๆ เพราะเขาอยากมีอิสระ ไม่ต้องการกักขัง ตอนแรกที่เราคบกันแฟนเราไม่เคยพูดแบบนี้ เราเข้าใจนะตอนนี้เขาคงจะทนมามาก เราก็พยายามเปลี่ยนตัวเองเพื่อเขาตลอด เพราะรักเขามาก จนมาถึงตอนนี้ เขาจะเข้ามหาลัยปีหน้า เราก็เข้าใจว่าเขาโตแล้ว เราก็พยายามทำตัวไม่วุ่นวาย เเต่มีบ้างเวลาเขาไปกินเหล้าเที่ยวกลางคืนเราโทรถามเขา จิกเขา เพราะกลัวเขาเมาแบบไม่ได้สติแล้วม่อสาว เพราะเขาเคยทำมาแล้ว เมาแล้วจูบกับสาว มันทำให้เรากลัวเราระแวง แต่เราก็เริ่มชินแล้วเพราะเขาไปกินเหล้าบ่อยมากช่วง ม.6 เทอม 2 ทำให้เขาไม่ค่อยสนใจเรา เราก็พยายามอยู่ของเราปกติ ไม่มีเวลามาหาไม่เป็นไร แต่เข้าใจไหมค่ะ ผญ. ก็คือ ผญ. ปากบอกไม่คิดไร แต่ในใจมันก็มีนอยบ้างไรบ้าง แต่เราอะเปนคนโกรธง่ายหายเร็ว คือแค่เขาไม่ต้องมาง้อเราปล่อยเราแบบนี้แหละ เดี๋ยวเราก็อารมณ์ดีเอง เพราะเรารักเขา เขาก็บอกเสมอรักกันให้เข้าใจกัน อนาคตไม่แน่ไม่นอน ทำวันนี้ให้ดีที่สุด คำพูดพวกนี้ซึ่งเขาพึ่งจะมาพูดในช่วงที่เขาเรียน ม.6 เทอม 2 มันก็ทำให้เราคิดแล้วว่า ที่เขาเคยบอกเราว่าอีก 5 ปีรอได้เลย มันเป็นแค่คำพูด แต่เรายังเชื้อใจเขาอยู่นะเพราะที่ผ่านมาเขาดีตลอด แต่เราทะเลาะ (ประจำ) แต่เราอะเป็นคนง้อตลอดไม่ว่าเราจะถูกหรือผิดก็ตาม เขาเคยง้อเรา ยอมเราในช่วงระยะแรกที่คบ คือตอนที่คบยังไม่ถึงปี แล้วมันก็กลายเป็นเราที่เป็นแบบนี้ซะเอง!!
เราเป็นแฟนคนแรกของเขา เขาก็เป็นเหมือนคนแรกของเรา เพราะแฟนคนก่อนๆ ที่ผ่านมาคบกันแบบเด็กๆ ประถมคบกัน คือเราไม่ได้คิดว่าเป็นแฟน เขาคือคนแรกของเรา คือเราจะบอกเลยละกันว่า เรากะแฟน มีไรกันตอนที่พวกเราคบกันได้ ปีกว่าๆ มันทำให้เรารู้ว่า อือ เราอะไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ ไม่เอาคบๆ ทิ้งๆ อย่าทำแบบนั้นนะ คือแฟนเราก็บอกว่าไม่เคยจะคิดแบบนั้นเลย เราก็ยอมรับทุกอย่าง เพราะเขาดีกับเรามาเสมอ เขายอมรับเราได้ถึงเราไม่ได้มีพ่อแม่ ฐานะก็ไม่ได้ร่ำรวย เขายอมรับและรักที่เราเป็นหน้าตาเราก็ไม่ได้สวย แต่เรายอมรับนะว่าแฟนเราอะเข้าขั้นหน้าตาดีเลยละ แล้วเขาก็ดันเป็นคนเฟรนลี่ ทำให้มีใครหลายๆคนเข้าหา แต่ก็นะ แฟนเราเป็นนักกีฬา ชอบเตะบอล ก็เคยมีบางช่วง ที่เตะบอลจนไม่มีเวลาให้เรา ทีเเรกเราอะคิดเป็นเด็กไร้สาระ แต่แล้วเราก็ปล่อยเพราะเป็นสิ่งที่เขาชอบเราก็ชอบ55555 ในเฟสเขาก็ไม่เคยได้คุยกับใคร เพราะเราต่างคนต่างมีรหัสเฟสกัน เรายอมรับว่าเราอะเป็นคนขี้หึงนะ ถ้าแฟนทำให้เชื่อใจว่าไม่มีไรก็คือไม่มีไร เราก็จะอยู่เฉยๆ ถึงเราจะคิดบ้างก็เหอะเราจะไม่พูดถึง เพราะถ้าเราพูดก็มีแต่ทำให้เรากับแฟนทะเลาะกัน เราจึงปล่อย จนกระทั้ง ตอนนี้ ช่วง ม.6 เทอม 2 เหมือนเดิม อยู่ดีดีมี อ. ผญ. คนหนึ่งมาคุยสนิทสนมกับแฟนเรามาก ช่วงต้นเดือนธันวานี้เอง (แฟนเราเรียนชายล้วน) ถ้าใครได้อ่านแชทที่ อ. คนนี้คุยกับแฟนเรานะ อ่อยชัดๆ ตัวเองมีแฟนอยู่แล้วแต่ไม่สนใจ แฟนเลย (เราสืบมาหมดละ) แฟน อ. เหมือนเราอะรัก อ.มาก แต่เราสงสาร ผช. คนนั้นอะ ซื่อสะตย์ ทั้งๆ ที่ อ.ผญ เป็นแบบนี้ได้ไง ปล. ความคิดเห็นส่วนตัว (ต่อ) แฟนเราบอกให้เราเชื่อใจ เขาเป็นแค่ อ. พูดหยอกล้อ เล่นๆ เราก็เข้าใจนะว่าเป็น รร. ชายล้วน มี อ. ผญ ให้มองแล้วสดชื่น (สำหรับบางคน) เราก็ปล่อยเหมือนเดิม เราเชื่อใจแฟน แต่เราก็อดปรึกษาเพื่อนเราไม่ได้ เพื่อนเราก็บอกคุยแบบนี้ไม่ใช่ละๆ ใครอ่าน ใครก็คิดละวะ !! แล้วเรากับแฟนก็ปกติมีความสุขดี (มั้ง) แฟนเราคุยกับ อ. คนนั้นทุกวันเลย ทักทุกวันคุยเฮฮา หัวเราะ แต่คุยกับเราน้อยลงไม่เคยหัวเราะกับเราแบบเดิม ทำให้เราเริ่มมีอาการทนไม่ไหว เราก็เลยพูดบ้างบางเวลา แต่ก็ทำให้ทะเลาะ แต่ก็ดีกันเหมือนเดิม (คู่เราเป็นคู่ที่แรงนะ ทะเลาะทีไรคือกุตบมันต่อย) วันครบรอบแฟนก็พาไปดูหนังรอบดึก เพราะตอนกลางวันไม่ว่าง ช่วยงานที่บ้าน เตะบอล ไปกับเพื่อน สารพัด~ แต่เราก็ไม่มีปัญหาในเรื่องนี้ แค่ไม่ได้ไปหากิ๊กแค่นั้นก็ดีแล้ว (ต่อ) ไปดูหนังเราก็เอาสร้อยคู่ ไปให้ ในขณะที่ดู ไอฟาย แต้งกิ้ว เลิฟยู้กัน ... มันก็มันให้เราคิดว่า"กุมาดูผิดเรื่องปะวะ? ครูกับ นร. ชอบกันยิ่งทำให้มันคิดรึป่าว? " แต่เราก็เคยพูดเอาไว้แล้วว่าเราจะมาดูด้วยกัน เราก็ปกติทุกอย่างจับมือ ถือแขนได้ ปกติ มีแค่ก่อนหน้านี้ เขาไม่ชอบให้เรามาเกาะแขน จับไม้จับมือ แถวบ้าน (บ้านเราอยู่ติดกัน แล้วเราก็ย้ายมาอยู่อีกบ้าน ก็ไม่ได้ไกล 100 เมตร เอง มั้ง) พอมาข้างนอกก็จับได้ปกติ แค่ในบางเวลาเขาไม่เหมือนเดิม ไม่จับมือข้ามถนน เหมือนเดิม ตอนที่คบกันปีกว่าๆ นะ แถวบ้านจับมือเราแทบไม่ปล่อย หอมแก้ม ยังทำแบบไม่อาย ไหนจะการโพสบนเฟส ที่น้ำเน่าสุดๆ แต่เราก็ชอบมัน แล้วก็มีก่อนวันไปดูหนังอะคะ เราไปกินข้าวหน้าปากซอยด้วยกัน วันนั้น พระจันทร์เต็มดวงสวยมาก เรากะแฟน เป็นครั้งแรกของเดือนที่หัวเราะสนุกด้วยกันกำลังกลับมา เราก็ให้เขาสาบาน ต่อหน้าพระจันทร์ ว่าเขาจะรักเราคนเดียวนะ จะไม่มีใคร แล้วก็เดินกลับบ้านอย่างมีความสุข จนถึงคืนวันที่ 21 เราไปกินข้าวหน้าปากซอยด้วยกัน ตัวเราอะใส่แมสปิดปากไป แฟนก็ถาม จะปิดทำไม เราบอกสิวขึ้น !!
มันบอกเราทำไม ไม่ดูแล เราก็ตอบดูแลอยู่แค่ครีมมันหมดแล้ว ไม่มีตังซื้อหรอกแพงเกิน (ปกติเราใช้ตังด้วยกัน เพราะเรากับแฟนต่างคนต่างไม่ได้รวย แต่เขามีดีกว่าเราแน่นอน) แล้วเขาก็ถอนหายใจใส่ บอก น่าเบื่อ แล้วเดินดึงหน้าตลอดทาง ไปกินข้าวเราไปกินข้าวกับเขาพร้อมน้ำตามา 2 รอบละ นี้รอบที่2 รอบแรกไม่ได้เล่า เราก็ถามพี่เขาตลอดว่าเป็น อะไรแค่สิวบนหน้าเดี๋ยวมันก็หายจะอารมณ์เสียทำไม เขาก็เงียบ บอกเราหุบปากแล้วกินๆ ไปเหอะ (คือโดนตะคอกตลอดอะ) เดินกลับบ้านก็ดีขึ้นพี่เขาก็สงบอารมณ์ลงนิดนึง(แค่นิดเดียว) เขาก็ยื่นแขนมาหา ให้เดินมานี่ เราก็เดินแล้วเดินกลับด้วยกัน แต่ตอนกลับอะเราเอาสายสร้อยมาเปลี่ยนให้เขาด้วย(สร้อยที่ให้ในโรงหนัง) เพราะเส้นนั้นมันเล็กติดคอ เลยจะเปลี่ยนให้เขา เขาบอกว่าอยากได้ที่ดำ เราซื้อสีเงินไปทีแรก แล้วเปลี่ยนสีดำให้เขา แต่เราไม่รู้ว่าเขารีบ อะไร เราบอกให้เขารอหน้าบ้านแปบนึง เขาบอกไม่อยากรอ เราก็บอกแค่แปบเดียว เขายอมรอ เราก็เลยเข้าบ้านไปเอาสร้อยสีดำมา แต่ที่บ้านดันมีปัญหา ย้ายของ แล้วมีกางเกงทหาร ที่เราแอบซื้อไว้ให้เขาที่บ้านย้าย ออกมา แล้วเราก็เลยตัดสินใจเอาไปให้พี่เขาเลยกะว่าจะเอาไว้เซอไพร์ วีนเกิด 29/12/14 แต่ไม่เป็นไร ให้ก่อน เขาเลยพูดว่า เร็วๆ ดิคนมองหมดละ มันก็แปลกๆ ปกติมารอหน้าบ้านตลอด เราก็เข้าใจเวลานั้น มันแค่2 ทุ่มกว่าๆ พอเราเอาถุงใส่กางเกงกับสร้อยให้ดขาก็รีบเดินกลับบ้าน เราบอกอย่าพึ่งไปคุยแปบนึง เขาก็ตอบแค่ "ไม่" เข้าบ้านไปซะ เราก็เดินตาม (ไม่รู้ว่าทำไม ถึงเดินตาม) แต่ความรู้สึกตอนนั้นคือ อยากรู้ว่าะเขาชอบกางเกงไหม ชอบแบบสายสร้อยเส้นใหม่รึป่าว ?? สุด ท้ายเขาก็เดินไป เขาเคยบอกเราอยู่ว่าวันครบรอบไม่ต้องมีอะไรก็ได้ เพราะเขาไม่อยากได้อะไรจากเราขอแค่มีเราก็พอ เขาอยากให้เราเก็บตังไว้ใช้ตัวเอง เพราะเราอะไม่ค่อยมีตังใช้ เราเข้าใจ แต่นานๆที่เราจะซื้อให้เขา เพราะที่ผ่านมาเขาซื้อให้ตลอด แต่ช่วยนี้รู้สึกรายจ่ายเขาเยอะเราก็ไม่อยากจะพูดเรื่องตังเท่าไร คือตอนนั้นที่ได้ยินคำที่บอกว่า"มีเราแค่นี้ก็พอ"คือแบบ รู้เลยว่าตัวเองโชคดีแค่ไหนแต่ทำไงได้ซื้อมาแล้วให้ๆ ไปเหอะ เราก็ได้แต่โทร รอบแรกมันขึ้นว่าบริการฝาก.. เราก็โทรอีก จนสายที่ 3 อะติด ได้คุยเราก็ถาม ปิดเครื่องทำไม เขาบอกไม่ได้ปิด เราก็ไม่คิดไรเพราะโทสับเครื่องนั้นสัญญาณไม่ค่อยดี พอคุยก็ปกติแล้วเขาก็บอกแค่นี้แหละจะขึ้นบ้านละ แล้ววางสายไป เราโทรไปอีก คือความรู้สึกตอนนั้นอะอยากคุยกับเขามากเป็นไรไม่รู้ เขารับสายแล้วพูด บอกเราว่า พูดไม่รู้เรื่อง ช้ะ ? เราก็บอกป่าว รู้เรื่องแต่อยากคุยด้วย (มันรู้สึกเหมือน ยังไม่เคลีย) สุดท้ายเขาตัดสายแล้วปิดเครื่อง โทรสับเขาเปนไรไม่รู้ ปิดเครื่องทีไรเปิดมาไม่มีสัญญาณทุกที(อันนี้เรารู้เพราะเราเคยแลกกันใช้บ่อยๆ) เขาก็ออนเฟส ไลน์ เราก็ทักไปบอกว่าขอโทษ ที่งอแง ง๋องแง๋ง เขาก็ตอบ เออ จบ เบื่อ ซึ่งพักหลังๆ เขาบอกเบื่อเราบ่อยมาก รำคานบ่อยมาก เราก็พยายามเปลี่ยนตัวเองแต่ทุกอย่สงกลับแย่ไปหมดอะ
แล้วเราก็เงียบไป เราไปโพสบอกรักหน้าทามไลน์ (ไม่ได้โพสนาน) แล้วเขาก็ไปคอมเม้นบอก เออ ไม่ต้องถึงขนาดนี้ก็ได้ อายเขา เราก็มาถามในแชท อาย ทำไม เขาบอก อาย พี่ป้าน้าอา แต่ก่อนมีแต่แฟนเราที่โพสไรน้ำเน่าๆ แบบไม่อาย ตอนนี้เราคิดว่าพี่เขากำลังติดเพื่อน เขาก็โตขึ้นมีความคิดใหม่ๆ แต่ถึงกลับต้องถึงเราเลยอ่อ แล้วเราก็ยาวสุดท้ายเขาก็บอกเราว่า "ปัญหาพวกนี้ที่ทะเลาะกันอะมันสะสมมาเรื่อยๆ จนทำให้เขาหมดรักเรา เขาบอกเบื่อเรา สารพัดจนสุดท้ายเขาบอกจบเหอะ เลิกกันเหอะ ต่างคนต่างอยู่ บอกว่า เขาแค่ผ่านเข้ามาในชีวิต ระหว่าเรากะเขาไม่มีอะไรอีกแล้ว บอกแบบนี้ เราง้อเขาทั้งคืนเหมือนคนบ้า เขาก็ตอบมาแค่คำสองคำว่า พอ จบ อย่าเซ้าซี้ รำคาน เขาเปลี่ยนรหัสเฟส ทำให้เราไม่รู้ว่าแฟนเราคุยกับ อ. ผญ คนนั้นว่ายังไง (สองคนนั้นยังคุยกันตลอดถึงแฟนเราทะเลาะกับเราอยู่แต่ก็ยังอารมดีเมื่อคุยกับ อ. คนนั้น) เราง้อเขาทั้งคืนร้องให้ทั้งคืน จนเขาบล็อคไลน์ แต่เฟสยังไม่บล็อค รูปคู่ยังไม่เอาลง เราเป็นคนตั้งโปรไฟล์เองแหละ สถานะยังคงเดิม แต่ในคืนนั้นเราร้องไห้หนักมาก จนที่บ้านเข้ามาดูมาถามเป็นอะไร เราก็บอกความจริงไป เพราะเรากับแฟนคบกันในสายตาผู้ใหญ่ตลอดคบกันมา บ้านเราบ้านเขาเป็นเหมือนญาติเพราะเป็นคน จังหวัดเดียวกัน แต่ย้ายมาอยู่กรุงเทพ ยายเรากับน้าเราอยู่คุยกับเราเกือบตี 2 ที่จริงตอนนั้นเราบ้ามาก เราอยากให้น้ากับยาย พาไปคุยให้รู้เรื่อง ยายก็สงสารเราร้องไห้ตาม ข้าวก็กินไม่ลง เขาบอดเราไว้ พน. จะพาไปคุยตอนนี้นอนก่อน เราก็นอน ตื่นเช้าไปเรียน เราไปรอเขาที่หน้าบ้าน ยายก็คอยดูห่างๆ เจอหน้ากันปุ๊บเขาก็ถามว่า มาทำไม เราก็ตอบว่ามาคุย ไม่อยากเลิก เดินไปคุยไปเขาเดินเร็วเราก็วิ่งตาม เราพูดทุกอย่างออกไปในตอนนั้น เขาบอกว่าไม่กลับมา(แบบตะคอกทั้งซอยมองอะ) เราก็ไม่ท้อตามต่อจนุงวินมอไซ แฟนเรามันเลยบอก เออๆ ไม่เลิกก็ไม่เลิก ไปเรียนได้แล้ว เราเลยบอกแล้วโทรสับอะ แฟนเราก็บอกเดี๋ยวทำ (เพราะมันไม่มีสัญญาณโทรหาไม่ได้) เราก็ปล่อยให้เขานั่งรถไป รร. เราก็ไปสอบ วันนั้รเปนวันสอบของเรากะแฟน คืออยู่ในช่วงสอบ พอสอบเสร็จบ่าย 3 เราโทรหาแฟน เราก็ถามพูดคุยปกติ ถามเขาว่าอยู่ไหน เขาก็บอกอยู่เซนทรัล เราเลยถามไปไม อะ เขาบอกมาเปลี่ยนซิม เราก็ถามไปว่าจะเปลี่ยนเบอร์ อ่อ เขาบอก เออ แล้วเราก็อยู่ไม่นิ่งละ คิดไปละว่าไม่นะอย่าทำแบบนั้น คือ เขาตัดสาย เราก็โทรๆ จนเขาปิดเครื่อง เราทำได้แค่ร้องไห้ในตอนนั้น (ใน รร. นะ) เย็นวันนั้นกลับมาบ้านก็ร้องไห้เหมือนเดิมประมาณ 5 ทุ่ม เกือบเที่ยงคืนเราจึงตัดสินใจโทรไปเบอร์แม่แฟน แล้วถามว่าพี่เขาอยู่ไหม ? แม่เขาก็บอกอยู่ๆ แปบนึงนะ เขาก็ไปเรียก แล้วเขาก็บอกว่าพี่เขาหลับไปแล้ว ก็วางสายไป ยันเช้าก็ไม่ได้นอน แค่หลับตาก็เจอหน้าเขาฝันเห็นเขาอยู่ตลอดสะดุ้งตื่นประจำ ข้าวปลาไม่กิน(มันกินไม่ลง กินไปก็อยากอ้วก) พอเช้าประมาณ 7 โมง กว่าๆ พี่เขาทักแชทเฟสมาบอก อย่ามายุ่งกับครอบครัวพี่เขาย่ามาสร้างปัญหา แม่เขาทำงานมาเหนื่อยๆ ต้องมาเจอปัญหาเรากับแฟน (คำพูดที่เขาใช้พูดกับเราแรงมาก ใช้กุกับด้วยนะ) จนเราคุยกันยาว สุดท้ายเขาบอกเหมือนเดิม แล้วเขาก็บล็อคเฟส ในที่สุด เราร้องไห้ตลอดน้าเราทนเห็นไม่ได้ก็ไปเจอป้าก็แฟนเรา เราก็ไม่รู้ว่าน้าเรา ไปเล่าว่ายังไง ป้าแฟนเราเขาก็มาดูบอกเรา ถามเราถึงปัญหา สุดท้ายเขาก็บอกเดี๋ยวป้าจะบอกแม่ของแฟนมาคุยเดี๋ยวมันจะสาย
ป้าแฟนเราไป สักพัก แม่แฟนเรามา เขาก็มาคุยด้วยว่าเป็นไรกัน แม่ไม่รู้เรื่องด้วยเลย ทุกครั้งได้ยินข่าวทะเลาะกันตีกันตลอด แม่อยากให้ ทั้งสองคนตั้งใจเรียนอย่าทิ้งอนาคต ให้คบกันต่อไป ไม่ใช่ว่าไม่ให้คบ แต่ให้เรียนให้จบ อย่าทิ้งการเรียน ขอให้มีงานมีการทำแม่ก็ดีใจ แม่แฟนเราพูดประมาณนี้ แล้วก็ไป เราทำได้แค่เสียใจ จนถึงเที่ยง ยายทนเห็นไม่ไหวบอกไปอาบน้ำแต่งตัว
แฟน (ผู้ชาย) บอกเลิกค่ะ จะง้อต่อไปยังไงดีค่ะ
มีแฟนคบกันมา 2 ปี พึ่งครบรอบ เมื่อวันที่ 16/12/57 นี่เองค่ะ แฟนเราเป็นคนที่รักเรามาก เรารู้ดีและเราก็รักเขามาก แต่ด้วยนิสัยของตัวเราเอง เขาบอกว่าเราขี้น้อยใจ เซ้าซี่ จู้จี้ จุกจิก บลาๆๆ เพราะเขาอยากมีอิสระ ไม่ต้องการกักขัง ตอนแรกที่เราคบกันแฟนเราไม่เคยพูดแบบนี้ เราเข้าใจนะตอนนี้เขาคงจะทนมามาก เราก็พยายามเปลี่ยนตัวเองเพื่อเขาตลอด เพราะรักเขามาก จนมาถึงตอนนี้ เขาจะเข้ามหาลัยปีหน้า เราก็เข้าใจว่าเขาโตแล้ว เราก็พยายามทำตัวไม่วุ่นวาย เเต่มีบ้างเวลาเขาไปกินเหล้าเที่ยวกลางคืนเราโทรถามเขา จิกเขา เพราะกลัวเขาเมาแบบไม่ได้สติแล้วม่อสาว เพราะเขาเคยทำมาแล้ว เมาแล้วจูบกับสาว มันทำให้เรากลัวเราระแวง แต่เราก็เริ่มชินแล้วเพราะเขาไปกินเหล้าบ่อยมากช่วง ม.6 เทอม 2 ทำให้เขาไม่ค่อยสนใจเรา เราก็พยายามอยู่ของเราปกติ ไม่มีเวลามาหาไม่เป็นไร แต่เข้าใจไหมค่ะ ผญ. ก็คือ ผญ. ปากบอกไม่คิดไร แต่ในใจมันก็มีนอยบ้างไรบ้าง แต่เราอะเปนคนโกรธง่ายหายเร็ว คือแค่เขาไม่ต้องมาง้อเราปล่อยเราแบบนี้แหละ เดี๋ยวเราก็อารมณ์ดีเอง เพราะเรารักเขา เขาก็บอกเสมอรักกันให้เข้าใจกัน อนาคตไม่แน่ไม่นอน ทำวันนี้ให้ดีที่สุด คำพูดพวกนี้ซึ่งเขาพึ่งจะมาพูดในช่วงที่เขาเรียน ม.6 เทอม 2 มันก็ทำให้เราคิดแล้วว่า ที่เขาเคยบอกเราว่าอีก 5 ปีรอได้เลย มันเป็นแค่คำพูด แต่เรายังเชื้อใจเขาอยู่นะเพราะที่ผ่านมาเขาดีตลอด แต่เราทะเลาะ (ประจำ) แต่เราอะเป็นคนง้อตลอดไม่ว่าเราจะถูกหรือผิดก็ตาม เขาเคยง้อเรา ยอมเราในช่วงระยะแรกที่คบ คือตอนที่คบยังไม่ถึงปี แล้วมันก็กลายเป็นเราที่เป็นแบบนี้ซะเอง!!
เราเป็นแฟนคนแรกของเขา เขาก็เป็นเหมือนคนแรกของเรา เพราะแฟนคนก่อนๆ ที่ผ่านมาคบกันแบบเด็กๆ ประถมคบกัน คือเราไม่ได้คิดว่าเป็นแฟน เขาคือคนแรกของเรา คือเราจะบอกเลยละกันว่า เรากะแฟน มีไรกันตอนที่พวกเราคบกันได้ ปีกว่าๆ มันทำให้เรารู้ว่า อือ เราอะไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ ไม่เอาคบๆ ทิ้งๆ อย่าทำแบบนั้นนะ คือแฟนเราก็บอกว่าไม่เคยจะคิดแบบนั้นเลย เราก็ยอมรับทุกอย่าง เพราะเขาดีกับเรามาเสมอ เขายอมรับเราได้ถึงเราไม่ได้มีพ่อแม่ ฐานะก็ไม่ได้ร่ำรวย เขายอมรับและรักที่เราเป็นหน้าตาเราก็ไม่ได้สวย แต่เรายอมรับนะว่าแฟนเราอะเข้าขั้นหน้าตาดีเลยละ แล้วเขาก็ดันเป็นคนเฟรนลี่ ทำให้มีใครหลายๆคนเข้าหา แต่ก็นะ แฟนเราเป็นนักกีฬา ชอบเตะบอล ก็เคยมีบางช่วง ที่เตะบอลจนไม่มีเวลาให้เรา ทีเเรกเราอะคิดเป็นเด็กไร้สาระ แต่แล้วเราก็ปล่อยเพราะเป็นสิ่งที่เขาชอบเราก็ชอบ55555 ในเฟสเขาก็ไม่เคยได้คุยกับใคร เพราะเราต่างคนต่างมีรหัสเฟสกัน เรายอมรับว่าเราอะเป็นคนขี้หึงนะ ถ้าแฟนทำให้เชื่อใจว่าไม่มีไรก็คือไม่มีไร เราก็จะอยู่เฉยๆ ถึงเราจะคิดบ้างก็เหอะเราจะไม่พูดถึง เพราะถ้าเราพูดก็มีแต่ทำให้เรากับแฟนทะเลาะกัน เราจึงปล่อย จนกระทั้ง ตอนนี้ ช่วง ม.6 เทอม 2 เหมือนเดิม อยู่ดีดีมี อ. ผญ. คนหนึ่งมาคุยสนิทสนมกับแฟนเรามาก ช่วงต้นเดือนธันวานี้เอง (แฟนเราเรียนชายล้วน) ถ้าใครได้อ่านแชทที่ อ. คนนี้คุยกับแฟนเรานะ อ่อยชัดๆ ตัวเองมีแฟนอยู่แล้วแต่ไม่สนใจ แฟนเลย (เราสืบมาหมดละ) แฟน อ. เหมือนเราอะรัก อ.มาก แต่เราสงสาร ผช. คนนั้นอะ ซื่อสะตย์ ทั้งๆ ที่ อ.ผญ เป็นแบบนี้ได้ไง ปล. ความคิดเห็นส่วนตัว (ต่อ) แฟนเราบอกให้เราเชื่อใจ เขาเป็นแค่ อ. พูดหยอกล้อ เล่นๆ เราก็เข้าใจนะว่าเป็น รร. ชายล้วน มี อ. ผญ ให้มองแล้วสดชื่น (สำหรับบางคน) เราก็ปล่อยเหมือนเดิม เราเชื่อใจแฟน แต่เราก็อดปรึกษาเพื่อนเราไม่ได้ เพื่อนเราก็บอกคุยแบบนี้ไม่ใช่ละๆ ใครอ่าน ใครก็คิดละวะ !! แล้วเรากับแฟนก็ปกติมีความสุขดี (มั้ง) แฟนเราคุยกับ อ. คนนั้นทุกวันเลย ทักทุกวันคุยเฮฮา หัวเราะ แต่คุยกับเราน้อยลงไม่เคยหัวเราะกับเราแบบเดิม ทำให้เราเริ่มมีอาการทนไม่ไหว เราก็เลยพูดบ้างบางเวลา แต่ก็ทำให้ทะเลาะ แต่ก็ดีกันเหมือนเดิม (คู่เราเป็นคู่ที่แรงนะ ทะเลาะทีไรคือกุตบมันต่อย) วันครบรอบแฟนก็พาไปดูหนังรอบดึก เพราะตอนกลางวันไม่ว่าง ช่วยงานที่บ้าน เตะบอล ไปกับเพื่อน สารพัด~ แต่เราก็ไม่มีปัญหาในเรื่องนี้ แค่ไม่ได้ไปหากิ๊กแค่นั้นก็ดีแล้ว (ต่อ) ไปดูหนังเราก็เอาสร้อยคู่ ไปให้ ในขณะที่ดู ไอฟาย แต้งกิ้ว เลิฟยู้กัน ... มันก็มันให้เราคิดว่า"กุมาดูผิดเรื่องปะวะ? ครูกับ นร. ชอบกันยิ่งทำให้มันคิดรึป่าว? " แต่เราก็เคยพูดเอาไว้แล้วว่าเราจะมาดูด้วยกัน เราก็ปกติทุกอย่างจับมือ ถือแขนได้ ปกติ มีแค่ก่อนหน้านี้ เขาไม่ชอบให้เรามาเกาะแขน จับไม้จับมือ แถวบ้าน (บ้านเราอยู่ติดกัน แล้วเราก็ย้ายมาอยู่อีกบ้าน ก็ไม่ได้ไกล 100 เมตร เอง มั้ง) พอมาข้างนอกก็จับได้ปกติ แค่ในบางเวลาเขาไม่เหมือนเดิม ไม่จับมือข้ามถนน เหมือนเดิม ตอนที่คบกันปีกว่าๆ นะ แถวบ้านจับมือเราแทบไม่ปล่อย หอมแก้ม ยังทำแบบไม่อาย ไหนจะการโพสบนเฟส ที่น้ำเน่าสุดๆ แต่เราก็ชอบมัน แล้วก็มีก่อนวันไปดูหนังอะคะ เราไปกินข้าวหน้าปากซอยด้วยกัน วันนั้น พระจันทร์เต็มดวงสวยมาก เรากะแฟน เป็นครั้งแรกของเดือนที่หัวเราะสนุกด้วยกันกำลังกลับมา เราก็ให้เขาสาบาน ต่อหน้าพระจันทร์ ว่าเขาจะรักเราคนเดียวนะ จะไม่มีใคร แล้วก็เดินกลับบ้านอย่างมีความสุข จนถึงคืนวันที่ 21 เราไปกินข้าวหน้าปากซอยด้วยกัน ตัวเราอะใส่แมสปิดปากไป แฟนก็ถาม จะปิดทำไม เราบอกสิวขึ้น !!