เล่าชีวิตม.ปลาย

​สวัสดีค่ะ เราเป็นเด็กอายุ 16 ตอนนี้กำลังเรียนอยู่ม.4 ปกติเราจะเป็นคนเงียบๆไม่ค่อยพูดอยู่แล้ว ตอนประถมเราก็มีเพื่อน สนุกสนานตามวัย ​พอเราเริ่มโตขึ้นมัธยม ก็ต้องย้ายมาเรียนในโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอ และ

เรามีความใฝ่ฝันแต่เด็กแล้วว่าอยากไปใช้ชีวิตเมืองนอก เอาแบบประเทศที่พูดอังกฤษอะเนอะ แต่ประเด็นคือ กลัว ไม่อยากไปคนเดียว ที่เล็งๆก็อยากไปอังกฤษ เพราะไปมาแล้วชอบผู้คนและสาธารณูปโภค แต่ก็อย่างว่าค่ะ เรา

งง ไม่เข้าใจ... "เราคิดถึงคนที่ไม่อยากคิดถึง น่าเศร้าจริงๆ" เจอเพื่อนเวิ่นเว้อใส่ 555+ มึนกับมันจริงๆ อารมณ์มันคือยังไง? ใครอธิบายเราหน่อย...

ไม่มีรัยมาก แค่อยากหาพวก หุหุ ไหนใครห่างแฟน แฟนอยู่ไกล มาทักทายกันหน่อยเร้ว ของเราแฟนอยู่ชายแดน....เจอกันเดือนละครั้ง งือ ๆ เวิ่นเว้อ คิดถึงจุงเบย

ทุกวันนี้ เรามีคนที่นั่งเรียนด้วย แต่ไม่มีคนที่อยู่ข้างๆเวลามีปัญหา เรามีคนไปทานข้าวด้วย แต่เมื่อเราไม่ว่าง ติดงาน ก็ต้องทานข้าวคนเดียว เรา มีคนทำงานกลุ่มด้วย แต่เมื่อถึงเวลาฉุกเฉิน งานมีปัญหา กลับมอ

เช้าวันนี้ง๊วง ง่วง นอนก็ไม่ดึก เจ้านายไม่อยู่ คนสอนงานไปออดิด ไม่ได้ว่างมีงานแต่ทำไม่เป็น ไม่รู้จะถามใคร อยากจะหลับแต่มีเพื่อนร่วมงานคนอื่นอยู่ นิสัยไม่ดีเลย ทำงานเสะๆๆๆๆๆ(บอกตัวเอง) อ่านพันทิพแล้ว เ

คืนนี้มันเหงา เหงาเกินไป จนถูกความทรงจำเก่าๆ ตลอด 5 ปี เล่นงาน ... ทั้งๆที่รู้ว่ามันก็จบไปนานแล้ว ... ไม่มีประโยชน์อะไรให้คิดถึงเรื่องราวเก่าๆอีก เค้ามีความสุขไปแล้ว ... เค้าไปจากเรานานแล้ว แต่ทำไมเ

เรานอนไม่หลับ ปกติเราต้องคุยกับแฟนถึงจะหลับ แต่วันนี้เราเลิกงานดึก แฟนหลับไปแล้วว ใครเป็นแบบเราบ้างค่ะ ต้องคุยกับแฟนก่อนนอน ถึงจะหลับได้ ....>.< !!!!

ตามหัวกระทู้ครับ ไม่เคยได้ดั่งใจเลยซักครั้ง รักดีๆมันอยู่ที่ไหนหนอ จขกท ดึกๆนอนไม่หลับเลยเวิ่นเว้ออะครับ แหะๆ:D