พวกคุณเคยท้อกันไหม
คือความจริงมันก็ไม่เชิงรู้สึกท้อหรอกค่ะ แต่รู้สึกเบื่อหน่าย ไม่อยากทำอะไรสักอย่างในชีวิต ไม่กระตือรือร้นต่อสิ่งใดใดเลย วันๆ หนึ่งหมดไปกับการกิน นอน ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย ไม่มีจุดมุ่งหมาย ไม่มีความหวัง ไม่อยากได้ ไม่อยากมี คือแบบ โลกรอบตัวมันดูหม่นไปหมดเลย อยากแต่จะนอน นอนนิ่งๆ เฉยๆ ไม่ได้อยากหลับ แค่ไม่อยากทำอะไร (เริ่มวนมาที่เดิมละ)
คือฉันเป็นแบบนั้นน่ะค่ะ เบื่อหน่ายตัวเองมากๆ ทั้งที่แต่ก่อนนะคะ ดิฉันเป็นประเภทความฝันมากมายวิ่งพันกันในหัว ชอบลองอะไรใหม่ๆ ชอบทำงาน สามารถนั่งทำงานได้แบบหกโมงเย็นของวันนี้ไปจนถึงตีห้าของอีกวัน
ดิฉันเป็นนักเขียนค่ะ เขียนมาตั้งแต่อายุ 13 ตอนนี้อายุ 22 แล้ว มีผลงานนวนิยาย 10 เล่ม สารคดีท่องเที่ยวเชิงพระพุทธศาสนา 1 เล่ม และกำลังจะมีหนังสือรีเมควรรณคดีให้เป็นนิทานสำหรับเด็กอีก 1 เล่ม (ขออนุญาตไม่บอกนามปากกานะคะ เดี๋ยวจะเป็นการโฆษณาเสียเปล่าๆ)
โดยปกติก็เรียนด้วย ทำงานด้วย การเรียนอยู่ในเกณฑ์ดีมากค่ะ ตั้งแต่เรียนมาไม่เคยได้เกรดต่ำกว่า B ฐานะทางครอบครัวปานกลาง ไม่รวยแต่ก็ไม่เคยเป็นหนี้ ไม่เคยอดอยาก แต่ก็ไม่ได้ฟุ้งเฟ้อ ครอบครัวอบอุ่น พ่อแม่รักกัน ที่บ้านถึงจะอยู่ชนบทแต่ก็ค่อนข้างแตกต่างจากครอบครัวอื่นคือเราจะไม่ใช้คำหยาบคายมาด่าทอกัน พ่อกับแม่เป็นที่ปรึกษาให้ลูกได้แทบทุกเรื่อง
ซึ่งคุณๆ อาจจะคิดใช่ไหมคะว่าดิฉันก็ค่อนข้างพร้อม ดิฉันก็สงสัยตัวเองเหมือนกันค่ะว่าช่วงนี้เป็นอะไรทำไมมีอาการแบบที่กล่าวมาได้ จะว่าท้อก็ท้อ จะว่าเหนื่อยก็เหนื่อย หมดพลังใจทำงานไปเลยล่ะค่ะ
ถ้าคุณๆ เคยมีอาการแบบดิฉัน คุณๆ รักษากันยังไงคะ
ปล.แก้ไขคำผิดนะคะ
พวกคุณ...เคยเป็นกันไหมคะ???
คือความจริงมันก็ไม่เชิงรู้สึกท้อหรอกค่ะ แต่รู้สึกเบื่อหน่าย ไม่อยากทำอะไรสักอย่างในชีวิต ไม่กระตือรือร้นต่อสิ่งใดใดเลย วันๆ หนึ่งหมดไปกับการกิน นอน ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย ไม่มีจุดมุ่งหมาย ไม่มีความหวัง ไม่อยากได้ ไม่อยากมี คือแบบ โลกรอบตัวมันดูหม่นไปหมดเลย อยากแต่จะนอน นอนนิ่งๆ เฉยๆ ไม่ได้อยากหลับ แค่ไม่อยากทำอะไร (เริ่มวนมาที่เดิมละ)
คือฉันเป็นแบบนั้นน่ะค่ะ เบื่อหน่ายตัวเองมากๆ ทั้งที่แต่ก่อนนะคะ ดิฉันเป็นประเภทความฝันมากมายวิ่งพันกันในหัว ชอบลองอะไรใหม่ๆ ชอบทำงาน สามารถนั่งทำงานได้แบบหกโมงเย็นของวันนี้ไปจนถึงตีห้าของอีกวัน
ดิฉันเป็นนักเขียนค่ะ เขียนมาตั้งแต่อายุ 13 ตอนนี้อายุ 22 แล้ว มีผลงานนวนิยาย 10 เล่ม สารคดีท่องเที่ยวเชิงพระพุทธศาสนา 1 เล่ม และกำลังจะมีหนังสือรีเมควรรณคดีให้เป็นนิทานสำหรับเด็กอีก 1 เล่ม (ขออนุญาตไม่บอกนามปากกานะคะ เดี๋ยวจะเป็นการโฆษณาเสียเปล่าๆ)
โดยปกติก็เรียนด้วย ทำงานด้วย การเรียนอยู่ในเกณฑ์ดีมากค่ะ ตั้งแต่เรียนมาไม่เคยได้เกรดต่ำกว่า B ฐานะทางครอบครัวปานกลาง ไม่รวยแต่ก็ไม่เคยเป็นหนี้ ไม่เคยอดอยาก แต่ก็ไม่ได้ฟุ้งเฟ้อ ครอบครัวอบอุ่น พ่อแม่รักกัน ที่บ้านถึงจะอยู่ชนบทแต่ก็ค่อนข้างแตกต่างจากครอบครัวอื่นคือเราจะไม่ใช้คำหยาบคายมาด่าทอกัน พ่อกับแม่เป็นที่ปรึกษาให้ลูกได้แทบทุกเรื่อง
ซึ่งคุณๆ อาจจะคิดใช่ไหมคะว่าดิฉันก็ค่อนข้างพร้อม ดิฉันก็สงสัยตัวเองเหมือนกันค่ะว่าช่วงนี้เป็นอะไรทำไมมีอาการแบบที่กล่าวมาได้ จะว่าท้อก็ท้อ จะว่าเหนื่อยก็เหนื่อย หมดพลังใจทำงานไปเลยล่ะค่ะ
ถ้าคุณๆ เคยมีอาการแบบดิฉัน คุณๆ รักษากันยังไงคะ
ปล.แก้ไขคำผิดนะคะ