สวัสดีค่ะ เป็นกระทู้แรก เราทำงานในระบบราชการ แล้วรู้สึกลำบากใจกับระบบ 30 บาท มาตลอด คนทำงานเหนือยล้า กับหลายๆ ความคาดหวังว่า รพ.รัฐต้องถูก (ฟรี) และดี
ทุกท่านคงทราบว่าระบบ 30 บาท ทำภาษีของประชาชนหายไป แบบคุ้มค่าบ้างไม่คุ้มบ้างเป็นหลักหลายแสนล้านบาทต่อปี
อยากถามความเห็นเพื่อนๆ เพราะอึดอัดใจมานาน มันขัดแย้งกับวิชาชีพ
1.คนไข้สิทธิ์บัตรทอง มารับยาโรคประจำตัว (เบาหวาน ความดัน ไขมัน etc.) เดือนละหลายชนิด รับยาครั้งละ 2 เดือน (ค่าใช้จ่ายเฉลี่ย 1-2 พัน บาทต่อคน) แต่ไม่กี่วันกลับมา รพ.ใหม่ขอรับยาชุดเดิม บอกว่ายาหาย?? (หายจริงบ้าง ไม่จริงบ้าง เอาไปกินต่างจังหวัด ลืมเอากลับมาบ้าง) เพื่อนคิดว่ายังไง คนให้ยาลำบากใจ จะจ่ายยาเท่าเดิมก้อเปลืองงบประมาณรัฐ ครั้นไม่จ่าย มนุษย์ป้า มนุษย์ลุงก็ทำหน้าแบบว่าของมันหายจะทำยังไง จะให้เขาป่วยหรือไง ครั้นจะให้ชำระเงินเอง มนุษย์ลุงมนุษย์ป้าก็ขู่จะฟ้อง รพ. มันไม่ใช่ความรับผิดชอบส่วนตัวเหรอ ยาหายให้คนอื่นจ่ายฟรีให้ตัวเองนี่นะ สงสัยกับตรรกกะของมนุษย์ลุงมนุษย์ป้าเหล่านี้
2.คนไข้หลายๆสิทธิ์ อายุเยอะ โรคประจำตัวเยอะ ชอบให้ลูกหลานมาขอรับยาเดิมแทน กับรพ. 1-2 เดือนครั้ง โดยอ้างว่ามาไม่ไหว ปวดเข่า ปวดหัว อยู่ต่างจังหวัด ไม่มีลูกพามา บลาๆๆๆ ล่าสุดเจอว่ามารับยาเดิม ทุก 2เดือนคั้งแต่ปี 52 ถึง ปี 57 (ล่าสุดมาขอยาเมื่อวาน) ตลอด 5 ปี ไม่เคยมาปรากฎตัวให้หมอตรวจเลยสักครั้ง อ้างว่าอยู่ต่างจังหวัด ให้ลูกมาขอยาตลอด ซึ่งหมอไม่เคยทราบ severity และ progression ของตัวผู้ป่วยเลย ไม่ร้ว่าจ่ายยารักษาอะไรอยู่
ถ้ามองในแง่ดี เราไม่โอเคกับกรณีอย่างนี้ อยากรักษาให้ได้มาตรฐาน อยากให้ผู้ป่วยมาได้รับการตรวจก่อนสั่งยาทุกครั้ง มันต้องมีการปรับยากสิ ไม่งั้นไปซื้อยาร้านขายยามั้ย
มองในแง่ร้าย คนป่วยเบิกยาไปได้ใช้เองคนเดียวหรือเบิกไปให้ใคร ไม่มีใครรู้ได้
3.คนไข้ขอยา "ติดบ้านไว้หน่อย" เจอบ่อย แต่ไม่รู้จะตอบว่าอย่างไร มนุษย์ป้า มนุษย์ลุงชอบมาขอ ขอพาราติดไว้หน่อยเผื่อมีไข้ (แต่วันนี้มารับยาเบาหวาน ไม่ได้มีไข้) ขอยาแก้ปวดไว้หน่อย เวลาทำงานชอบปวดขา (ปวดขาเป็นภาวะไม่สบายกายธรรมดา เดินเที่ยวก็ปวดขา นั่งยองก็ปวดขา เล่นกีฬาก็ปวดขา มันใช่มั้ยที่จะต้องมาขอยาเผื่อไว้) ขอยาหยอดตาน้ำตาเทียมหน่อยมันเย็นตาดี ขอวิตามันบำรุงหน่อยจะได้กินข้าวได้เยอะๆ ขอยานอนหลับเยอะหน่อย แฟนก็กินด้วยเพราะนอนไม่ค่อยหลับ ...etc ซึ่งมนุษย์เหล่านั้นไม่ได้ป่วยเป็นโรคที่จำเป็นต้องใช้ยานั้นๆ แล้วจะให้คนหน้างานทำยังไง ให้ไปเปลืองงบรัฐ เพราะขอกันเยอะมาก ขอกันแทบทุกคน ไม่ให้ก็เหมือนไม่พอใจ
เอาเท่านี้ก่อน วันนี้อึดอัดใจมาก อยากล้มระบบ 30 บาทให้ทุกคนจ่ายเงินเอง จะได้เห็นคุณค่าของยาที่รับไป ไม่ใช่ยาฟรี เห็นคุณค่าของการดูแลสุขภาพ เอาเงินสูบบุหรี่ดื่มเหล้ามาคอยจ่ายดูแลความเจ็บป่วยของตัวเอง หรือไปซื้อประกันชีวิตให้เอกชนร่ำรวยไปเลย คนจนไม่มีเงินป่วยตายที่บ้านไป เพราะทุกคนเห็นแก่ได้...
มีความเห็นอย่างไรกับมนุษย์แบบนี้
ทุกท่านคงทราบว่าระบบ 30 บาท ทำภาษีของประชาชนหายไป แบบคุ้มค่าบ้างไม่คุ้มบ้างเป็นหลักหลายแสนล้านบาทต่อปี
อยากถามความเห็นเพื่อนๆ เพราะอึดอัดใจมานาน มันขัดแย้งกับวิชาชีพ
1.คนไข้สิทธิ์บัตรทอง มารับยาโรคประจำตัว (เบาหวาน ความดัน ไขมัน etc.) เดือนละหลายชนิด รับยาครั้งละ 2 เดือน (ค่าใช้จ่ายเฉลี่ย 1-2 พัน บาทต่อคน) แต่ไม่กี่วันกลับมา รพ.ใหม่ขอรับยาชุดเดิม บอกว่ายาหาย?? (หายจริงบ้าง ไม่จริงบ้าง เอาไปกินต่างจังหวัด ลืมเอากลับมาบ้าง) เพื่อนคิดว่ายังไง คนให้ยาลำบากใจ จะจ่ายยาเท่าเดิมก้อเปลืองงบประมาณรัฐ ครั้นไม่จ่าย มนุษย์ป้า มนุษย์ลุงก็ทำหน้าแบบว่าของมันหายจะทำยังไง จะให้เขาป่วยหรือไง ครั้นจะให้ชำระเงินเอง มนุษย์ลุงมนุษย์ป้าก็ขู่จะฟ้อง รพ. มันไม่ใช่ความรับผิดชอบส่วนตัวเหรอ ยาหายให้คนอื่นจ่ายฟรีให้ตัวเองนี่นะ สงสัยกับตรรกกะของมนุษย์ลุงมนุษย์ป้าเหล่านี้
2.คนไข้หลายๆสิทธิ์ อายุเยอะ โรคประจำตัวเยอะ ชอบให้ลูกหลานมาขอรับยาเดิมแทน กับรพ. 1-2 เดือนครั้ง โดยอ้างว่ามาไม่ไหว ปวดเข่า ปวดหัว อยู่ต่างจังหวัด ไม่มีลูกพามา บลาๆๆๆ ล่าสุดเจอว่ามารับยาเดิม ทุก 2เดือนคั้งแต่ปี 52 ถึง ปี 57 (ล่าสุดมาขอยาเมื่อวาน) ตลอด 5 ปี ไม่เคยมาปรากฎตัวให้หมอตรวจเลยสักครั้ง อ้างว่าอยู่ต่างจังหวัด ให้ลูกมาขอยาตลอด ซึ่งหมอไม่เคยทราบ severity และ progression ของตัวผู้ป่วยเลย ไม่ร้ว่าจ่ายยารักษาอะไรอยู่
ถ้ามองในแง่ดี เราไม่โอเคกับกรณีอย่างนี้ อยากรักษาให้ได้มาตรฐาน อยากให้ผู้ป่วยมาได้รับการตรวจก่อนสั่งยาทุกครั้ง มันต้องมีการปรับยากสิ ไม่งั้นไปซื้อยาร้านขายยามั้ย
มองในแง่ร้าย คนป่วยเบิกยาไปได้ใช้เองคนเดียวหรือเบิกไปให้ใคร ไม่มีใครรู้ได้
3.คนไข้ขอยา "ติดบ้านไว้หน่อย" เจอบ่อย แต่ไม่รู้จะตอบว่าอย่างไร มนุษย์ป้า มนุษย์ลุงชอบมาขอ ขอพาราติดไว้หน่อยเผื่อมีไข้ (แต่วันนี้มารับยาเบาหวาน ไม่ได้มีไข้) ขอยาแก้ปวดไว้หน่อย เวลาทำงานชอบปวดขา (ปวดขาเป็นภาวะไม่สบายกายธรรมดา เดินเที่ยวก็ปวดขา นั่งยองก็ปวดขา เล่นกีฬาก็ปวดขา มันใช่มั้ยที่จะต้องมาขอยาเผื่อไว้) ขอยาหยอดตาน้ำตาเทียมหน่อยมันเย็นตาดี ขอวิตามันบำรุงหน่อยจะได้กินข้าวได้เยอะๆ ขอยานอนหลับเยอะหน่อย แฟนก็กินด้วยเพราะนอนไม่ค่อยหลับ ...etc ซึ่งมนุษย์เหล่านั้นไม่ได้ป่วยเป็นโรคที่จำเป็นต้องใช้ยานั้นๆ แล้วจะให้คนหน้างานทำยังไง ให้ไปเปลืองงบรัฐ เพราะขอกันเยอะมาก ขอกันแทบทุกคน ไม่ให้ก็เหมือนไม่พอใจ
เอาเท่านี้ก่อน วันนี้อึดอัดใจมาก อยากล้มระบบ 30 บาทให้ทุกคนจ่ายเงินเอง จะได้เห็นคุณค่าของยาที่รับไป ไม่ใช่ยาฟรี เห็นคุณค่าของการดูแลสุขภาพ เอาเงินสูบบุหรี่ดื่มเหล้ามาคอยจ่ายดูแลความเจ็บป่วยของตัวเอง หรือไปซื้อประกันชีวิตให้เอกชนร่ำรวยไปเลย คนจนไม่มีเงินป่วยตายที่บ้านไป เพราะทุกคนเห็นแก่ได้...