จะเดินหน้าเต็มกำลัง(ยังไง)หรือจะถอยหลังเต็มอัตรา(ยังไงดี) เอาไงดี?

คือเรื่องมันอาจจะดูน้ำเน่างี่เง่าปัญญาอ่อนมากๆ แต่ที่มาตั้งกระทู้คือเพราะอยากได้แนวดีๆอ่ะ

      เราชอบเพื่อนคนนึงในห้อง (รร.ญ. ล้วน) นี่แหละ เค้าน่ารักดี ไอ้น่ารักคือแบบเค้านิสัยนางงามมาก ใจดี มีเหตุผล ใจเย็นมากๆ ละเอียดอ่อน ใส่ใจความรู้สึกคนอื่นสุดๆ และด้วยหลายๆอยากเราเลยชอบเค้ามากๆ ตอนแรกก็ชื่นชมนั้นแหละมาสักพักคือเริ่มกรี๊ด แล้วก็ชอบชอบมากขึ้นเรื่อยๆ

     เรื่องก็แสนธรรมดา คือเวลาเรา(แอบ)ชอบใครมันก็จะมีบ้างอาการแปลกๆหลุดออกมากสู่สายตาประชาชี(ผองเพื่อน)ให้ได้เห็น แล้วมันก็ล้อไง ตอนแรกเราก็ตีเนียนทำไม่รู้ไม่ชี้ หลุดมากๆเข้าก็เออขี้เกียจเก็บล่ะ ปล่อยตัวเต็มที่เลยละกัน5555555

     -------ขอคั่นด้วยฉากฟินที่เราเจอมา---------

    1.เค้าคนนั้น/ขอเรียกว่า "แม่นาง" ละกัน วันเกิดแม่นางคือวันวาเลน์ไทน์ไง แต่ปีที่แล้วตรงกับมาฆบูชารร.เลยหยุด เราเลยเอาการ์ดไปให้เค้าล่วงหน้า ตั้งใจทำการ์ดอย่างดีเลย แอบเอาไปใส่ในหนังสือเรียนคาบต่อไปของแม่นาง พอถึงเวลาเรียนปุ้ป เราก็เนียนทำตัวนิ่งๆเฉยๆ สักพักนางก็วิ่งมาหาเรา เราก็ตายแล้วๆๆจะทำหน้าไงดีวะ นิ่งก่อนๆ นางก็ทำหน้ามึนๆ ถามเรา "นี่ของ(เรียกชื่อเรา)รึเปล่า ทำตกไว้อะ"
.....ผมนี่-จุดเลยครับ.....จะเอาไงต่อดีเนี้ย "แล้วเปิดอ่านรึยัง" เอาว่ะกล้าๆหน่อยถามไปเลย
"เราทำมาให้เธออ้ะ HBD นะ (:" เท่านี้แหละเขินวิ่งหนีเค้าไปเลย แม่นางก็ยิ้มๆ (น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก) แล้วก็ตะโกนขอบคุณให้หลังมา โอ้ยยยยเขิน

  2.เราเป็นเด็กเรียนไกลจากบ้านมานิดนึง เลยใช้เวลาเดินทางกลับบ้านเยอะ ไหนจะรถติดอีก เลยเลือกกลับรถไฟละกันสะดวกดี ซึ่งก็บังเอิ๊ญบังเอิญบ้านยายของแม่นางก็อยู่ใกล้บ้านเรา วันนั้นวันสอบวันสุดท้ายเลิกเร็วก็เลยกลับบ้านเองกับเพื่อนเป็นกลุ่มใหญ่ๆตอนแรกก็เกือบสอบคนนะ ไปๆมาๆวงแตก เหลือแค่เรากับเค้าสองคนซะงั้น คือโชคดีมากๆ เดินทางด้วยรถไฟใช้เวลาหนึ่งชม.เต็มๆ อยู่ด้วยกันสองคนกับผู้โดยสารมากมายแต่มันรู้สึกดีอย่างน่าประหลาดเหมือนจะมีแค่สองคนจริงๆ เพิ่งเข้าใจบทในนิยายก็ตอนนั้นแหละ เป็นหนึ่งชม.ที่ฟินมาก คือเรากะเค้าไม่ได้สนิทกันเท่าไหร เลยแอบอึดอัดนิดเค้าเลยชวนเราคุย แต่คือเสียงรถไฟมันก็ดังเหลือเกิน คุยกันไปสักพักเค้าก็ถามเราว่า "ตอนแรกเธอไม่ชอบเราเหรอ" (คือเวลาเราเจอเค้าเราเขินไงเลยเผลอตีหน้านิ่งใส่ทุกที) แต่เจ้าหูหาเรื่องของเราก็ได้ยินไปว่า "เธอชอบเราเหรอ"ซะงั้น ด้วยความกล้าบ้าบิ่น ก็ดันตอบเค้าไปว่า "อืมใช่ เราชอบเธอมากๆเลย" เป็นไงละครับทีนี้เค้าก็งงสิ อึ้งสุดๆ เอ๊ะเราก็ตอบตรงคำถามนิเราไปทำไรผิด เค้าก็เลยพูดย้ำ "อะไรนะชอบเราเหรอ" เราก็รีบปฏิเสธสิครับ "เปล่าๆๆๆ คือเราไม่ได้ไม่ชอบเธอเลยนะ" ด้วยความตรงของนางอีกเหมือนกันนางก็สวนกลับมา "งั้นแปลว่าชอบเราอะดิ" ตายสิครับเจองี้ไปไม่เป็นเลย

3.มีคนได้ยินมาแล้วมาบอกเราว่า ตอนที่เราแอบไปกรี๊ดรุ่นพี่ตอนกีฬาสีมา (รุ่นพี่รู้จักกันเฉยๆ) แล้วก็แกล้งบ่นๆว่าจะเลิกชอบนางให้รู้แล้วรู้รอด นางก็ไปประชดน้อยใจว่า "ทำไมทำแบบนี้อ้ะ เราก็รู้สึก'หวั่นไหว'กับเธอนะ" โอ้โห ผมนี่ใจหายวูบเลยครับ จะบ้าตาย

-----------------------แล้วก็มีอีกหลายๆสถาณะการณ์ที่พาเราฟินแต่กลับมาประเด็นก่อนเดี๋ยวไม่จบ--------------------



     เวลาผ่านไปได้ก็ตั้งแต่มาอยู่ห้องเดีวกันข้ามปีมาแล้ว ทุกๆอย่างดูเหมือนจะทำให้เราแสดงอาการชัดเจนขึ้นเรื่อย และปฏิกิริยาของเค้าก็แปลกๆ บางทีก็ทำให้เขิน มาเล่นถึงเนื้อถึงตัวจนตกใจ บางทีก็ทำเมินเราเล่นเอาจะกระตุกวูบ บางทีก็ส่งยิ้มให้เวลาเราเผลอมองเค้า บางทีก็แทบจะไม่มองหน้าเราด้วยซ้ำ


           เพื่อนในห้องก็พูดกรอกหูเราสองแบบไง หนึ่ง อย่าไปชอบมันเลย นี่มันขี้อ่อยชัดๆหลอกให้อยากแล้วจากไป ให้ความหวังขนาดนี้ไม่เจ็บเหรอวะ เปลี่ยนไปชอบคนอื่นเห้อะ
                           (แหมก็ลำบากนะ  ตัดใจเนี้ยะเห้อกลุ้ม)

            สอง ลุยเลย อีกนิดเดียวแหละเค้าใจอ่อนแล้ว เค้าชอบแน่นอน สู้ดิวะ ไม่ชอบเค้าคงไม่อ่อยหรอก ถ้าเค้าไม่ชอบป่านี้เค้าไม่คุยไม่มองหน้าแล้ว
                           (เห็นเค้าเมินกูยัง มองก็หยังกะเป็นธาตุอากาศ)

เอาไงดีอ้ะช่วยเราที เห้อท้อนะแต่เวลาแค่เห็นเค้าใจก็หายกลับมาชอบอีกอ้ะ