แอบชอบเพื่อนผู้หญิงที่สนิทคุยกันแทบทุกวันแต่เขากับมีแฟนที่เป็นที่สนิทกับเรา

คืองี้ก่อนที่จะสนิทเขาทักมาคุยเรื่องอกหักจากแฟนเก่าแล้วก็เป็นเพื่อนในห้องเดียวกันกับผมต่อมาผมกับเขาก็คุยกันตลอดทักมาปรึกษาพุดคุยเรื่องต่างๆโทรกันโทรหลายชม.คุยกันไปเรื่อยบางทีมีงานที่แถวโรงเรียนตอนเลิกเรียนผมกับเขาก็ชวนไปเดินเล่นซื้อของไปซื้อของใกล้ๆโรงเรียนผมคุยกันหลายเดือนอยู่เหมือนเขามีใจให้ผมผมก็ใจอ่อนคิดว่าเขามีใจเขาชอบมีหลายโมเมนต์ที่เขาทำกับผมเหมือนเป็นมากกว่าเพื่อนชอบดมตัวผมบางทีก็เดินข้างกันเวลาเดินไปเรียนเพื่อนก็แซวกันมีแอบถ่ายรูปกันถ่ายรูปในเครื่องผมมีแอบซบผมด้วยบางทีก็ซื้อของมาฝากมีโทรกันตอนอาบน้ำแต่ไม่ได้เปิดกล้องนะจนช่วงหนึ่งผมมีเขาในส่วนหนึ่งของชีวิตเลยแต่มาวันหนึ่งเขาแปลกๆโทรกับผมอยุ่เขาก้ทำเสียงเหมือนเขินอะไรสักอย่างจากนั้นผมถามเขาประมาณว่าสงสัยทำไมเขินอะไรขนาดนั้นเขาบอกมาว่าเปล่าถึงเวลาก็รู้เองสักพักมาวันหนึ่งเขาบอกว่าชอบคนในห้องผมก็หลงคิดว่าเป็นผมผมก็เชินแต่ไม่ได้ว่าอัไรเพราะผมเป็นคนนิ่งๆจากวันนั้นไม่กี่วันเพื่อนผช.ที่ผมสนิทก็มีอาการเขินอะไรก็ไม่รู้ช่วงเย็นเพื่อนผมแต่งตัวชุดเสื้อผ้าเรียบร้อยแต่เพื่อนเขาก็ไปเข้าห้องน้ำกับเพื่อนผช.ในกลุ่มแต่เพื่อนผช.ผมวางโทรศัพท์ไว้ผมสงสัยผมเลยเปิดดูแชทสรุปว่าผมเห็นเขาปักหมุดเพื่อนผญ.ที่ผมชอบคุยกันหวานมากผมเห็นผมมือสั่นใจสั่นมากแต่ผมทำไรไม่ได้เพราะเขาก็เพื่อนผมเหมือนกันผมต้องเก็บไว้ไม่กล้าบอกใครตอนนี้เขากับเพื่อนผมก็คบกันอยู่ผมมีคนคุยหลายคนแต่ก็ไม่มีใครเทียบกับเขาได้เขาตรงสเปคผมทุกอย่างหน้าตานิสัยรูปร่างเรื่องมันผ่านมาแล้วนานแล้วครับ4-5เดือนแล้วที่เค้าคบกันแต่ผมก็เสียดายมาตลอดแต่ตอนนี้ผมกับเขาก็คุยกันอยู่แต่ไม่ได้เป็นแบบเดิมแล้วละครับแต่ผมก็เสียดายและเสียใจตลอดเพราะเขาสองคนเป็นเพื่อนผมแต่ผมทำไรไม่ได้ความรู้สึกนี้ผมไม่ชอบเลยผมก็แค่เด็กอายุ15คนนึงที่อกหักแหละ