เมื่อคำตอบของเขาคือ "อยากอยู่คนเดียว" จะพูดทำไมให้สวยหรู บอกจะเลิกกะกู กูพร้อมจะไป

สิ่งหนึ่งที่เราเรียนรู้มาสักระยะเวลาหนึ่งเนี้ยแล้วมันคือการที่แบบเราไม่สามารถควบคุมอะไรได้จริงๆอะในหลายๆเรื่อง บางเรื่องที่เราอาจสามารถควบคุมได้จริงๆ แต่ว่าในหลายๆเรื่องอะเราทำอะไรกับมันไม่ได้จริงๆ "มันเกิดขึ้นแล้วก็จากไปแค่นั้นเอง" สิ่งที่เราทำได้อะนะเราอยู่กับความเป็นจริงมันต้องอยู่ให้ได้จริงๆมันลำบากมาก ถึงแม้จะเป็นระยะเวลาที่ไม่นานนัก น้ำตาก็ยังไม่หยุดไหล แล้วก็ไม่รู้จะทำยังไง แล้วถ้ามันเกิดเหตุการแบบเนี้ยเราจะไปบอกให้ สู้ๆน๊า อะไรอย่างเงี้ยมันพูดได้แหละ แต่ในที่สุดแล้วอะต่อให้คนคนนั้นหนะ ออกไปกินเหล้ากับเพื่อนกี่วัน กี่เดือน แค่ไหนก็ตามมันชั่วครั้งชั้วคราวจริงๆนะในที่สุดแล้วเราไป เฮ กะเพื่อนก็จริงแต่พอเรากลับมาบ้านคนเดียวอยู่ในห้องคนเดียว มันก็กลับไปความรู้สึกแบบนั้นอะนึกออกปะ