ก่อนอื่นต้องบอกก่อนนะคะ เราเพิ่งเลิกกับสามีค่ะ ตอนนี้ใช้ชีวิตคนเดียว เคว้งคว้างมาก แต่เราปิดโอกาสตัวเอง ยังไม่อยากเริ่มต้นใหม่หรือให้ใครเข้ามาในชีวิต จนกระทั่งวันนึงเราเซ็งๆ อยากหาร้านสงบๆคนน้อยๆอ่านหนังสือ เพราะเราเรียนโทอยู่ ช่วงที่จัดการปัญหากับสามี เราแทบไม่แตะหนังสือเลยค่ะ เราว่าจะทบทวนหน่อย ก็เลยนั่งแท็กซี่ไปร้านประจำตรงนวมินเปิด24ชม. บังเอิญเป็นช่วงสอบของมหาวิทยาลัย โต๊ะเต็มค่ะ!!! เราเลยต้องรอ ยืนดูเมนูไปพลางๆ ละบังเอิญหันไปเจอคนที่เราไม่อยากเจอที่สุดคนนึงค่ะ
คนที่เราเคยรักเค้าสมัยมหาวิทยาลัย
ท้าวความก่อนนะคะ อาจจะยาวสักนิดคือตอนเราอยู่มหาลัย มีเพื่อนมาชอบเราด้วยความที่เพื่อนในเซคก็เชียร์ ในกลุ่มก็เชียร์ เราเลยตกลงคบกัน โดยที่เราไม่ได้รักเค้าเลย มันเป็นความผิดของเราเอง แฟนเราก็พาไปไหนมาไหนด้วยกัน จนได้ไปเจอพี่คนนึง เรียกว่าพี่โอละกัน พี่โอเฟรนลี่มาก สนิทกับคนง่าย เทคแคร์ทุกคน เราก็ได้รู้จักพี่โอด้วยเช่นกัน พี่เค้าเข้ามาคุยกับเราเพราะเห็นว่าเราเป็นแฟนกับรุ่นน้องเค้า คุยกันไปกันมา พี่เค้าก็แอดเมลเรามา คุยกันจนเลยเถิดค่ะ เรายอมรับว่าเราเลวมากในตอนนั้น นึกถึงแต่ความรู้สึกตัวเอง คุยไปคุยมา เราชอบพี่โอค่ะ ชอบมาก ขนาดที่ว่าอยากเลิกกับแฟนมาคบพี่โอเลยก็ว่าได้ เพื่อนก็เตือนแล้วเตือนอีกว่าอย่าเลิก จนสุดท้ายเราเลิกกับแฟนค่ะ มาคุยกับพี่โอคนเดียวเลย
จนตอนนั้นเราอยู่ในช่วงไฟนอลของปี2 งานเยอะมาก อ.ดันสั่งรายงานเขียน30แผ่น พี่โอเห็นเลยอาสาช่วยทำจนเสร็จลุล่วงไปด้วยดีค่ะ เราเลยขอเลี้ยงข้าวพี่โอเป็นการตอบแทน ไปทานข้าวปกติที่ห้าง พอดีตอนนั้นมีหนังน่าดู พี่โอเลยชวนเราดูค่ะ ปกติไม่มีอะไร พอใกล้จะออกจากโรง พี่โอแอบหอมแก้มเรา เรายังจำความรู้สึกตอนนั้นได้เลย คือมันฟินมาก คิดว่าทุกอย่างดำเนินไปด้วยดีละ แต่สุดท้ายเราก็ไม่ได้คบกันค่ะ เค้าขอเลิกยุ่งกับเรา ทั้งที่เราคิดว่ามันกำลังไปได้สวย ด้วยเหตุผลเพียงว่ามันเป็นความรู้สึกชั่ววูบเค้าเองค่ะ เค้าไม่ได้รักเรา เค้าก็ขอโทษเราสารพัด และก็หายหน้าไปเลย เสียใจมาก คิดว่าคงเป็นเวรกรรมที่ทำไว้แหละ ดันไปทำแฟนเสียใจ เราเลยพาลเกลียดพี่เค้าไปดื้อๆ
จนวันที่พี่เค้าจะจบมหาลัย เราอยู่ปี3ค่ะ ตอนนั้นเราบังเอิญเจอพี่เค้าที่มอ จริงๆเจอกันบ่อยนะ แต่เราแกล้งทำเป็นไม่เห็นเอง พี่เค้าเข้ามาทักเรา บอกว่าขอเบอร์หน่อย เราเองตอนนั้นก็เลิกเกลียดพี่เค้าไปละนะ เลยให้ไป อยากรู้เหมือนกันว่าเค้าจะคุยอะไรกับเรารึป่าว ก็เป็นไปตามคาด เค้าส่งเมสเสจมา เราก็คุยกันผ่านทางข้อความนั่นแหละค่ะ เราจำดีเทลตรงนี้ไม่ค่อยได้เหมือนกัน แต่ตอนนั้นพี่เค้าเพิ่งเลิกกับรุ่นน้องในคณะไป สวยซะด้วย เราอยากรู้เลยถาม พี่เค้าบอกว่าไปกันไม่รอด เราเลยถามตรงๆ คิดจะจริงจังกับใครบ้าง พี่เค้าบอกว่าคิด ตอนปี3 (ถ้าคิดแบบแอบเข้าข้างตัวเองนิดๆ ก็คือเราเอง ตอนเราปี2) เราก็เลยชวนคุยเรื่องอื่น แต่ตอนนั้นเราเฉยๆละนะ ไม่อะไรกับพี่เค้าละ จนพอวันรับปริญญา เราได้เจอเค้าอีกที เค้าเดินเข้ามาคุยด้วยเรื่องอะไรสักอย่าง เราลืมละ แต่เพื่อนเราบอกว่าเห็นเพื่อนพี่โอแอบถ่ายรูปเรากับพี่เค้า จากวันนั้นเราก็ไม่ได้เจอเค้าอีกเลยค่ะ ..
คนที่เคยรักกลับมามีบทบาทในชีวิตอีกครั้ง ลังเล ไม่อยากเสียใจ
คนที่เราเคยรักเค้าสมัยมหาวิทยาลัย
ท้าวความก่อนนะคะ อาจจะยาวสักนิดคือตอนเราอยู่มหาลัย มีเพื่อนมาชอบเราด้วยความที่เพื่อนในเซคก็เชียร์ ในกลุ่มก็เชียร์ เราเลยตกลงคบกัน โดยที่เราไม่ได้รักเค้าเลย มันเป็นความผิดของเราเอง แฟนเราก็พาไปไหนมาไหนด้วยกัน จนได้ไปเจอพี่คนนึง เรียกว่าพี่โอละกัน พี่โอเฟรนลี่มาก สนิทกับคนง่าย เทคแคร์ทุกคน เราก็ได้รู้จักพี่โอด้วยเช่นกัน พี่เค้าเข้ามาคุยกับเราเพราะเห็นว่าเราเป็นแฟนกับรุ่นน้องเค้า คุยกันไปกันมา พี่เค้าก็แอดเมลเรามา คุยกันจนเลยเถิดค่ะ เรายอมรับว่าเราเลวมากในตอนนั้น นึกถึงแต่ความรู้สึกตัวเอง คุยไปคุยมา เราชอบพี่โอค่ะ ชอบมาก ขนาดที่ว่าอยากเลิกกับแฟนมาคบพี่โอเลยก็ว่าได้ เพื่อนก็เตือนแล้วเตือนอีกว่าอย่าเลิก จนสุดท้ายเราเลิกกับแฟนค่ะ มาคุยกับพี่โอคนเดียวเลย
จนตอนนั้นเราอยู่ในช่วงไฟนอลของปี2 งานเยอะมาก อ.ดันสั่งรายงานเขียน30แผ่น พี่โอเห็นเลยอาสาช่วยทำจนเสร็จลุล่วงไปด้วยดีค่ะ เราเลยขอเลี้ยงข้าวพี่โอเป็นการตอบแทน ไปทานข้าวปกติที่ห้าง พอดีตอนนั้นมีหนังน่าดู พี่โอเลยชวนเราดูค่ะ ปกติไม่มีอะไร พอใกล้จะออกจากโรง พี่โอแอบหอมแก้มเรา เรายังจำความรู้สึกตอนนั้นได้เลย คือมันฟินมาก คิดว่าทุกอย่างดำเนินไปด้วยดีละ แต่สุดท้ายเราก็ไม่ได้คบกันค่ะ เค้าขอเลิกยุ่งกับเรา ทั้งที่เราคิดว่ามันกำลังไปได้สวย ด้วยเหตุผลเพียงว่ามันเป็นความรู้สึกชั่ววูบเค้าเองค่ะ เค้าไม่ได้รักเรา เค้าก็ขอโทษเราสารพัด และก็หายหน้าไปเลย เสียใจมาก คิดว่าคงเป็นเวรกรรมที่ทำไว้แหละ ดันไปทำแฟนเสียใจ เราเลยพาลเกลียดพี่เค้าไปดื้อๆ
จนวันที่พี่เค้าจะจบมหาลัย เราอยู่ปี3ค่ะ ตอนนั้นเราบังเอิญเจอพี่เค้าที่มอ จริงๆเจอกันบ่อยนะ แต่เราแกล้งทำเป็นไม่เห็นเอง พี่เค้าเข้ามาทักเรา บอกว่าขอเบอร์หน่อย เราเองตอนนั้นก็เลิกเกลียดพี่เค้าไปละนะ เลยให้ไป อยากรู้เหมือนกันว่าเค้าจะคุยอะไรกับเรารึป่าว ก็เป็นไปตามคาด เค้าส่งเมสเสจมา เราก็คุยกันผ่านทางข้อความนั่นแหละค่ะ เราจำดีเทลตรงนี้ไม่ค่อยได้เหมือนกัน แต่ตอนนั้นพี่เค้าเพิ่งเลิกกับรุ่นน้องในคณะไป สวยซะด้วย เราอยากรู้เลยถาม พี่เค้าบอกว่าไปกันไม่รอด เราเลยถามตรงๆ คิดจะจริงจังกับใครบ้าง พี่เค้าบอกว่าคิด ตอนปี3 (ถ้าคิดแบบแอบเข้าข้างตัวเองนิดๆ ก็คือเราเอง ตอนเราปี2) เราก็เลยชวนคุยเรื่องอื่น แต่ตอนนั้นเราเฉยๆละนะ ไม่อะไรกับพี่เค้าละ จนพอวันรับปริญญา เราได้เจอเค้าอีกที เค้าเดินเข้ามาคุยด้วยเรื่องอะไรสักอย่าง เราลืมละ แต่เพื่อนเราบอกว่าเห็นเพื่อนพี่โอแอบถ่ายรูปเรากับพี่เค้า จากวันนั้นเราก็ไม่ได้เจอเค้าอีกเลยค่ะ ..