ไม่เคยเสียน้ำตากับหนังละครมาก่อน เพิ่งมาเสียให้กับฮอร์โมนตอนจบ (มันทำให้นึกถึงอดีต)

"ไม่รู้สึกก็คือไม่รู้สึก"

แบบจี๊ดมากเลยนะคำนี้ แทบอยากเขวี้ยงจอทีวีทิ้ง(ถ้าไม่ติดว่ามันแพง)

มันทำให้ผมนึกถึง แฟนคนแรก (เลิกมา7ปีแล้ว)
ตอนจีบเขา เริ่มจากเราเป็นเพื่อนกัน ผมรักเขามาก ทำให้ทุกอย่าง
เขาพูดว่าเรารู้สึกแค่เพื่อน รู้สึกแค่เพื่อนกับผม ตลอดเวลา
ผมใช้ความพยายามในการจีบ ไปรับส่ง โทรหา ซื้อของมาฝาก
ใช้เวลาในการทำให้เขามาเป็นแฟน ถึง2ปีเต็มๆ
พอได้เป็นแฟนกัน เขาไม่เคยพูดกับว่า"รัก" ให้ผมได้ยินสักครั้งเดียว
ไม่เคยเลยจริงๆ เวลาผมถามว่า รักผมมั้ย
เขาจะบอกว่า "รู้สึกเหมือนเพื่อน" แม้สถานะเป็นแฟนกันแล้ว
ไม่ว่าผมพยายามทำยังไงก็ตาม เธอก้อยังไม่เคยพูดคำว่า "รัก" ออกจากปาก
ทั้งที่ผมพยายามเอาใจใส่ ให้แทบทุกอย่างเท่าที่เธอขอมา
จนถึงวันที่เธอเจอคนใหม่ เธอไปจากชีวิตผม
ผมถามเธอ เธอบอกว่า ที่คบเพราะผมนิสัยดี แต่เธอก็ยังรู้สึกกับผมแค่เพื่อน
นี่นั่งพิมพ์ไปน้ำตาไหลไป ที่ผมเจ็บใจจนทุกวันนี้
ก่อนจากไป เธอบอกกับผมว่า เธอ"รัก" คนใหม่ ทั้งที่คำนี้เป็นคำที่ผมอยากได้ยินจากเธอมากที่สุด
2ปีที่จีบ และ 3 ปีที่เป็นแฟน ไม่สามารถทำให้เธอรักได้เลยเหรอ
แต่ไอ้นั่น เจอกันแค่เดือนกว่า เธอบอกว่า "รัก"
จริงๆผมจะไม่เจ็บใจ หรือ เจ็บปวด ฝังใจมานานขนาดนี้
ถ้าเธอพูดคำว่ารักผมสักครั้ง ถึงจะแสร้งพูดมาก็เหอะ

ผมเจ็บว่ะ นี่ปีที่7แล้วที่เลิกมา คิดถึงทีไร แล้วแบบ
ทำไมวะ พูดสักครั้งมันจะเป็นอะไรไป โกหกก็ได้
ถ้าทำให้คนๆนึงสบายใจ ไม่เป็นแผลทางใจจนทุกวันนี้