ใครคิดถึงแฟนบ่อยๆอย่างเราบ้างคะ???
ก่อนอื่นต้องบอกก่อนนะว่า.....เรากับแฟนคบกันมานาน
เริ่มจากเรียนด้วยกันตอน ม.ต้นเเฟนเราเป็นรุ่นพี่ที่รร. (แฟนเราแก่กว่า1ปีคะ)
ตอนเเรกก็เป็นเพื่อนกัน ตอนนั่นแฟนเราชอบเรามาก เราค่อยข้างป๊อปในรร.สมัยนั่น เเต่เราไม่ได้ชอบเขาตั้งแต่เเรก เลยไปเเกล้งให้เขารักสรุปเขาก็ชอบเราขึ้นมาจรืงๆ. พอเราไม่ชอบเขาก็เสียใจเเละร้องไห้เพราะเรามาเยอะ เเล้วเขาก็เกียจเราไปเลย จบม.ต้นก็เขาก็ย้ายไปเรียนที่อื่นคะ. เราก็อยุ่ที่รร.เดิมจนจบม.ต้น
ม.ปลาย เราก็ได้มาเรียนที่เดียวกันอีก คือคนรุ้จักกันมันก็ต้องอยากเจอกันบ้างใช่ไม๊คะเราเลยนัดเขาออกมาเจอกัน ตั้งเเต่วันนั่นความรู้สึกของเรามันเปลี่ยนไปคะ เราเริ่มแอบชอบเขาเเล้ว เเต่ก็ยังแบบ บอกไม่ถูก. เเล้วเราก็เริ่มคุยกันอีกครั้งจนสนิทกันแต่ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน. เขาชอบอ่านหนังสือนิยายแฟนตาซีมาก เขาอ่านเเล้วเล่าให้เราฟังบ่อยๆเราเลยอยากอ่านบ้างเราขอยืมเขามาอ่านคะ (ช่วงนี้ต่างคนต่างก็รู้สึกดีทั้ง2ฝ่ายแต่ยังไม่มีใครยอมพูดอะไร). จนวันที่เขาเอาหนังสือมาให้เราก็ดีใจมากๆๆ. ......เพราะในหนังสือเล่มนั่นมันมาพร้อมกับคำสัญญาว่าเราจะเป็นเเฟนกัน1ปี ตอนนั่นเราก็อยากเป็นเเฟนกับเขานะเเต่เราไม่กล้าพูด สรุปว่าเราก็ตกลงเป็นเเฟนกันคะ. ตอนเเรกก็คบๆไปงั้นเเหละไม่ได้จริงจังอ่ะ เเต่พอเข้ามหาลัยก็เริ่มรู้สึกว่ารักเขามากขึ้น (ที่เล่ามาจะบอกว่ามันนานมากๆ). จนถึงวันนี้เราก็เป็นเเฟนกันอยุ่ 11-12ปีเเล้วคะ (แฟนคนเเรก)
เราเป็นคนที่คิดถึงแฟนบ่อยมากๆๆๆๆ. แบบว่าคิดถึงแทบจะตลอดเวลาทั้งที่ก็คบกันมานานแล้วนะ เเต่ก็ยังคิดถึงอยู่ เราเพิ่งเริ่มอยุ่ด้วยกันได้2ปีคะ ขนาดเเบบว่าช่วงนี้อยุ่ด้วยกันทุกวัน เเฟนเราไปทำงานเราก็ยังคิดถึง ต้องlineคุยกันตลอด. เเต่พอเขาไม่ว่างตอบแบบงานยุ้งเราก็จะหงุดหงิด บางทีมีงานเลี้ยงที่บริษัทเขาก็ให้เราไปด้วยนะ. เเต่พอเเยกกันเมื่อไหร่ก็จะคิดถึงทันทีเลย เวลาไปเดินห้างเจอของขนมอร่อยๆก็คิดถึง แล้วช่วงเทศกาลต่างๆปีใหม่สงกรานต์วันหยุดยาวๆต่างคนก็ต่างกลับบ้าน เเต่บ้านเราห่างกัน10กิโลคะเราก็คิดถึงให้เขามาเล่นที่บ้านเราประจำ(พ่อเเม่เรา2คนรู้คะว่าอยุ่ด้วยกัน) เเต่มันแปลกไม๊ที่คนอะไรจะคิดถึงแฟนตัวเองได้บ่อยขนาดนี้ทั้งที่ก็คบกันมานานแล้ว. เเล้วเวลาออกไปข้างนอกถ้านัดเจอกันตอนเย็นหลังเลิกงานพอเจอกันเราก็จะเขินคะเหมือนไม่ได้เจอกันนานเลยทั้งๆที่เมื่อเช้าตื่นขึ้นมาก็เจอกันเเล้ว
นิสัยส่วนเรานะ ไม่พอใจก็เหวี่ยง ขี้งอนเอาเเต่ใจอยากได้อะไรก็อ้อน แต่เราเหวี่ยงบ่อยมาก เเต่ไม่เคยทะเลาะรุนเเรงนะเวลาเราโกรธเราจะไม่คุยทำเย็นชาใส่
ถ้าทำให้เราโกรธที่เขาต้องพูดอย่างเดียวคือ"ขอโทษ" เเล้วเราก็จะหายคะ. ถึงเขาจะไม่ผิดเขาก็ต้องพูดคำว่าขอโทษเท่านั่นเราค่อยจะคุยด้วย
เขาเป็นคนที่ดูเเลเราดีนะคะ ซักผ้าให้ ล้างจาน บางทีก็ทำกับข้าว(อาหารแปลกๆอะแกงจืดไม่ปลอกเปลือกแครอท--", ปั่นโยเกิร์ทใส่โอรีโอ--") มีรีดผ้าให้เราบ้างเเต่ส่วนมากรีดของใครของมัน. ที่เราชอบบ่นประจำคือเรื่องห้องน้ำ เอาเป็นว่าเราทำหน้าที่นี้ กับกวาดห้อง. เขาถูคะ.
ปล.ถ้าขี้เกียจอ่านก็ข้ามไปเลยคะ ตอบมาเเต่ว่า เคยเป็นเหมือนเราไม๊ก็พอ อิอิ^^
อยากรู้_ใครเป็นเหมือน_เราบ้าง__" (คิดถึง)
ก่อนอื่นต้องบอกก่อนนะว่า.....เรากับแฟนคบกันมานาน
เริ่มจากเรียนด้วยกันตอน ม.ต้นเเฟนเราเป็นรุ่นพี่ที่รร. (แฟนเราแก่กว่า1ปีคะ)
ตอนเเรกก็เป็นเพื่อนกัน ตอนนั่นแฟนเราชอบเรามาก เราค่อยข้างป๊อปในรร.สมัยนั่น เเต่เราไม่ได้ชอบเขาตั้งแต่เเรก เลยไปเเกล้งให้เขารักสรุปเขาก็ชอบเราขึ้นมาจรืงๆ. พอเราไม่ชอบเขาก็เสียใจเเละร้องไห้เพราะเรามาเยอะ เเล้วเขาก็เกียจเราไปเลย จบม.ต้นก็เขาก็ย้ายไปเรียนที่อื่นคะ. เราก็อยุ่ที่รร.เดิมจนจบม.ต้น
ม.ปลาย เราก็ได้มาเรียนที่เดียวกันอีก คือคนรุ้จักกันมันก็ต้องอยากเจอกันบ้างใช่ไม๊คะเราเลยนัดเขาออกมาเจอกัน ตั้งเเต่วันนั่นความรู้สึกของเรามันเปลี่ยนไปคะ เราเริ่มแอบชอบเขาเเล้ว เเต่ก็ยังแบบ บอกไม่ถูก. เเล้วเราก็เริ่มคุยกันอีกครั้งจนสนิทกันแต่ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน. เขาชอบอ่านหนังสือนิยายแฟนตาซีมาก เขาอ่านเเล้วเล่าให้เราฟังบ่อยๆเราเลยอยากอ่านบ้างเราขอยืมเขามาอ่านคะ (ช่วงนี้ต่างคนต่างก็รู้สึกดีทั้ง2ฝ่ายแต่ยังไม่มีใครยอมพูดอะไร). จนวันที่เขาเอาหนังสือมาให้เราก็ดีใจมากๆๆ. ......เพราะในหนังสือเล่มนั่นมันมาพร้อมกับคำสัญญาว่าเราจะเป็นเเฟนกัน1ปี ตอนนั่นเราก็อยากเป็นเเฟนกับเขานะเเต่เราไม่กล้าพูด สรุปว่าเราก็ตกลงเป็นเเฟนกันคะ. ตอนเเรกก็คบๆไปงั้นเเหละไม่ได้จริงจังอ่ะ เเต่พอเข้ามหาลัยก็เริ่มรู้สึกว่ารักเขามากขึ้น (ที่เล่ามาจะบอกว่ามันนานมากๆ). จนถึงวันนี้เราก็เป็นเเฟนกันอยุ่ 11-12ปีเเล้วคะ (แฟนคนเเรก)
เราเป็นคนที่คิดถึงแฟนบ่อยมากๆๆๆๆ. แบบว่าคิดถึงแทบจะตลอดเวลาทั้งที่ก็คบกันมานานแล้วนะ เเต่ก็ยังคิดถึงอยู่ เราเพิ่งเริ่มอยุ่ด้วยกันได้2ปีคะ ขนาดเเบบว่าช่วงนี้อยุ่ด้วยกันทุกวัน เเฟนเราไปทำงานเราก็ยังคิดถึง ต้องlineคุยกันตลอด. เเต่พอเขาไม่ว่างตอบแบบงานยุ้งเราก็จะหงุดหงิด บางทีมีงานเลี้ยงที่บริษัทเขาก็ให้เราไปด้วยนะ. เเต่พอเเยกกันเมื่อไหร่ก็จะคิดถึงทันทีเลย เวลาไปเดินห้างเจอของขนมอร่อยๆก็คิดถึง แล้วช่วงเทศกาลต่างๆปีใหม่สงกรานต์วันหยุดยาวๆต่างคนก็ต่างกลับบ้าน เเต่บ้านเราห่างกัน10กิโลคะเราก็คิดถึงให้เขามาเล่นที่บ้านเราประจำ(พ่อเเม่เรา2คนรู้คะว่าอยุ่ด้วยกัน) เเต่มันแปลกไม๊ที่คนอะไรจะคิดถึงแฟนตัวเองได้บ่อยขนาดนี้ทั้งที่ก็คบกันมานานแล้ว. เเล้วเวลาออกไปข้างนอกถ้านัดเจอกันตอนเย็นหลังเลิกงานพอเจอกันเราก็จะเขินคะเหมือนไม่ได้เจอกันนานเลยทั้งๆที่เมื่อเช้าตื่นขึ้นมาก็เจอกันเเล้ว
นิสัยส่วนเรานะ ไม่พอใจก็เหวี่ยง ขี้งอนเอาเเต่ใจอยากได้อะไรก็อ้อน แต่เราเหวี่ยงบ่อยมาก เเต่ไม่เคยทะเลาะรุนเเรงนะเวลาเราโกรธเราจะไม่คุยทำเย็นชาใส่
ถ้าทำให้เราโกรธที่เขาต้องพูดอย่างเดียวคือ"ขอโทษ" เเล้วเราก็จะหายคะ. ถึงเขาจะไม่ผิดเขาก็ต้องพูดคำว่าขอโทษเท่านั่นเราค่อยจะคุยด้วย
เขาเป็นคนที่ดูเเลเราดีนะคะ ซักผ้าให้ ล้างจาน บางทีก็ทำกับข้าว(อาหารแปลกๆอะแกงจืดไม่ปลอกเปลือกแครอท--", ปั่นโยเกิร์ทใส่โอรีโอ--") มีรีดผ้าให้เราบ้างเเต่ส่วนมากรีดของใครของมัน. ที่เราชอบบ่นประจำคือเรื่องห้องน้ำ เอาเป็นว่าเราทำหน้าที่นี้ กับกวาดห้อง. เขาถูคะ.
ปล.ถ้าขี้เกียจอ่านก็ข้ามไปเลยคะ ตอบมาเเต่ว่า เคยเป็นเหมือนเราไม๊ก็พอ อิอิ^^