ตอนอยู่มอต้น(ห้องเดียวกัน) ก็อยู่กลุ่มเดียวกันเฮฮาปาร์ตี้สนิทมากๆๆๆ คือนางชอบเดินควงเเขนเราอ่ะ เราก็เฉยๆนะปกติมากๆ เราฝากเพื่อนอคนซื้อรองเท้าให้ เเล้วเราใส่ไม่ได้เเต่นางใส่ได้เราก็เลยให้ (ปล.ทีนเราใหญ่กส่านาง555 กูเป็นผญจริงๆใชมั้ย) เเล้ววันกีฬาสีวันเกิดนางพอดีเเต่นางเป็นหลีดเราก้เลยไม่ค่อยได้คุยไม่ได้เซอร์ไพรส์นาง เราก็ยุ่งกีฬามากมายตอนจบนี้เเบบร้องไห้หนักมากรักเพื่อนทักห้องสนิทกันมากเเล้วเรากอดนางเป็นครั้งเเรกในวันปัจฉิม เเต่พอเเยกกันไป พออยู่คนละรร ไม่ค่อยได้เจอกัน ไม่ค่อยได้คุย น็านนนนนานเจอกันที ทำให้เรารู่ว่าเราชอบมันอ่ะ เเบบว่าอยากทัก เราจะทักนางว่าก็คิดถึงงงง อย่างงี้ตลอดอ่ะ(เเบบมีเลศนัยที่เรารู้คนเดีนว เเต่ตอนนี้คงไม่คนเดียวเเล้ว555) เเต่ก็ยังติดต่อกันเรื่อยๆ(เเต่ก็ไม่เหมือนเมื่อก่อน)จนตอนนี้เราก็รู้สึกดีมาตลอดเเต่ก็เเอบเจ็บเพราะนางมีเเฟนเเล้ว(น่าตาดีด้วย) สรุปปลงค่ะ ได้เเค่เพื่อนก็ดีเท่าไหร่ เเม้จะได้เเค่เพียงใกล้กัน
อยากจะบอกคนที่มาอ่านค่ะ อยากเเอบเพื่อนตัวเองเเต่มันคงห้ามไม่ได้หรอกเนอะ เเอบชอบเพื่อนสนิทว่าเเย่เเล้วเเอบชอบเพื่อนที่เป็นเกย์นี่เจ็บสุด
ขอบคุณที่กรุณาอ่านจบนะคะ รีเปล่า555 บ๊ายบาย ซัลจาโยจุ๊ปๆ


มีใครเเอบชอบเพื่อนที่เป็นเกย์บ้าง
อยากจะบอกคนที่มาอ่านค่ะ อยากเเอบเพื่อนตัวเองเเต่มันคงห้ามไม่ได้หรอกเนอะ เเอบชอบเพื่อนสนิทว่าเเย่เเล้วเเอบชอบเพื่อนที่เป็นเกย์นี่เจ็บสุด
ขอบคุณที่กรุณาอ่านจบนะคะ รีเปล่า555 บ๊ายบาย ซัลจาโยจุ๊ปๆ