มันอาจจะเป็นการคบที่ไม่ค่อยนานมากนัก แต่มันก็ทำให้ผมรู้ว่านี่แหละมันคือความรัก
ทุกๆวันผมจะทำให้ความรักของเราพัฒนามากขึ้น จากที่เราเรียน ซ้อมดนตรี ไม่เคยมีเวลา ก็พยายามทำตัวให้ว่าง พาเค้าไปทานข้าว พาไปดูหนัง บลาๆมากมาย แต่เมื่อเราต้องใช้เวลาอยู่กับเรา ทำงาน อยู่แต่ในห้อง หน้าคอมตลอดเวลา ก็ได้แต่คุยไลน์ ทักไปหาบ่อยๆ แต่ด้วยการที่เราไม่มีเวลานี่แหละ มันเลยเป็นประเด็นขึ้นมา เค้าพยายามเรียกร้องความสนใจ พูดจาชวนทะเลาะ ทำทุกๆอย่างที่เราคิดว่าเค้างี่เง่ามากๆ นี่ขนาดเริ่มต้นยังเป็นแบบนี้ แล้วต่อไปจะเป็นแบบไหน ทะเลาะจนเราไม่อยากคุย ไม่ตอบไลน์ ไม่พูดอะไรกับเค้าซักคำ เพื่อหวังไว้ว่า ถ้าใจเย็นกว่านี้คงคุยกันได้ดีกว่า และก็เป็นแบบนั้นจริงๆ วันต่อมาเราคุยกัน พูดกัน เคลียกันทุกอย่างจนเข้าใจ และก็ดีมาอยู่หลายวัน
จนเมื่อคืนนี้ ก็โทรไปหาเค้า ก็คุยมาจนถึงประเด็นที่ว่า เค้าเป็นคนชอบเราตั้งแต่วันแรก เรารู้ เราก็เลยจีบ ซึ่งตอนนั้นมันก็หาสาเหตุไม่ได้หรอกนะ ว่าทำไมเราถึงจีบเค้า และก็ให้คำตอบเค้าไม่ได้ด้วย แต่ถ้าเรารู้ว่าเค้าชอบ แล้วทำไมเราต้องชอบเค้าก่อน ถ้ารู้ว่าใครชอบ ใครรักเรา เราก็ควรที่จะลองเปิดใจ เปิดโอกาส ให้คนสองคนได้เรียนรู้ใจกันไม่ใช่หรอ แต่เค้าถามเรา เราไม่มีคำตอบให้ แค่พูดว่าก็เธอชอบเราตั้งแต่วันแรก ซึ่งมันอาจจะเป็นเหตุผลที่ฟังแล้วดูไม่เข้าท่า แต่ลึกๆความรู้สึกเรามันก็ไม่สามารถจะพูดออกมาเป็นคำพูดว่าชอบเพราะอะไร และรักเพราะอะไร แค่อยากจะทำให้ตอนนี้เรารักกันและจะพัฒนาไปด้วยกันก็พอ
และสิ่งนี้นี่เองทำให้เค้าเก็บไปคิด ด้วยการโพสเฟสบุ๊คว่า "ความรักมันเข้าใจยาก รักเขามาก... ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะรัก..." และโพสเพลงลง และเขียนข้อความว่า "ฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป........
เพราะจับจิตทรวงดวงฤทัยมากมว๊ากกกกกก" ซึ่งมันบอกได้เลยว่าเค้าจะแสดงให้เราเห็นอะไร พอเราไปคุยกับเค้าตรงๆ ก็บอกว่าเปล่า ไม่มีอะไร ทุกครั้งจะได้คำตอบนี้มาเสมอ แต่ครั้งก่อนๆก็คุยกันต่อด้วยเหตุผลจนเคลีย แต่วันนี้รู้สึกไม่ใช่แล้ว มันยิ่งคุยยิ่งแย่ ยิ่งทำให้เรารู้สึกไม่ดีเอาซะเลย ด้วยเหตุผลที่ว่า เค้าชอบเราก่อน งั้นแสดงว่าเราก็ไม่ได้ชอบเค้า หรือรักเค้าเลย
ผมทำอะไรผิดไป? ที่ทำให้เค้ารู้สึกแบบนั้น ในเมื่อความรักของผม มันไม่มีเหตุผลว่าผมจะรักเค้าก่อนหรืออะไร แต่ถ้ารักกันแล้วผมก็อยากให้มันเป็นความสุขแบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่ใช่จุดจบเพียงแค่นี้
ถ้าคิดจะรัก มันต้องมีเหตุผลด้วยหรอ ว่าเพราะอะไร? ซีเรียสมาก
ทุกๆวันผมจะทำให้ความรักของเราพัฒนามากขึ้น จากที่เราเรียน ซ้อมดนตรี ไม่เคยมีเวลา ก็พยายามทำตัวให้ว่าง พาเค้าไปทานข้าว พาไปดูหนัง บลาๆมากมาย แต่เมื่อเราต้องใช้เวลาอยู่กับเรา ทำงาน อยู่แต่ในห้อง หน้าคอมตลอดเวลา ก็ได้แต่คุยไลน์ ทักไปหาบ่อยๆ แต่ด้วยการที่เราไม่มีเวลานี่แหละ มันเลยเป็นประเด็นขึ้นมา เค้าพยายามเรียกร้องความสนใจ พูดจาชวนทะเลาะ ทำทุกๆอย่างที่เราคิดว่าเค้างี่เง่ามากๆ นี่ขนาดเริ่มต้นยังเป็นแบบนี้ แล้วต่อไปจะเป็นแบบไหน ทะเลาะจนเราไม่อยากคุย ไม่ตอบไลน์ ไม่พูดอะไรกับเค้าซักคำ เพื่อหวังไว้ว่า ถ้าใจเย็นกว่านี้คงคุยกันได้ดีกว่า และก็เป็นแบบนั้นจริงๆ วันต่อมาเราคุยกัน พูดกัน เคลียกันทุกอย่างจนเข้าใจ และก็ดีมาอยู่หลายวัน
จนเมื่อคืนนี้ ก็โทรไปหาเค้า ก็คุยมาจนถึงประเด็นที่ว่า เค้าเป็นคนชอบเราตั้งแต่วันแรก เรารู้ เราก็เลยจีบ ซึ่งตอนนั้นมันก็หาสาเหตุไม่ได้หรอกนะ ว่าทำไมเราถึงจีบเค้า และก็ให้คำตอบเค้าไม่ได้ด้วย แต่ถ้าเรารู้ว่าเค้าชอบ แล้วทำไมเราต้องชอบเค้าก่อน ถ้ารู้ว่าใครชอบ ใครรักเรา เราก็ควรที่จะลองเปิดใจ เปิดโอกาส ให้คนสองคนได้เรียนรู้ใจกันไม่ใช่หรอ แต่เค้าถามเรา เราไม่มีคำตอบให้ แค่พูดว่าก็เธอชอบเราตั้งแต่วันแรก ซึ่งมันอาจจะเป็นเหตุผลที่ฟังแล้วดูไม่เข้าท่า แต่ลึกๆความรู้สึกเรามันก็ไม่สามารถจะพูดออกมาเป็นคำพูดว่าชอบเพราะอะไร และรักเพราะอะไร แค่อยากจะทำให้ตอนนี้เรารักกันและจะพัฒนาไปด้วยกันก็พอ
และสิ่งนี้นี่เองทำให้เค้าเก็บไปคิด ด้วยการโพสเฟสบุ๊คว่า "ความรักมันเข้าใจยาก รักเขามาก... ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะรัก..." และโพสเพลงลง และเขียนข้อความว่า "ฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป........
เพราะจับจิตทรวงดวงฤทัยมากมว๊ากกกกกก" ซึ่งมันบอกได้เลยว่าเค้าจะแสดงให้เราเห็นอะไร พอเราไปคุยกับเค้าตรงๆ ก็บอกว่าเปล่า ไม่มีอะไร ทุกครั้งจะได้คำตอบนี้มาเสมอ แต่ครั้งก่อนๆก็คุยกันต่อด้วยเหตุผลจนเคลีย แต่วันนี้รู้สึกไม่ใช่แล้ว มันยิ่งคุยยิ่งแย่ ยิ่งทำให้เรารู้สึกไม่ดีเอาซะเลย ด้วยเหตุผลที่ว่า เค้าชอบเราก่อน งั้นแสดงว่าเราก็ไม่ได้ชอบเค้า หรือรักเค้าเลย
ผมทำอะไรผิดไป? ที่ทำให้เค้ารู้สึกแบบนั้น ในเมื่อความรักของผม มันไม่มีเหตุผลว่าผมจะรักเค้าก่อนหรืออะไร แต่ถ้ารักกันแล้วผมก็อยากให้มันเป็นความสุขแบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่ใช่จุดจบเพียงแค่นี้