ผมจะเขียนความรู้สึกผลงานส่งอาจารย์ อยากถามว่าเขียนอย่างงี้ดีไหม?

พวกผมสองคนดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี หลักสูตรคอมพิวเตอร์ ที่ต้องขอขอบคุณที่ได้สอนประสบการณ์ความรู้อะไรหลายๆอย่างให้แก่พวกเรามากมาย เพราะหลักสูตรที่ผมอยู่นั้นเป็นสถานที่ ที่ดี  มีครู มีรุ่นพี่ มีเพื่อนๆ ที่คอยช่วยเหลือ อะไรหลายๆอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน หรือเรื่องทั่วไป เวลามีปัญหาอะไรก็ปรึกษาได้ คอยให้คำตอบพวกผม แลกเปลี่ยนความรู้และร่วมสนุกกันเสมอ พวกผมรู้สึกดีใจที่ได้เข้ามาเรียนหลักสูตรนี้

ขอขอบคุณประสบการณ์ดีๆที่ให้เราสองคนเข้าร่วมแข่งขัน “โครงการประกวดสื่อนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาเด็กปฐมวัยก้าวสู่การเป็นพลเมืองอาเซียน” แม้พวกผมจะได้รับรางวัลปลอบใจ แต่พวกผมทั้งสองคนก็ทำอย่างเต็มที่ แต่สิ่งสำคัญยิ่งกว่ารางวัลที่ได้รับเป็นคำชมเชย หรือเงินรางวัลก็คือ ประสบการณ์ความรู้ต่างๆที่หาไม่ได้จากหนังสือ

กว่าพวกผมสองคนจะทำสื่อการเรียนการสอนนี้สำเร็จ ต้องขอบอกก่อนเลยว่า พวกผมสองคนไม่ได้เป็นเด็กที่มีความรู้ในเรื่องที่ทำนี้มากมายมาก่อน พวกผมทั้งสองคนเริ่มต้นทำจากศูนย์แบบที่ไม่มีความรู้อะไรเลย พวกผมก็เริ่มต้นจากการตั้งเป้าหมายว่าเราจะทำอะไร เพราะ “เป้าหมายที่ดีจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ดีได้เช่นกัน” หลังจากนั้นก็เริ่มหาข้อมูลต่างๆ พูดคุยกับ เพื่อนๆ ปรึกษาครู คุยกับรุ่นพี่ช่วยชี้แนะ แนะนำแนวคิด แหล่งข้อมูลต่างๆ และลงมือทำ จึงมีผลงานชิ้นนี้ให้เข้าร่วมส่งประกวดได้  
พวกผมอยากให้เพื่อนๆและน้องๆทุกคน มีความพยายามเริ่มคิดสิ่งที่อยากจะทำก่อน แล้วเริ่มลงมือทำ เพราะสิ่งที่พยายามทำอยู่นั้น ไม่ใช่ทุกครั้งที่จะสำเร็จได้ แต่ทุกอย่างต้องเริ่มจากการล้มเหลว และเริ่มเรียนรู้เพิ่มเติมไม่ให้ล้มเหลวท่าเดิม ดั่งคำที่ว่า “ทุกความพยายามอาจไม่นำพาซึ่งความสำเร็จ แต่ทุกความสำเร็จล้วนเกิดจากความพยายาม” เพราะเริ่มต้นลงมือทำถึงสามารถเกิดผลลัพธ์ที่เราต้องการได้ ลองเริ่มต้นดูครับ จะล้มเหลวครั้งแรก หรือครั้งที่สองก็ไม่แปลก แต่สิ่งสำคัญคือต้องลุกให้ได้มากกว่าจำนวนครั้งที่ล้ม พวกผมสองคน ขอเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆที่เริ่มต้นคิดและทำอะไรบางอย่าง เพราะแค่คุณคิดและลงมือทำ คุณก็เป็นคนนึงที่มาความกล้ามากพอที่จะฝ่าฟันอุปสรรคไปได้แล้วครับ ขอให้สำเร็จในสิ่งที่ทำครับ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่