เมื่อความฝันในวัยเด็กไม่ได้เติบโตมาพร้อมกับเรา

ตอนเด็กเราอยากเป็นนักร้องมาก ฝึกซ้อมทุกวัน เข้าประกวดหลายเวที
แต่พอโตขึ้น ความฝันนั้นค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยความจำเป็นเรื่องเงิน เรื่องครอบครัว
ตอนนี้ทำงานบริษัททั่วไป ใช้ชีวิตธรรมดา บางครั้งเวลาได้ยินเพลงที่เคยซ้อม ใจมันยังสะดุดอยู่เล็ก ๆ

เราไม่ได้เสียใจจนร้องไห้ แต่มีความรู้สึกเหมือนโบกมือลาเด็กคนนั้นในตัวเองเงียบ ๆ อย่างเข้าใจ
บางทีชีวิตอาจไม่ได้พาเราไปในเส้นทางที่เคยฝันไว้
แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเราล้มเหลว แค่เราเลือกสิ่งที่เหมาะกับช่วงเวลานั้นที่สุดเท่านั้นเอง