โชคชะตาแจกไพ่เน่าให้เรา แต่ใครที่เป็นคนวางไพ่ใบสุดท้าย

เคยสงสัยว่า ทำไมชีวิตของคนเราถึงเริ่มต้นมาไม่เท่ากัน ไหมครับ บางคนเกิดมาพร้อมไพ่ในมือที่เป็นแต้มสูงระดับตองหรือสเตรทฟลัช ในขณะที่บางคนลืมตาดูโลกมาพร้อมกับไพ่แต้มต่ำที่ดูเหมือนจะไม่มีทางชนะใครได้เลย จนบางครั้งเราก็ต้องพูดกับตนเองอย่างยอมจำนนว่า "มันคือโชคชะตาที่เราเลือกไม่ได้"
   แต่หลังจากที่ผมได้ลองพิจารณาความจริงข้อหนึ่ง ผมกลับพบมุมมองที่น่าสนใจว่า "โชคชะตามอบเพียงไพ่ในมือให้เราเท่านั้น แต่เราจะถูกนิยามว่าเป็นผู้แพ้หรือผู้ชนะ ขึ้นอยู่กับว่าเราเลือกจะจั่วและวางไพ่ใบถัดไปอย่างไร" เราต้องยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่า ต้นทุนชีวิตเป็นสิ่งที่โชคชะตาหยิบยื่นมาให้แบบสุ่มเหมือนการสุ่มกล่องกาชา แต่สิ่งนั้นเป็นเพียงบทนำในเรื่องราวทั้งหมดเท่านั้น ความล้มเหลวไม่ใช่การได้ไพ่ที่ไม่ดี แต่เป็นการที่เราถอดใจไม่ยอมเล่นต่อตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นหน้าไพ่
                        "คนที่ได้ไพ่ดี แต่เล่นไม่เป็น สุดท้ายก็เสียหมดตัว"
                        "คนที่ได้ไพ่แย่ แต่รู้จักกลยุทธ์ในการอ่านเกม รอจังหวะ กลับกลายเป็นคนที่คุมเกมได้ในตอนจบ"
   ในชีวิตจริง เราไม่ได้ถือไพ่ชุดเดิมไปจนจบ เรามีสิทธิ์ที่จะจั่วไพ่ใบใหม่ ไม่ว่าจะเป็นการหาความรู้เพิ่ม การเปลี่ยนงานใหม่ การปรับทัศนคติ และเรามีสิทธิ์ที่จะเลือกวางไพ่ กล่าวคือ การลงมือทำ การตัดสินใจเลือกทางเดิน ความแตกต่างระหว่างคนที่ประสบความสำเร็จกับคนที่ล้มเหลว จึงอาจจะไม่ได้อยู่ที่ว่าใครได้ไพ่ดีกว่ากัน แต่อยู่ที่ว่า ในวันที่แต้มในมือต่ำเตี้ยเรี่ยดิน คุณกล้าที่จะจั่วไพ่ใบถัดไปเพื่อเปลี่ยนเกมหรือไม่
   แม้ว่าโชคชะตาอาจจะเป็นคนเขียนบทนำให้เราอย่างโหดร้าย แต่โชคชะตาไม่มีสิทธิ์มาเขียนบทอวสานให้เรา เพราะบทสรุปของชีวิตคือ ผลรวมของการตัดสินใจนับพันนับหมื่นครั้งที่เราทำในทุก ๆ วัน