ว้าเหว่

๐ นิทานเก่าเล่าอ้างคางคกแก่ หัดร้องแหล่กลอนคล่องผยองหนัก ถึงกับลืมตัวตนอัปลักษณ์ ดิ้นกระดักพักแดดั้นขั้นเริงราญ ...... ๐ คางคกแก่ไต่บึงขึ้นถึงขอบ แลไปรอบโลกสล้างกว้างไพศาล ลืมตัวซ้ำย้ำคิดติดตระการ

แบบเมื่อถึงอายุก็ปล่อยให้ฮ่องเต้ว่าราชการ ไม่ใช้สถานะตนเองเที่ยวกร่างไปทั่ว ไม่รังแกฮ่องเต้ตอนเด็ก มีผู้สำเร็จราชการแบบนี้ไหมครับ

พบเหมียวโปรดเหลียวแล อย่ารังแกให้ชอกช้ำ เกิดมายถากรรม อย่าเติมซ้ำให้เจ็บกาย เมตตามหาคุณ โปรดการุณอย่าแหนงหน่าย เจือจุนกรุ่นน้ำใจ อาหารให้ไว้เจือจาน มีที่หรือมีทรัพย์ ได้โปรดรับนับเข้าบ้าน เลี้ยงดูให้อ

มองสายรุ้งหลังสายฝนที่งามงด สวยหมดจดทั้งส่วนโค้งทั้งเฉดสี ทั้งที่รู้ภาพลวงตาที่มันมี สีที่เห็นนั้นลวงหลอกเช่นเวทย์มนต์ ก็ชีวิตผ่านมาใช่ไม่มาก ความหลายหลากของผู้คนที่ผ่านพ้น ยังสงสัยในจิตใจในตัวตน ยัง