เราเคยเลิกกับคนรักและกลับมาคบกันอีกที ครั้งที่เลิกกันไปคือเรางี่เง่าและทำร้ายจิตใจจนเค้าเหนื่อยล้า
ผ่านมาเกือบ 5 เดือนกับการเปลี่ยนแปลงตัวของเรา
ตอนนี้เวลาเราไม่ได้ดั่งใจเราไม่โวยวายแล้ว อาจมีหน้าบึ้งๆบ้างแต่ก็ปรับอารมณ์ได้เร็วกว่าแต่ก่อนเยอะ
พูดคำว่าช่างมันบ่อยขึ้น และมองข้ามเรื่องแย่ๆไปได้มากมายค่ะ (ถ้าเป็นแต่ก่อนคงวีนแตกทุกวัน)
เวลาทะเลาะกัน แต่ก่อนเราชอบเรียกร้องความสนใจ ทำร้ายตัวเองบ้าง หนีออกจากบ้านบ้าง
เดี๋ยวนี้เราพูดคำว่าขอโทษบ่อยขั้น ชมเค้ามากขึ้น ขอบคุณในสิ่งที่เค้าทำมากขึ้น
หลายครั้งในช่วงที่ผ่านมาเราน้อยใจเหลือเกินหลายอย่าง มีหลุดเรียกร้องหรืองอแงไปบ้าง
แต่ก็ลดความรุนแรงลงได้มากกว่าแต่ก่อน แต่นั่นก็ยังไม่พอ เราต้องเงียบขึ้น เลิกงอแงให้เด็ดขาดและเข้าใจเค้ามากขึ้น
เดี๋ยวนี้งานบ้านเค้าแทบไม่เคยทำเลย มีทำบ้างก็นานๆที เค้าคงเหนื่อยจากงาน เราพยายามบอกตัวเองแบบนี้
เรามีเวลาก็จะซักผ้า รีดผ้าให้เค้า (ของตัวเองแทบไม่เคยรีด) บางวันซื้ออาหารมาทำกับข้าวให้ทาน
เค้าทานเสร็จบางทีปล่อยจาน ปล่อยแก้วให้เราล้าง เราก็ไม่เคยบ่น เค้านั่นเล่นเกมมือถือต๊อกแต๊ก
มีวันที่เหนื่อยๆขอให้เค้ามาช่วยเก็บให้ นั่นคือเหนื่อยจริงๆเพราะเราทำทั้งงานนอกและงานบ้าน
บางครั้งยืนล้างไปร้องไห้ไป ก็ต้องพยายามอย่างมากไม่ให้เค้าเห็น เพราะเห็นทีไรดราม่ากันทุกที
เรากลัวจะทะเลาะกันเพราะเค้าเห็นน้ำตาเรา แต่บางครั้งก็ห้ามยากจริๆ ทำยังไงดี ใครมีวิธีบ้าง?
วันไหนรีบกลับมาเจอเค้า เค้าไม่สนใจนั่งเล่นเกมจนเราตื่นมาอีกทีตอนสามทุ่มก็ยังเห็นเค้าเล่นแบบนั้น
เราก็อดทน ไปนั่งร้องไห้ในห้องน้ำ มีโวยบ้าง แต่ก็น้อยลงมาก ออกแนวงอนๆ บางครั้งเค้าก็ง้อเราดี เราก็จะหายเร็วมาก
แต่บางทีเค้าก็หงุดหงิดที่เรางอนเค้า ทั้งๆที่ถ้าขอโทษเราสักคำ เราจะดีขึ้นเยอะเลย (พยายามบอกเค้าไปแล้ว)
แต่ก่อนเค้าชอบโพสต์ภาพคู่ในเฟสบุ๊กหรือคอยเม้นท์ให้กำลังใจเรา เดี๋ยวนี้ไม่มีเลย เราก็ไม่ร็เค้าคิดยังไง
พอถามเค้าก็บอกเบื่อ ไม่อยากเล่น เราก็อดทน ยอมฟังเค้า ทั้งๆที่เรากลัวไปหมดว่าทำไมเค้าถึงเปลี่ยนไป ถ้าไม่เป็นแต่แรกเรายังพอเข้าใจ
หรือเพราะเค้าไม่เห็นหรือไม่อยากเชิดหน้าชูตาเราแล้ว เราไม่รู้จริงๆ.. เราพยายามบอกเค้าแล้ว แต่เค้าคงไม่เห็นว่าสำคัญ
มีคนมาจีบเรา แต่เราปฏิเสธไปหมดจนเพื่อนๆบอกว่าทำไมปิดโอกาสตัวเอง แต่เราก็ไม่สนใจ เพราะเราอยากทำให้เค้าเห็นว่าเรารักเค้า
แต่เค้าบอกว่าเค้ากลัวว่าจะไปกับเราไม่ได้ กลัวทะเลาะกันด้วยเรื่องเล็กน้อยแล้วเค้าแบกรับไม่ไหว เค้ายังไม่อยากมองอนาคตกับเรา
เราเศร้า แต่ก็พยายามเข้าใจเค้า ได้แต่คิดน้อยใจว่าเค้ารักเราไม่มากพองั้นหรือ? หรือว่าเราต้องทำอะไรให้มันดีกว่านี้อีก?
วันไหนเค้าดี เค้าจะดีมาก พาเราไปดูหนัง ทานอะไรอร่อยๆ รีบกลับมาหาเรา กอดเรา หอมเรา เอาใจใส่เรา เราก็ขอบคุณเค้าตลอด
วันไหนดูเหมือนไม่มีอารมณ์เค้าจะไม่ค่อยทำและไม่สนใจ หรือบางทีเค้าจะอาจจะไม่ใส่ใจว่าม้ันมีความหมายกับเรา
แต่เราก็ยังคงอดทนและพยายามจะให้เค้าเห็นตัวตนใหม่ของเราโดยหวังว่าเค้าคนที่เราเคยรักจะกลับมา..
เราเศร้า เราเหงา บางทีเราไม่กล้าแสดงออกกับเค้าในด้านเหล่านี้ เรากลัวจะทำอะไรไม่ดีอีก ทำให้เค้าไม่ถูกใจอีก
สุดท้ายก็ยังมีเรื่องให้ทะเลาะกันอีกจนได้ ทั้งๆที่เราพยายามแล้ว สงสัยคงยังพยายามไม่พอ..
สิ่งที่เราทำอยู่นี้มันถูกต้องมั้ย เราแค่ต้องการความรักและคนรักของเราคืนมา
มีสิ่งไหนหรือความคิดใดที่เราควรปรับปรุง ช่วยบอกเราที ทุกวันนี้เราไม่เคยมั่นใจอะไรอีกเลย
หรือเรายังทำทุกอย่างไม่เพียงพอ?
เราอยากรู้จริงๆนะคะ ไม่ดราม่าค่ะ เราอยากจะทำให้มันดีขึ้น ขอคำแนะนำด้วยนะ
อะไรบ้างที่คนรักของคุณทำให้คุณรู้สึกมีความสุขจนอยากจะอยู่กับคนคนนี้ไปตลอดชีวิต?
อะไรบ้างที่คนรักของคุณทำให้คุณรู้สึกมีความสุขจนอยากจะอยู่กับคนคนนี้ไปตลอดชีวิต?
ผ่านมาเกือบ 5 เดือนกับการเปลี่ยนแปลงตัวของเรา
ตอนนี้เวลาเราไม่ได้ดั่งใจเราไม่โวยวายแล้ว อาจมีหน้าบึ้งๆบ้างแต่ก็ปรับอารมณ์ได้เร็วกว่าแต่ก่อนเยอะ
พูดคำว่าช่างมันบ่อยขึ้น และมองข้ามเรื่องแย่ๆไปได้มากมายค่ะ (ถ้าเป็นแต่ก่อนคงวีนแตกทุกวัน)
เวลาทะเลาะกัน แต่ก่อนเราชอบเรียกร้องความสนใจ ทำร้ายตัวเองบ้าง หนีออกจากบ้านบ้าง
เดี๋ยวนี้เราพูดคำว่าขอโทษบ่อยขั้น ชมเค้ามากขึ้น ขอบคุณในสิ่งที่เค้าทำมากขึ้น
หลายครั้งในช่วงที่ผ่านมาเราน้อยใจเหลือเกินหลายอย่าง มีหลุดเรียกร้องหรืองอแงไปบ้าง
แต่ก็ลดความรุนแรงลงได้มากกว่าแต่ก่อน แต่นั่นก็ยังไม่พอ เราต้องเงียบขึ้น เลิกงอแงให้เด็ดขาดและเข้าใจเค้ามากขึ้น
เดี๋ยวนี้งานบ้านเค้าแทบไม่เคยทำเลย มีทำบ้างก็นานๆที เค้าคงเหนื่อยจากงาน เราพยายามบอกตัวเองแบบนี้
เรามีเวลาก็จะซักผ้า รีดผ้าให้เค้า (ของตัวเองแทบไม่เคยรีด) บางวันซื้ออาหารมาทำกับข้าวให้ทาน
เค้าทานเสร็จบางทีปล่อยจาน ปล่อยแก้วให้เราล้าง เราก็ไม่เคยบ่น เค้านั่นเล่นเกมมือถือต๊อกแต๊ก
มีวันที่เหนื่อยๆขอให้เค้ามาช่วยเก็บให้ นั่นคือเหนื่อยจริงๆเพราะเราทำทั้งงานนอกและงานบ้าน
บางครั้งยืนล้างไปร้องไห้ไป ก็ต้องพยายามอย่างมากไม่ให้เค้าเห็น เพราะเห็นทีไรดราม่ากันทุกที
เรากลัวจะทะเลาะกันเพราะเค้าเห็นน้ำตาเรา แต่บางครั้งก็ห้ามยากจริๆ ทำยังไงดี ใครมีวิธีบ้าง?
วันไหนรีบกลับมาเจอเค้า เค้าไม่สนใจนั่งเล่นเกมจนเราตื่นมาอีกทีตอนสามทุ่มก็ยังเห็นเค้าเล่นแบบนั้น
เราก็อดทน ไปนั่งร้องไห้ในห้องน้ำ มีโวยบ้าง แต่ก็น้อยลงมาก ออกแนวงอนๆ บางครั้งเค้าก็ง้อเราดี เราก็จะหายเร็วมาก
แต่บางทีเค้าก็หงุดหงิดที่เรางอนเค้า ทั้งๆที่ถ้าขอโทษเราสักคำ เราจะดีขึ้นเยอะเลย (พยายามบอกเค้าไปแล้ว)
แต่ก่อนเค้าชอบโพสต์ภาพคู่ในเฟสบุ๊กหรือคอยเม้นท์ให้กำลังใจเรา เดี๋ยวนี้ไม่มีเลย เราก็ไม่ร็เค้าคิดยังไง
พอถามเค้าก็บอกเบื่อ ไม่อยากเล่น เราก็อดทน ยอมฟังเค้า ทั้งๆที่เรากลัวไปหมดว่าทำไมเค้าถึงเปลี่ยนไป ถ้าไม่เป็นแต่แรกเรายังพอเข้าใจ
หรือเพราะเค้าไม่เห็นหรือไม่อยากเชิดหน้าชูตาเราแล้ว เราไม่รู้จริงๆ.. เราพยายามบอกเค้าแล้ว แต่เค้าคงไม่เห็นว่าสำคัญ
มีคนมาจีบเรา แต่เราปฏิเสธไปหมดจนเพื่อนๆบอกว่าทำไมปิดโอกาสตัวเอง แต่เราก็ไม่สนใจ เพราะเราอยากทำให้เค้าเห็นว่าเรารักเค้า
แต่เค้าบอกว่าเค้ากลัวว่าจะไปกับเราไม่ได้ กลัวทะเลาะกันด้วยเรื่องเล็กน้อยแล้วเค้าแบกรับไม่ไหว เค้ายังไม่อยากมองอนาคตกับเรา
เราเศร้า แต่ก็พยายามเข้าใจเค้า ได้แต่คิดน้อยใจว่าเค้ารักเราไม่มากพองั้นหรือ? หรือว่าเราต้องทำอะไรให้มันดีกว่านี้อีก?
วันไหนเค้าดี เค้าจะดีมาก พาเราไปดูหนัง ทานอะไรอร่อยๆ รีบกลับมาหาเรา กอดเรา หอมเรา เอาใจใส่เรา เราก็ขอบคุณเค้าตลอด
วันไหนดูเหมือนไม่มีอารมณ์เค้าจะไม่ค่อยทำและไม่สนใจ หรือบางทีเค้าจะอาจจะไม่ใส่ใจว่าม้ันมีความหมายกับเรา
แต่เราก็ยังคงอดทนและพยายามจะให้เค้าเห็นตัวตนใหม่ของเราโดยหวังว่าเค้าคนที่เราเคยรักจะกลับมา..
เราเศร้า เราเหงา บางทีเราไม่กล้าแสดงออกกับเค้าในด้านเหล่านี้ เรากลัวจะทำอะไรไม่ดีอีก ทำให้เค้าไม่ถูกใจอีก
สุดท้ายก็ยังมีเรื่องให้ทะเลาะกันอีกจนได้ ทั้งๆที่เราพยายามแล้ว สงสัยคงยังพยายามไม่พอ..
สิ่งที่เราทำอยู่นี้มันถูกต้องมั้ย เราแค่ต้องการความรักและคนรักของเราคืนมา
มีสิ่งไหนหรือความคิดใดที่เราควรปรับปรุง ช่วยบอกเราที ทุกวันนี้เราไม่เคยมั่นใจอะไรอีกเลย
หรือเรายังทำทุกอย่างไม่เพียงพอ?
เราอยากรู้จริงๆนะคะ ไม่ดราม่าค่ะ เราอยากจะทำให้มันดีขึ้น ขอคำแนะนำด้วยนะ
อะไรบ้างที่คนรักของคุณทำให้คุณรู้สึกมีความสุขจนอยากจะอยู่กับคนคนนี้ไปตลอดชีวิต?