รักทักกี้ครัช ถึงท่านจะโกงแต่ก็ยังทำให้คนไทยลืมตาอ้าปากได้ เศรฐกิจก็ดี

เริ่มต้นเป็นลำไม้ไผ่ พอเหลาลงไปเป็นไซดักปลา ที่พูดถึงคือนโยบาย จำนำข้าวของรัฐบาล ที่จุดจบคือความหายนะของประเทศ ข้ออ้างคือช่วยชาวนา ให้ลืมตาอ้าปากได้ ความเป็นจริง ชาวนาแค่อ้าปาก แต่นายทุนโรงสี และนักกา

อ่านเรื่องทักษินโกง ที่ใครๆพยายามยกมา เป็นร้อยข้อ ทำให้รู้ว่าระบอบทักษินโกง ๆๆๆ เรียกว่ายุคคนโกง ช่วงนั้นคนไทยส่วนใหญ่ อยู่ดีกินดี คนจนลืมตาอ้าปาก เศรฐกิจไม่ ฝืดเคือง หวยใต้ดินถูกยกไว้บนดิน ทำให้เงินท

เก่า ใหม่ก็ได้ ค่ายเล็กจะได้ลืมตาอ้าปากได้ แบบวงที่มี potential ที่จะดัง แต่แสงส่องไม่ถึงสักที

เรามีความรู้สึก ว่าแม่ลำเอียง กับเรา : แม่ชอบบ่น ชอบว่า ทำอะไรขัดใจไปหมด แต่พอมีเรื่อง ไม่สบาย โทรศัพท์ ทำไม่ได้ ให้พาไปซื้อของ อะไรที่คิดว่าเราทำให้ได้ ใช้เราหมด คำพูดแสลงหูมีให้ฟังตลอดบั่นทอนจิตใจมา

ช่วงนี้ผมมีคำถามที่วนเวียนในหัวอยู่บ่อย ๆ ว่าในอนาคต ประเทศไทยจะยังเป็นของคนไทยอยู่ไหม? ไม่ใช่แค่เรื่องดินแดนหรือพรมแดนหรอกครับ แต่คือสิทธิ การควบคุม และอนาคตที่ควรเป็นของประชาชนในประเทศนี้จริง ๆ ผม

ตามมุมมองคมสันต์ อินฟลูเอนเซอร์ไม่มีค่า เพราะ AI มาทดแทน : ข้อนี้ผมเห็นต่างนะครับด้วยนิสัยคนไทยที่บูชาตัวบุคคลสูงมากๆ ระดับเลียกันจนเปียกรักกันปานจะแหกดูตตม อยากให้คนที่ตัวเองชอบเป็นฝ่ายถูกทั้งนั