เฮ้อออ

...อยูกับความเงียบในห้องสี่เหลี่ยม
ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยมวลความคิด
ระเหิดระเหยเย้ยเยาะบ้างเกาะติด
มาบอกทิศชี้ทางเพื่อวางเดิน
...พัดลมหมุนลมพัดอากาศเย็น
ยุงลายตัวเป็นเป็นระหกระเหิน
ข้างนอกนั่นจิ้งหรีดร้องอย่างเพลิดเพลิน
ฉันบังเอิญนอนไม่หลับเลยรับฟัง
...เสียงมากมายรายล้อมอยู่รอบข้าง
เสียงจางจางเริ่มลุกลามค้นความหลัง
เสียงความกลัวของฝันกล้าพาลำพัง
เสียงปัจจุบันนั้นก็ยังมีตัวตน
...ฉันไม่รู้ความจริงอีกหลายอย่าง
เส้นบางบาง ฝัน เพ้อ ฉันสับสน
ติดอยู่ในห้วงนิยามคำว่าคน
ได้เพียงบ่นเสียงเบาบางช่างน่าเซ็ง