สวัสดีเราคือคนๆนึงที่โดนพ่อแม่บังคับเรียนป.โทหลังเรียนจบ ซึ่งเป็นคณะที่เราไม่ถนัดเลย พูดง่ายๆคือข้ามสายที่เราเรียนไปเลย เช่น เราเรียนป.ตรีสายศิลปศาสตร์ ต้องเรียนต่อป.โทสายวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต ต่อมาเราก็ใจอ่อนเรียนตามที่ท่านบอก เพราะตอนนั้นเรายังหางานไม่ได้ เลยเรียนๆไปก็ได้ พอได้เรียนจริงๆจึงค้นพบว่าอาจารย์ที่สอนส่วนใหญ่จบวิศวกรรมต่างๆกันหมดเลย ประกอบกับตอนนั้นเรียนคำนวนเลยรู้สึกว่าไม่ใช่ทางละหนึ่ง ระหว่างเรียนทางคณะได้ให้เราและเพื่อนเป็นผู้ช่วยนักวิจัย ซึ่งแน่นอนว่าเราทำเพราะขณะที่ทำเราได้เงินเดือนด้วย แต่พอเราทำไปสักพักเราได้รู้ลักษณะนิสัยอาจารย์ด้วย แกเป็นคนดีมากๆ แต่ไม่ชอบให้จู้จี้จุกจิก เป็นคนพูดตรงแบบไม่รักษาน้ำใจ ในบางครั้งมีการพูดดูถูกด้วยหน่อยๆเวลาเรากับเพื่อนส่งงานวิจัย เช่น เรากับเพื่อนได้เข้าไปคุยกันเรื่องงานวิจัยกับอาจารย์ แต่อาจารย์ตอบกลับมาว่า"ทำได้แค่นี้หรอ"แล้วก็หัวเราะเยาะเย้ย เรากับเพื่อนได้แต่มองหน้าด้วยความเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน จนเริ่มบ่อยๆครั้งจนทำให้เราและเพื่อนเริ่มขาดความไม่มั่นใจในตัวเองเลย ว่ามันผิดที่เราหรืออาจารย์ที่ปรึกษากันแน่ (เราและเพื่อนๆแก้งานวิจัยกันจนท้อ อาจารย์ไม่มี guidelines อะไรมาเลย) ณ ตอนนั้นมันทำให้เราไม่มีความสุขที่จะเรียนต่อเลย แต่ก็ดั้นด้นเรียนจนจบ coursework เหลือ Thesis ต่อมาเพื่อนๆต่างหายไปทำงานคนละทิศละทาง เพราะทนเรียนต่อกันไม่ไหว เจอคำพูดแต่ละครั้งที่ไปส่งงานวิจัย ทำให้จิตใจห่อเหี่ยว หมดกำลังใจจริงๆ แก้งานวิจัยกันจนท้อแท้ ไม่มีการแนะนำอะไรให้เลย เราค้นคว้าหาความรู้เองหมด พูดง่ายๆเลยเราทำอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจอาจารย์เลย เช่น ตอนเราไป conference ระดับนานาชาติ ก่อนลงทะเบียนเราต้องส่งงานวิจัยฉบับภาษาอังกฤษ พอเราส่งงานไปให้แกดู แกตอบกลับมาว่า"ภาษาอังกฤษแกแย่มาก" เราอึ้งไปอยู่พักนึง และก็ยอมรับความจริง เพราะเราอยากเรียนให้จบตามที่พ่อแม่คาดหวังไว้เรายอมทุกอย่าง เราได้แต่สงสัยว่าทำไมคนอื่นจบกันง่ายจัง ทำไมเรายังไม่ถึงไหนสักที และเป็นคำถามในใจมาตลอดว่ามันผิดที่เราหรืออาจารย์ที่ปรึกษากันแน่ เราแก้งานตามที่อาจารย์บอกทุกครั้ง แต่ก็ยังไม่ถูกใจแกสักที ซึ่งเราก็แก้จนท้อแล้วเพราะอาจารย์ไม่บอกจุดที่เราต้องแก้ ให้เรากลับมาอ่านงานตัวเองดีๆ คือเรามาเรียนเพื่อหาความรู้นะ ไม่ได้มาเรียนรู้ด้วยตัวเอง เราพร้อมเรียนรู้ทุกอย่างแต่สิ่งที่ได้กลับมาคือเรียนรู้ด้วยตัวเองจริงๆ ใครเจออาจารย์ที่ปรึกษาแบบนี้กันบ้างครับ
ใครเคยเรียนป.โทแล้วเจออาจารย์ที่ปรึกษาบั่นทอนจิตใจบ้าง??