สวัสดีครับพี่ๆเพื่อนๆทุกคน เรื่องของผมค่อนข้างจะยาวหน่อยนะครับ แอบชอบรุ่นพี่ หล่อมากอ่ะ
ย้อนกลับไปเมื่อปี 2547 ตอนนั้นผมอายุประมาณ 10-11 ขวบ ผมก็นั่งเล่นคอมตามประสาเด็กอ่ะ เสียงประตูบ้านก็ดังเข้ามา คิดในใจพี่เรากลับมาแล้ว
แต่..พี่ผมไม่ได้เดินมาคนเดียว เขามากับใครก็ไม่รู้ ครั้งแรกที่ผมเห็นเขา (คุณเคยหยุดมองใครสักคนมั้ย มองในแบบที่ว่าเราชอบเขา อะไรประมาณนั้นเลย)
เหมือนเขาจะรู้ตัวว่าเราจ้องมองเขาอยู่ เขาก็หันหน้ามาหาเรา! ด้วยความที่ตกใจก็รีบหันหน้ากลับทำเป็นเล่นคอมต่อไป เอ้ออลืมบอกไปว่ารุ่นพี่คนนี้เป็นคนต่างจังหวัด เขามาเที่ยวกับพี่เรา เขามาอยู่ได้ประมาณสัก 7 วัน เขาก็กลับบ้านเขาไป ตอนนั้นรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้คุยไม่ได้ไปทำความรู้จักก็คงคิดในใจว่า
เห้ออคงไม่ได้เจอพี่เขาอีกแล้วละมั้ง
เวลาผ่านไป 1 ปีกว่าๆ ในช่วงนั้นเราใช้ชีวิตปกติ จนกระทั่งวันหนึ่ง ในเย็นวันศุกร์กลับมาจาก รร หลังจากไปกินส้มตำ รู้มั้ยว่าสิ่งที่เห็นมันทำให้เราแทบจะกระโดดโลดเต้น ไม่รู้จะดีใจอะไรนักหนา 555 เราเห็นพี่เขานั่งกินข้าวและนั่งคุยกันกับพวกพี่ๆของเรา พอพี่เขาเห็นเราก็ถามว่า -- กลับมาแล้วหรอ
ด้วยความที่เราไม่เคยพูดคุยกันมาก่อน ก็ก้มหน้าเขิลๆตอบกลับไปว่า..... อื้มมครับ ( แอบอมยิ้ม )
คือต้องบอกก่อนว่า ครอบครัวเราค่อนข้างใช้ชีวิตอิสระ พ่อแม่จะให้ลูกได้มีอิสระเต็มที่แต่ต้องรู้ผิดรู้ถูกคล้ายฝรั่งอ่ะ อื้อ ...
ประโยคสนทนาเรากับพี่เรา ไม่ขอเอ่ยชื่อนะ
เรา : นี่แล้วพี่คนนั้นเค้าจะมาอยู่กี่วันอ่ะ
พี่ : ไม่รู้อ่ะ เป็นเดือนๆมั้ง
เรา : หืออ จริงอ่ะ ! ทำไมมานานจัง
พี่ : ถามทำไม
เรา : ป่าวๆ ไปล้ะ .
หลังจากจบการคุยเสร็จเราก็เดินขึ้นบรรไดไปอาบน้ำ จำได้เลยว่าเป็นวันที่มีความสุขที่สุด เดินก้าวบรรไดแต่ละก้าวก็ปดกระดุมทีละเม็ด
ร้องเพลงไปด้วยด้วย.... เธอเป็นแฟนฉันแล้วววว... รู้ตัวบ้างมั้ย แล้วเมื่อไหร่หน๋อฉันจะได้เป็นแฟนของเธอ 555
จากนั้นพวกพี่ๆเราก็นัดเพื่อนๆกลุ่มเขาไปกินเหล้ากินเบียร์ตามภาษาวัยรุ่น เราจำได้ว่าคืนนั้นเราเล่นคอมจนดึก เพื่อที่จะรอเจอพี่เขาอีกรอบ แต่ก็ทนความง่วงไม่ไหว แบกตัวเองไปนอน
ห้องนอนบ้านเราเป็นห้องนอนรวมอ่ะกว้างพอสมควร แบบวันนี้ใครอยากนอนรวมก็มานอนด้วยกัน วันไหนอยากแยกก้ไปนอนอีกห้อง คือที่บ้านจะไม่ค่อยมีห้องของใครของมันนอนกระจัดกระจาย อบอุ่นดีมะ 555 เราก็เค้าไปนอนกะพ่อกะแม่ แกก็หลับไปแล้วหละ เราก็หลับไปด้วยความง่วง ..
อยู่ๆก็รู้สึกเหมือนมีคนมาเบียด ไอ่เราก็สลึมสลือ คิดในใจพวกเขาคงจะกลับมากันแล้วแหละ เพราะพวกที่ไปกินเหล้ามามานอนห้องนี้กันเกือบหมด
เราก็พยามจะหลับต่อด้วยความง่วง #กลิ่นสาปเหล้าไม่ทำให้แม่กะพ่อตื่นได้ เราก็หันหน้าไปอีกฝั่งไม่สนใจอะไรแล้ว อยู่ๆก็โดนมือดีดึงผ้าห่ม ฟรึ๊บบบบ
คนมันง่วงอ่ะเนาะ เจออารมณ์โดนดึงผ้าห่มแบบนี้ ก็ดึงกลับแล้วบอกกลับไปว่า ผ้าห่มไปเอาที่ใต้ตู้อ่ะ มีตั้งเยอะ
เสียงปริศนา: ขอห่มด้วย ไปไม่ถูก ผืนตั้งใหญ่
สะดุ้ง !!!!! เสียงคุ้นๆ เราหันหน้ากลับไปดู ฟัปปปป- พี่คนนั้นนน!! นอนอยู่ข้างๆเรา ตื่นเลยทีนี้ ทำอะไรไม่ถูก
เราก็บอกกับพี่เขาไปว่า อืมเอาไป เดี๋ยวไปเอามาใหม่เอง จริงๆแล้วเราก็ไม่ได้ไปหรอก จนเรารู้ว่าพี่เขาหลับละ เราจ้องมองหน้าพี่เขา ใกล้ๆ มองดูตา มองดูจมูก มองดูริมฝีปาก คนอะไรหล่อจริงๆ เรามองหน้าพี่เขานานอยู่นะ จนตอนนั้นความเย็นจากแอร์ทำอะไรเราไม่ได้เลยย 555 เราก็เริ่มง่วงอีกอย่างขี้เกลียดลุกไปเอาผ้าห่มใหม่. เราก็ค่อยๆดึงผ้าห่มที่เราให้พี่เขาไป ค่อยๆดึง ค่อยๆดึง จนได้มาห่ม ผ้าห่มมันก็ใหญ่อยู่ เริ่มง่วงซะแล้วสิ ก็เลยตะแครงตัวหันหลังกลับไปนอน สักพักก็มีมือปริศนาเข้ามากอด ทำกะเราเป็นหมอนข้าง เราก็ตกใจอ่ะ ปนกับอารมณ์เขิลๆด้วยแหละ ก็ทำท่าแบบจะผลักเขาออก
แต่ก็เสียดาย 55555555555 งั้นปล่อยให้กอดแบบนี้ละกัน พี่ชายฉันหนาว ><'' เสียงกรนคนอื่นๆ ดังไล่ๆกัน แทบจะประสานเสียงกันได้เลย
คืนนั้นเราก็หลับไปท่ามกลางอ้อมกอดอุ่นๆ ผสมกลิ่นสาปเหล้าของพี่เขา ถึงพี่จะไม่ตั้งใจก็เหอะ แต่เรานี่คิดไปไกลแล้ว
เรื่องราวของผมยังมีอีกนะครับ แต่วันนี้ขอมาเล่าให้ฟังกันเท่านี้ เขียนผิด เขียนไม่ถูก หรืออ่านไม่เข้าใจ ขอ อภัยมาณทีนี้ด้วยนะครับ
> รักเราไม่เหมือนใคร <
ย้อนกลับไปเมื่อปี 2547 ตอนนั้นผมอายุประมาณ 10-11 ขวบ ผมก็นั่งเล่นคอมตามประสาเด็กอ่ะ เสียงประตูบ้านก็ดังเข้ามา คิดในใจพี่เรากลับมาแล้ว
แต่..พี่ผมไม่ได้เดินมาคนเดียว เขามากับใครก็ไม่รู้ ครั้งแรกที่ผมเห็นเขา (คุณเคยหยุดมองใครสักคนมั้ย มองในแบบที่ว่าเราชอบเขา อะไรประมาณนั้นเลย)
เหมือนเขาจะรู้ตัวว่าเราจ้องมองเขาอยู่ เขาก็หันหน้ามาหาเรา! ด้วยความที่ตกใจก็รีบหันหน้ากลับทำเป็นเล่นคอมต่อไป เอ้ออลืมบอกไปว่ารุ่นพี่คนนี้เป็นคนต่างจังหวัด เขามาเที่ยวกับพี่เรา เขามาอยู่ได้ประมาณสัก 7 วัน เขาก็กลับบ้านเขาไป ตอนนั้นรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้คุยไม่ได้ไปทำความรู้จักก็คงคิดในใจว่า
เห้ออคงไม่ได้เจอพี่เขาอีกแล้วละมั้ง
คือต้องบอกก่อนว่า ครอบครัวเราค่อนข้างใช้ชีวิตอิสระ พ่อแม่จะให้ลูกได้มีอิสระเต็มที่แต่ต้องรู้ผิดรู้ถูกคล้ายฝรั่งอ่ะ อื้อ ...
ประโยคสนทนาเรากับพี่เรา ไม่ขอเอ่ยชื่อนะ
เรา : นี่แล้วพี่คนนั้นเค้าจะมาอยู่กี่วันอ่ะ
พี่ : ไม่รู้อ่ะ เป็นเดือนๆมั้ง
เรา : หืออ จริงอ่ะ ! ทำไมมานานจัง
พี่ : ถามทำไม
เรา : ป่าวๆ ไปล้ะ .
หลังจากจบการคุยเสร็จเราก็เดินขึ้นบรรไดไปอาบน้ำ จำได้เลยว่าเป็นวันที่มีความสุขที่สุด เดินก้าวบรรไดแต่ละก้าวก็ปดกระดุมทีละเม็ด
ร้องเพลงไปด้วยด้วย.... เธอเป็นแฟนฉันแล้วววว... รู้ตัวบ้างมั้ย แล้วเมื่อไหร่หน๋อฉันจะได้เป็นแฟนของเธอ 555
จากนั้นพวกพี่ๆเราก็นัดเพื่อนๆกลุ่มเขาไปกินเหล้ากินเบียร์ตามภาษาวัยรุ่น เราจำได้ว่าคืนนั้นเราเล่นคอมจนดึก เพื่อที่จะรอเจอพี่เขาอีกรอบ แต่ก็ทนความง่วงไม่ไหว แบกตัวเองไปนอน
ห้องนอนบ้านเราเป็นห้องนอนรวมอ่ะกว้างพอสมควร แบบวันนี้ใครอยากนอนรวมก็มานอนด้วยกัน วันไหนอยากแยกก้ไปนอนอีกห้อง คือที่บ้านจะไม่ค่อยมีห้องของใครของมันนอนกระจัดกระจาย อบอุ่นดีมะ 555 เราก็เค้าไปนอนกะพ่อกะแม่ แกก็หลับไปแล้วหละ เราก็หลับไปด้วยความง่วง ..
อยู่ๆก็รู้สึกเหมือนมีคนมาเบียด ไอ่เราก็สลึมสลือ คิดในใจพวกเขาคงจะกลับมากันแล้วแหละ เพราะพวกที่ไปกินเหล้ามามานอนห้องนี้กันเกือบหมด
เราก็พยามจะหลับต่อด้วยความง่วง #กลิ่นสาปเหล้าไม่ทำให้แม่กะพ่อตื่นได้ เราก็หันหน้าไปอีกฝั่งไม่สนใจอะไรแล้ว อยู่ๆก็โดนมือดีดึงผ้าห่ม ฟรึ๊บบบบ
คนมันง่วงอ่ะเนาะ เจออารมณ์โดนดึงผ้าห่มแบบนี้ ก็ดึงกลับแล้วบอกกลับไปว่า ผ้าห่มไปเอาที่ใต้ตู้อ่ะ มีตั้งเยอะ
เสียงปริศนา: ขอห่มด้วย ไปไม่ถูก ผืนตั้งใหญ่
สะดุ้ง !!!!! เสียงคุ้นๆ เราหันหน้ากลับไปดู ฟัปปปป- พี่คนนั้นนน!! นอนอยู่ข้างๆเรา ตื่นเลยทีนี้ ทำอะไรไม่ถูก
เราก็บอกกับพี่เขาไปว่า อืมเอาไป เดี๋ยวไปเอามาใหม่เอง จริงๆแล้วเราก็ไม่ได้ไปหรอก จนเรารู้ว่าพี่เขาหลับละ เราจ้องมองหน้าพี่เขา ใกล้ๆ มองดูตา มองดูจมูก มองดูริมฝีปาก คนอะไรหล่อจริงๆ เรามองหน้าพี่เขานานอยู่นะ จนตอนนั้นความเย็นจากแอร์ทำอะไรเราไม่ได้เลยย 555 เราก็เริ่มง่วงอีกอย่างขี้เกลียดลุกไปเอาผ้าห่มใหม่. เราก็ค่อยๆดึงผ้าห่มที่เราให้พี่เขาไป ค่อยๆดึง ค่อยๆดึง จนได้มาห่ม ผ้าห่มมันก็ใหญ่อยู่ เริ่มง่วงซะแล้วสิ ก็เลยตะแครงตัวหันหลังกลับไปนอน สักพักก็มีมือปริศนาเข้ามากอด ทำกะเราเป็นหมอนข้าง เราก็ตกใจอ่ะ ปนกับอารมณ์เขิลๆด้วยแหละ ก็ทำท่าแบบจะผลักเขาออก
แต่ก็เสียดาย 55555555555 งั้นปล่อยให้กอดแบบนี้ละกัน พี่ชายฉันหนาว ><'' เสียงกรนคนอื่นๆ ดังไล่ๆกัน แทบจะประสานเสียงกันได้เลย
คืนนั้นเราก็หลับไปท่ามกลางอ้อมกอดอุ่นๆ ผสมกลิ่นสาปเหล้าของพี่เขา ถึงพี่จะไม่ตั้งใจก็เหอะ แต่เรานี่คิดไปไกลแล้ว
เรื่องราวของผมยังมีอีกนะครับ แต่วันนี้ขอมาเล่าให้ฟังกันเท่านี้ เขียนผิด เขียนไม่ถูก หรืออ่านไม่เข้าใจ ขอ อภัยมาณทีนี้ด้วยนะครับ