เรื่องจริงไม่อิงนิยาย! แชร์ประสบการณ์ รักกับช่างซ่อม

เป็นสิ่งที่ถูกถามบ่อยมาก ว่าเรากับแฟนรักกันได้ยังไง เพราะว่าไม่ได้เรียนด้วยกัน ไม่ได้ทำงานด้วยกันแถมยังไม่ได้รู้จักผ่านเพื่อนอีก จริงๆ แล้วความรักของเราเรียกได้ว่าเป็นเรื่องที่ใครก็น่าจะคิดไม่ถึง แม้แต่เราเอง แรกๆ ยังไม่เชื่อเลยว่าจะมาลงเอยกันแบบนี้ อมยิ้ม07

เรื่องมันมีอยู่ว่า สมัยก่อน ก่อนที่จะย้ายมาทำงานที่มหาลัยฯในเชียงราย เราทำงานด้านเอกสารอยู่บริษัทแห่งหนึ่งในกรุงเทพ และด้วยหน้าที่การงานเลยต้องพิมพ์งานและปริ้นงานบ่อย แถมเครื่องถ่ายเอกสารที่ใช้อยู่ก็ใช้มาอย่างสมบุกสมบันมาก มีบ้างครั้งก็ทนไม่ไหวจนต้องโทรเรียกช่างมาซ่อมซึ่งก็ใช้งานได้ตามปกติ จากนั้นก็มีเหตุที่ทำให้ต้องย้ายงานมาที่เชียงราย ข้าวของก็ต้องขนมาจากกรุงเทพ รวมถึงเครื่องปริ้นเตอร์ด้วยเพราะขนาดไม่ใหญ่เลยขนย้ายง่าย

หลังจากนั้นผ่านไปได้ประมาณ 2-3 เดือน เครื่องปริ้นเตอร์ก็เกิดมีปัญหา ก็เลยโทรไปที่ศูนย์เค้าบอกว่าต้องรอหน่อยเพราะอยู่ต่างจังหวัดอาจต้องใช้เวลานิดนึงโชคดีที่ตอนนั้นไม่มีงานด่วนเลยยังไม่รีบเท่าไหร่

พอช่างมาก็ซ่อมให้ปกติ ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไร พอซ่อมเสร็จช่างก็ให้เบอร์ติดต่อไว้เผื่อมีปัญหาจะได้โทรมาถามได้ จากนั้นพอมีปัญหาอะไรเราก็โทรไปหาช่างคนนี้ตลอด เค้าก็ขึ้นมาซ่อมให้ถึงที่ทุกครั้ง ตอนนั้นก็แอบประทับใจอยู่ลึกๆที่ Ricoh มีบริการอะไรดีๆแบบนี้ แต่พักหลังช่างก็มีชวนคุยนอกเรื่องบ้าง ถามไถ่เรื่องอื่นบ้าง แล้วเรามารู้ทีหลังว่า ปกติถ้าจะให้ช่างมาซ่อมทางศูนย์จะต้องคีย์ข้อมูลเก็บไว้ทุกครั้ง แต่ของเราดันไม่มีเพราะเรียกเองเป็นการส่วนตัว และจากนั้นไม่นานก็เริ่มชวนไปกินข้าวบ้าง เที่ยวบ้าง จนตอนนี้…แต่งงานกันแล้วค่ะ >< แต่สามีเราก็ยังไปซ่อมเครื่องปริ้นเตอร์อยู่เหมือนเดิม เวลาไปก็จะชอบโดนแซวว่าเขย...(ม.ชื่อดังในจังหวัดเชียงราย) ไปแล้ว อมยิ้ม16

ปล* แอบบอกไว้ก่อนเลยว่าการที่ช่างแอบไปติดต่อกับลูกค้าถือเป็นการฝ่าฝืนกฎของบริษัท ไม่ใช่ว่าอ่านจบแล้วแอบไปโทรเรียกช่างกันนะ อิอิ
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่