ดีจ้า..เพื่อนๆพี่ๆในพันทิป วันนี้อากาศแถวออฟฟิศที่อยู่อึมครึม ครึ้มๆ เศร้าๆ ยังไงบอกไม่ถูก เลยนั่งอ่านกะทู้นู่นนี่นั่นไปเรื่อยๆ
แต่ช่วงเวลาหกเดือนให้หลังมานี้ เราสนใจกระทู้แนวๆ " การตัดสินใจลาขาดจากมนุษย์เงินเดือนมาลงทุน
ขายของเปิดกิจการตามความฝันของตัวเอง " ก็มีหลายๆกระทู้เป็นบทเรียนให้เราได้ศึกษา เป็นแรงบันดาลใจเล็กๆให้เราคิดว่า
.. ไม่มีอะไรที่เกินความสามารถเราหรอก (มั้ง)
ถ้าเราพยายามทำอย่างเต็มที ทุ่มเท และตั้งใจ
มันก็ต้องมีซักวันที่พอจะมีที่ให้เราได้ไปยืนในจุดนั้น
และแล้ว .. ฝันก็เริ่มต้นขึ้นมาชัดเจนมากขึ้น จากก่อนหน้านั่นที่ดูแบบเลือนลาง ดูเบลอๆ แบบไม่ชัดเจนมาตลอด
จนหลังๆมาอ่านกระทู้ต่างๆแล้วรู้สึกฮึกเหิม รู้สึกแบบ เฮ้ยยย ... ชีวิตมันคือต้องสู้ ต้องไฟท์กับสิ่งที่อยู่ข้างหน้าป่าววะ
แบบถึงแม้เราจะไม่รู้ว่ามันต้องเจอกับอะไร แต่สิ่งที่เราจะก้าวผ่านมันไป มันต้องทำให้เราแกร่ง
และประสบความสำเร็จได้ในซักวันนึง เชื่อเถอะ !!!
จากนั้นก็จุดเริ่มต้นของฝันที่อยากให้เป็นจริงนี้ในเช้าวันหนึ่ง คือมันมีช่วงๆนึงที่เราจะหมกมุ่นกับการคิดเรื่องเหล่านี้ตลอดเวลา
คือจะคิดๆวนไปวนมาแต่เรื่องเดิมว่า อะไรที่เหมาะกับเรา อะไรที่เราถนัด อะไรที่เรารักที่เราชอบ เราอยากขายอะไร
เราอยากเป็นอะไร บลาๆ เหล่านี้คือคิดมันแทบจะทั้งวันออกแนวฟุ้งซ่านด้วยซ้ำ จนเช้าวันนึงตอนนั้นจำได้ว่า
เรากำลังนั่งรถไปทำงาน อยู่ๆก็นั่งเหม่อๆคิดโน่นนี่ไปเรื่อยเปื่อย แล้วแล้วมันก็ปิ๊งงง !!
ขึ้นมาในหัวว่า ใช่เลย..นี่แหละที่ตรงกะเรามากที่สุด คือ " จิ้มจุ่ม - หมูกะทะ เดลิเวอรี่ " คือแบบว่า เฮ้ยยย..มันใช่อะ
เริ่มต้นจากความชอบทาน ตามมาด้วยฝีมือทำอาหารที่ทำกินเองมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว
(เท้าความก่อนสักนิดว่า แต่ก่อนแม่เราเปิดร้านอาหารอยู่ใต้คอนโดแห่งนึงตั้งแต่เรายังเด็ก
และเป็นร้านขายของชำในตัวด้วย คือมันขายดีมาก แม่ไม่มีเวลาเลี้ยงดูเรากับพี่สาวเลย
คือจะให้เราหากินเอง หมายถึงแม่ก้เอาเราไปเล่นอยู่ที่ร้านทุกวัน ถ้าหิวอะไรก็ต้องลงมือทำเอง
เข้าครัวเอง ผัดเอง ทอดเองแต่เด็ก เราเลยรักการทำกับข้าวมาตลอด โชคอำนวยตรงที่ฝีมือค่อนข้างใช้ได้
ก็เลยชอบทำกับข้าวมาตั้งแต่บัดนั้น)
.. เราก็เลยเริ่มความฝันอย่างจริงจังด้วยการศึกษาธุรกิจตัวนี้ที่เราสนใจก่อน คือศึกษาแนวทางการทำอาชีพนี้
จุดเด่น-จุดด้อย เอกลักษณ์แต่ละร้านเป็นยังไง เค้าเด่นเรื่องไหน ตะเวนกินน้านนู้นร้านนี้มาคิดแกะสูตรว่า
เค้าหมักอะไรถึงหอมถึงนุ่ม น้ำจิ้มซีฟู้ดทำอย่างไรให้หอมให้รสเด็ดจัดจ้าน
คือไม่ได้แค่ศึกษาตัววัตถุดิบแหล่งซื้อ หรือเรื่องรสชาติเพียงอย่างเดียว ศึกษามันแทบจะทุกด้าน
อ่านรีวิว อ่านกะทู้ที่มีแนวความคิดแบบเราดูว่าเค้าวางเป้าอะไรยังไง แพลนอะไรไว้บ้าง
แล้วก็จดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จดทุกสิ่งอย่างที่คิดได้ตามความคิดเรา ตอนนี้ที่ตั้งเป้าทำอยู่คือ
.. ขอเก็บเงินจากการทำงานประจำตรงนี้ก่อนซักหนึ่งก้อน เสร็จเเล้วจะพร้อมลุยทันที เนื่องจากตอนนี้
ยังขาดในเรื่องทุนทรัพย์ พอดีเราไม่อยากไปเบียดเบียนรบกวนพ่อแม่ เห็นหลายๆกระทู้ก็ยอมเหนื่อย
ยอมอดทนจนประสบผลสำเร็จในก้าวแรก เรามองแล้วรู้สึกภูมิใจแทนเค้าจัง
คือที่เราสนใจทำตรงนี้ เราศึกษาแล้วจากหลายด้านคือ แถวบ้านเรายังไม่มีจิ้มจุ่ม-หมูกะทะเดลิเวอรี่เลยซักเจ้า
มีแต่อยู่ไกลๆทั้งนั้น เคยมีเหมือนกันที่ไปจำเบอร์จากเสาไฟฟ้าตรงปากทางนู้นมาแล้วสั่งมากินกันที่บ้าน
ผลคือ ไม่โออย่างแรงงงงงงง รสชาติไม่ได้ ของไม่สด เหม็นคาว น้ำจิ้มไม่เด็ด
คือกินแล้วรู้สึกเสียดายตังเลย อีกอย่างมาช้ามากๆ สั่งไปตอนบ่ายโมง มาส่งให้สามโมงเย็น
แถมคิดค่าส่งอีกต่างหาก
อีกอย่างคือ เราวัดจากความนิยมในการสั่งหมูกะทะมากินกันเองแบบนี้ที่บ้าน คือแถวละแวกบ้านเรา
รัศมีประมาณ 3-5 กิโลเมตรในพื้นที่ มีชุมชนขนาดใหญ่ มีกลุ่มคนใช้แรงงานที่อยู่ตามห้องเช่า-หอพักราคาไม่แพง
มีหมู่บ้านจัดสรรหลายหมู่บ้าน ไม่ตำกว่า7-8หมู่บ้าน
เราว่ามันน่าจะพอไปได้อยู่นะ เพราะส่วนใหญ่ก็ไม่นิยมกินของหรูตามห้างเท่าไหร่
คือเราเองยังชอบกินอยู่ที่บ้านเลย มันสนุกได้อรรถรสกว่า
แล้วอีกอย่างอยู่บ้านคือกินแบบกันเอง นั่งท่าไหนก็ได้ ปูเสื่อล้อมวงกินก็ยังได้
เลยคิดๆอยู่ว่าต้องทำได้ ต้องทำให้อร่อยถูกปาก ราคาไม่แพง
อีกอย่างที่สำคัญคือ...การประชาสัมพันธ์ที่ดี ที่เข้าถึงทุกบ้าน การคุมมาตรฐานรสชาติ
และราคาที่เข้าถึงได้ทุกบ้าน ทุกวัย
*** ขอกำลังใจหน่อยนะคะ ตอนนี้กำลังตั้งหน้าตั้งตาเก็บข้อมูลที่ขาดตกบกพร่องอยู่ค่ะ
อยากได้ความเห็นติติงและแนะนำ
มาช่วยเป็นกระจกสะท้อนความคิดให้เราอีกแรงนะคะ บางทีคิดคนเดียวทำคนเดียว
อาจจะมองไม่เห็นมุมต่างที่ซ่อนอยู่ก็ได้ค่ะ ถ้าใครกำลังทำธุรกิจ
ตัวนี้อยู่มีอะไรบอกกล่าว เสนอแนะ เรายินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะรับฟังแล้วนำไปปรับใช้นะคะ ***
สุดท้ายอยากบอกว่าเรามีฝันเหมือนกันค่ะ ... ฝันที่จะเป็นหลักให้ครอบครัว
เป็นที่พึ่งให้ร่มเงาไม้แก่ที่เลี้ยงดูเรามาทั้งชีวิตเเล้วคือ พ่อกับแม่ค่ะ
ตอนนี้อยากให้ทั้งพ่อและแม่ได้พักจากการตรากตรำทำงานหนักมาร่วม 30 ปี
อยากเป็นฝ่ายหาเลี้ยงให้เค้าได้มีความสุขในบั้นปลายด้วยค่ะ
อีกอย่างในฐานะแม่ที่ต้องเลี้ยงลูกชายอีกคนของเราให้เติบโต หวังใจไว้แค่เค้าเป็นคนดี
อาจจะเรียนไม่เก่งไม่เป็นไร แต่อยากให้ลูกขยัน ไม่ติดยา
รู้จักทำมาหากิน แล้วรู้คุณคน เท่านี้ค่ะที่อยากเห็นตัวเองอีก3-4ปีในวันข้างหน้านี้
ขอบคุณทุกคนที่เสียเวลาเข้ามาอ่านความฝันเล็กๆของคนๆหนึ่งค่ะ
จุดเริ่มต้นจากฝันเล็กๆที่คิดว่ายังไม่สาย...เกินไป
แต่ช่วงเวลาหกเดือนให้หลังมานี้ เราสนใจกระทู้แนวๆ " การตัดสินใจลาขาดจากมนุษย์เงินเดือนมาลงทุน
ขายของเปิดกิจการตามความฝันของตัวเอง " ก็มีหลายๆกระทู้เป็นบทเรียนให้เราได้ศึกษา เป็นแรงบันดาลใจเล็กๆให้เราคิดว่า
.. ไม่มีอะไรที่เกินความสามารถเราหรอก (มั้ง)
มันก็ต้องมีซักวันที่พอจะมีที่ให้เราได้ไปยืนในจุดนั้น
และแล้ว .. ฝันก็เริ่มต้นขึ้นมาชัดเจนมากขึ้น จากก่อนหน้านั่นที่ดูแบบเลือนลาง ดูเบลอๆ แบบไม่ชัดเจนมาตลอด
จนหลังๆมาอ่านกระทู้ต่างๆแล้วรู้สึกฮึกเหิม รู้สึกแบบ เฮ้ยยย ... ชีวิตมันคือต้องสู้ ต้องไฟท์กับสิ่งที่อยู่ข้างหน้าป่าววะ
แบบถึงแม้เราจะไม่รู้ว่ามันต้องเจอกับอะไร แต่สิ่งที่เราจะก้าวผ่านมันไป มันต้องทำให้เราแกร่ง
และประสบความสำเร็จได้ในซักวันนึง เชื่อเถอะ !!!
จากนั้นก็จุดเริ่มต้นของฝันที่อยากให้เป็นจริงนี้ในเช้าวันหนึ่ง คือมันมีช่วงๆนึงที่เราจะหมกมุ่นกับการคิดเรื่องเหล่านี้ตลอดเวลา
คือจะคิดๆวนไปวนมาแต่เรื่องเดิมว่า อะไรที่เหมาะกับเรา อะไรที่เราถนัด อะไรที่เรารักที่เราชอบ เราอยากขายอะไร
เราอยากเป็นอะไร บลาๆ เหล่านี้คือคิดมันแทบจะทั้งวันออกแนวฟุ้งซ่านด้วยซ้ำ จนเช้าวันนึงตอนนั้นจำได้ว่า
เรากำลังนั่งรถไปทำงาน อยู่ๆก็นั่งเหม่อๆคิดโน่นนี่ไปเรื่อยเปื่อย แล้วแล้วมันก็ปิ๊งงง !!
ขึ้นมาในหัวว่า ใช่เลย..นี่แหละที่ตรงกะเรามากที่สุด คือ " จิ้มจุ่ม - หมูกะทะ เดลิเวอรี่ " คือแบบว่า เฮ้ยยย..มันใช่อะ
เริ่มต้นจากความชอบทาน ตามมาด้วยฝีมือทำอาหารที่ทำกินเองมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว
(เท้าความก่อนสักนิดว่า แต่ก่อนแม่เราเปิดร้านอาหารอยู่ใต้คอนโดแห่งนึงตั้งแต่เรายังเด็ก
และเป็นร้านขายของชำในตัวด้วย คือมันขายดีมาก แม่ไม่มีเวลาเลี้ยงดูเรากับพี่สาวเลย
คือจะให้เราหากินเอง หมายถึงแม่ก้เอาเราไปเล่นอยู่ที่ร้านทุกวัน ถ้าหิวอะไรก็ต้องลงมือทำเอง
เข้าครัวเอง ผัดเอง ทอดเองแต่เด็ก เราเลยรักการทำกับข้าวมาตลอด โชคอำนวยตรงที่ฝีมือค่อนข้างใช้ได้
ก็เลยชอบทำกับข้าวมาตั้งแต่บัดนั้น)
.. เราก็เลยเริ่มความฝันอย่างจริงจังด้วยการศึกษาธุรกิจตัวนี้ที่เราสนใจก่อน คือศึกษาแนวทางการทำอาชีพนี้
จุดเด่น-จุดด้อย เอกลักษณ์แต่ละร้านเป็นยังไง เค้าเด่นเรื่องไหน ตะเวนกินน้านนู้นร้านนี้มาคิดแกะสูตรว่า
เค้าหมักอะไรถึงหอมถึงนุ่ม น้ำจิ้มซีฟู้ดทำอย่างไรให้หอมให้รสเด็ดจัดจ้าน
คือไม่ได้แค่ศึกษาตัววัตถุดิบแหล่งซื้อ หรือเรื่องรสชาติเพียงอย่างเดียว ศึกษามันแทบจะทุกด้าน
อ่านรีวิว อ่านกะทู้ที่มีแนวความคิดแบบเราดูว่าเค้าวางเป้าอะไรยังไง แพลนอะไรไว้บ้าง
แล้วก็จดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จดทุกสิ่งอย่างที่คิดได้ตามความคิดเรา ตอนนี้ที่ตั้งเป้าทำอยู่คือ
.. ขอเก็บเงินจากการทำงานประจำตรงนี้ก่อนซักหนึ่งก้อน เสร็จเเล้วจะพร้อมลุยทันที เนื่องจากตอนนี้
ยังขาดในเรื่องทุนทรัพย์ พอดีเราไม่อยากไปเบียดเบียนรบกวนพ่อแม่ เห็นหลายๆกระทู้ก็ยอมเหนื่อย
ยอมอดทนจนประสบผลสำเร็จในก้าวแรก เรามองแล้วรู้สึกภูมิใจแทนเค้าจัง
คือที่เราสนใจทำตรงนี้ เราศึกษาแล้วจากหลายด้านคือ แถวบ้านเรายังไม่มีจิ้มจุ่ม-หมูกะทะเดลิเวอรี่เลยซักเจ้า
มีแต่อยู่ไกลๆทั้งนั้น เคยมีเหมือนกันที่ไปจำเบอร์จากเสาไฟฟ้าตรงปากทางนู้นมาแล้วสั่งมากินกันที่บ้าน
ผลคือ ไม่โออย่างแรงงงงงงง รสชาติไม่ได้ ของไม่สด เหม็นคาว น้ำจิ้มไม่เด็ด
คือกินแล้วรู้สึกเสียดายตังเลย อีกอย่างมาช้ามากๆ สั่งไปตอนบ่ายโมง มาส่งให้สามโมงเย็น
แถมคิดค่าส่งอีกต่างหาก
อีกอย่างคือ เราวัดจากความนิยมในการสั่งหมูกะทะมากินกันเองแบบนี้ที่บ้าน คือแถวละแวกบ้านเรา
รัศมีประมาณ 3-5 กิโลเมตรในพื้นที่ มีชุมชนขนาดใหญ่ มีกลุ่มคนใช้แรงงานที่อยู่ตามห้องเช่า-หอพักราคาไม่แพง
มีหมู่บ้านจัดสรรหลายหมู่บ้าน ไม่ตำกว่า7-8หมู่บ้าน
เราว่ามันน่าจะพอไปได้อยู่นะ เพราะส่วนใหญ่ก็ไม่นิยมกินของหรูตามห้างเท่าไหร่
คือเราเองยังชอบกินอยู่ที่บ้านเลย มันสนุกได้อรรถรสกว่า
แล้วอีกอย่างอยู่บ้านคือกินแบบกันเอง นั่งท่าไหนก็ได้ ปูเสื่อล้อมวงกินก็ยังได้
เลยคิดๆอยู่ว่าต้องทำได้ ต้องทำให้อร่อยถูกปาก ราคาไม่แพง
อีกอย่างที่สำคัญคือ...การประชาสัมพันธ์ที่ดี ที่เข้าถึงทุกบ้าน การคุมมาตรฐานรสชาติ
และราคาที่เข้าถึงได้ทุกบ้าน ทุกวัย
*** ขอกำลังใจหน่อยนะคะ ตอนนี้กำลังตั้งหน้าตั้งตาเก็บข้อมูลที่ขาดตกบกพร่องอยู่ค่ะ
อยากได้ความเห็นติติงและแนะนำ
มาช่วยเป็นกระจกสะท้อนความคิดให้เราอีกแรงนะคะ บางทีคิดคนเดียวทำคนเดียว
อาจจะมองไม่เห็นมุมต่างที่ซ่อนอยู่ก็ได้ค่ะ ถ้าใครกำลังทำธุรกิจ
ตัวนี้อยู่มีอะไรบอกกล่าว เสนอแนะ เรายินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะรับฟังแล้วนำไปปรับใช้นะคะ ***
สุดท้ายอยากบอกว่าเรามีฝันเหมือนกันค่ะ ... ฝันที่จะเป็นหลักให้ครอบครัว
เป็นที่พึ่งให้ร่มเงาไม้แก่ที่เลี้ยงดูเรามาทั้งชีวิตเเล้วคือ พ่อกับแม่ค่ะ
ตอนนี้อยากให้ทั้งพ่อและแม่ได้พักจากการตรากตรำทำงานหนักมาร่วม 30 ปี
อยากเป็นฝ่ายหาเลี้ยงให้เค้าได้มีความสุขในบั้นปลายด้วยค่ะ
อีกอย่างในฐานะแม่ที่ต้องเลี้ยงลูกชายอีกคนของเราให้เติบโต หวังใจไว้แค่เค้าเป็นคนดี
อาจจะเรียนไม่เก่งไม่เป็นไร แต่อยากให้ลูกขยัน ไม่ติดยา
รู้จักทำมาหากิน แล้วรู้คุณคน เท่านี้ค่ะที่อยากเห็นตัวเองอีก3-4ปีในวันข้างหน้านี้
ขอบคุณทุกคนที่เสียเวลาเข้ามาอ่านความฝันเล็กๆของคนๆหนึ่งค่ะ