คืนฟ้าคลุ้มฝน..........

.... " ขวัญคืนตน ! " .... คลืนคลืนคลืน เสียงฟ้าร้อง สนั่นไกล สายฟ้าแลบ ปฐพีไหว ให้ผวา เมฆเทาดำ คล้ำแผ่กว้าง พรางนภา หรือไม่ช้า พายุฝน หล่นกระหน่ำมา ? ให้หวั่นไหว สะเทือนสั่น อกขวัญแขวน ทั่

.... " ขวัญคืนตน ! " .... คลืนคลืนคลืน เสียงฟ้าร้อง สนั่นไกล สายฟ้าแลบ ปฐพีไหว ให้ผวา เมฆเทาดำ คล้ำแผ่กว้าง พรางนภา หรือไม่ช้า พายุฝน หล่นกระหน่ำมา ? ให้หวั่นไหว สะเทือนสั่น อกขวัญแขวน ทั่

.... " กลบเดือนดาว " .... ราตรีผ่าน ม่านขอบฟ้า พามืดมิด เมฆเทาปิด ทาบผืนฟ้า ทมึนฐาน เม็ดฝนสาด กวาดซ่าซัด .. รัตติกาล สายลมผ่าน ขานหวีดหวิว สะท้านใน ณ ยามนี้ ดึกสงัด สัดเงียบเหงา คงเพียงเรา

- เช้าวันหนึ่ง อากาศเย็นบางเบาไหลผ่านหน้าต่าง - พัดม่านสีขาวให้ไหวเหมือนคลื่นเล็ก ๆ - ฉันยืนอยู่ตรงนั้น สูดลมหายใจลึก - เหมือนได้รับของขวัญที่มองไม่เห็น - อากาศไม่มีสี ไม่มีรูปร่าง - แต่กลับโอบกอดทุกช

.... " กลบเดือนดาว " .... ราตรีนี้ ตลี่ม่านฟ้า พามืดมิด เมฆเทาปิด ชิดทาบฟ้า ทมึนฐาน เม็ดฝนสาด กวาดซ่าซ่า .. ราตรีกาล สายลมผ่าน สะท้านหวิว สยิวใน ณ ยามนี้ เหงียบสงบ พบความเหงา คงเพียง