หน้าที่กับความชอบ

ตอนนี้กำลังจะเข้ามหาลัยคะแล้วคุณพ่อเพิ่งเสียไปเมื่อวันที่5เมษายน2557ที่ผ่านมาแล้วเราเป็นลูกคนสุดท้ายที่เรียนจนถึงมหาลัยแล้วพ่อก็หวังกับเรามากเพราะครอบครัวยากจนมากลำบากมาเยอะมากพ่ออยากให้เรียนนิติเป็นทนายเป็นอัยการเหมือนป้าเราก็เคยตั้งใจว่าจะทำให้ได้จนมาคุณพ่อเสียเหมือนชีวิตไม่เหลือที่ให้พิงเพราะพ่อเป็นเสาหลักของบ้านจริงๆคะส่วนแม่เงินเดือนน้อยเรื่องค่าเรียนจะเป็นหน้าที่พ่อหมด แต่จนถึงตอนนี้ใจเราอยากเรียนเกี่ยวกับการท่องเที่ยวการโรงแรมมากกว่าคะเพราะมันเป็นสิ่งที่เราชอบเรากลัวว่าถ้าเรียนนิติไปแต่ใจเราไม่ได้รักกลัวจะเรียนไม่จบแต่แม่กับป้าก็ไม่เข้าใจคะเขาก็บังคับเราสอบติดการท่องเที่ยวก็ไม่ให้เราเรียนก็ด่าเราว่าเรียนไปจบมาก็ไม่มีอนาคตส่วนญาติทางบ้านก็ดูถูกว่าหน้าตาแบบนี้จะไปเรียนได้ยังไงเขาต้องสวยๆหุ่นดีๆเขาถึงจะได้ดีกัน เราก็เถียงนะว่าคนเราเรื่องรูปร่างหน้าตามันพัฒนากันได้ถ้าเราตั้งใจมีใจรักกับงานซะอย่างเขาก็หัวเราะนะเราเลยไม่พูดไรอีก ล่าสุดแม่เรียกเราไปนั่งคุยบอกให้เรียนนิติลงเรียนรามไปเลยไม่ต้องไปเรียนอย่างอื่นเราที่มันจะทำให้ตัวเองได้ดีมีหน้าที่การงานการเงินดี เราก็เถียงว่าคนเรามันความถนัดไม่เหมือนกันจะให้ไปเป็นอย่างป้ามันไม่ได้หรอกแม่เราก็ไม่ฟังเขาก็ด่าเราอีกว่าอย่าเอาแต่ใจตัวเอง เราเสียใจมากเลยคะตั้งแต่ที่เราสอบติดการท่องเที่ยวแล้วเราดีใจแทบตายโทรไปบอกแม่คนแรกแม่บอก โห๊ะ! คือนำเสียงและคำพูดแม่แบบไม่ดีใจกับเราเลยมีแต่พ่อที่โทรมาดีใจกับเราแต่สุดท้ายก็ไม่ได้เรียน(ตอนนั้นพ่อยังอยู่นะคะ) ตอนนี้เราเลยไม่รู้จะทำยังไงแล้วแม่ก็พูดกดดันเราทุกวันเรื่องเรียน มันถึงวันที่ต้องตัดสินใจจริงๆว่าเราจะเลือกเดินทางไหนกันแน่ ถ้าเราเรียนการท่องเที่ยวการโรงแรมเราก็ทำให้พ่อผิดหวังให้แม่ต้องเสียใจ หรือเราควรจะทำตามทางที่เขาเลือกให้เราคะ