สวัสดีค่ะ เราอยากปรึกษาค่ะ จากกระทู้เราหลายๆมาเราก็รู้สึกว่าตัวเองเรื่องมาก แต่พอคิดไปคิดมา มันเหมือนไม่ใช่วัยเราที่ต้องเลือกเลย...(ผิดหวังกับตัวเองมาก) เราเลยจะอยากมาถามใจตัวเอง แต่เราทบทวนมาปีนึงแล้วก็ยังไม่เจอ เลยอยากให้ทุกคนช่วยเล็กน้อยค่ะ ปัญหานี้เกิดมาตั้งแต่ตอนเรียนช่วงม3 เราอยากเรียนสายสามัญ ซึ่งมีเป้าหมายคือการสอบเข้ามหาลัยในคณะที่อยากเข้า แต่พอไปสอบแล้วไม่สมหวัง (พยายามแล้วแต่ไม่รู้ผิดที่อะไร ใจลอย หรือตั้งใจไม่พอ) พอมาลองเรียนในสายอาชีพ(หนึ่งปีแล้ว)ก็ยังไม่พบความชอบที่ต้องการ ตอนนี้ครอบครัวจะต้องย้ายถิ่นฐาน เลยจำเป็นต้องย้ายโรงเรียน(นี่คือโอกาสที่จะได้สอบเข้ามปลทยใหม่) แต่ใจนึงก็ยังอยากเรียนสายเดิม เพราะแค่ครอบครัวต้องการสายงานนี้เข้าบ้าน และก็เรียนไปแล้วด้วย(เสียเวลา) และเรากำลังอ่านหนังสือเตรียมสอบอยู่รอบสอง พอคิดไปคิดมา เรารู้สึกหมดหวังกับชีวิตตัวเองมาก ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ท้อ หมดไฟ ไม่อยากใช้ชีวิตต่อ เหมือนเราหลับตาแล้วมองไม่เห็นภาพตัวเองเลยในอนาคต แต่เราอยากเรียนมหาลัยมาก ซึ่งเท่าที่ดูมาสายอาชีพนี้น้อยมากที่จะได้เรียนต่อในมหาลัย น้อยจริงๆในมหาลัยรัฐ ใจจริงอยากเรียนต่อในมหาลัยมาก อยากเรียนต่อไปเรื่อยๆ ไม่อยากรีบกดดันตัวเองไปทำงานเรียนไปทำงานไปแบบที่ครอบครัวหวังให้เป็นแบบนี้ มันรู้สึกกดดัน แล้วในสายอาชีพ(รุ่นพี่ที่เห็น)ไม่เคยเจอคนที่ฝึกงานตรงกับสายเลยเลยคิดว่ามันอาจจะไม่เหมาะกับคนแบบเรา อยากทราบว่าควรตัดสินใจเรียนต่อในสามัญดีมั้ย หรือว่าเทียบเกรดเรียนต่อในสายอาชีพดีคะ...?
เรียนสายอาชีพ หรือ เรียนสายสามัญ ??