หัวใจบนปลายดาบ EP-3

กระทู้สนทนา
ตอนแรก http://pantip.com/topic/31661072
ตอนที่ 2 http://pantip.com/topic/31675102




                 ลั่ก!!  เร็ก รู้สึกได้ถึงรสเลือดที่อยู่ในปาก  เมื่อหันไปมองก็พบว่าขาของใครคนหนึ่งขัดเข้าที่ข้อเท้า  ร่างบางไม่สมชายเช็ดที่มุมปาก  แล้วออกเดินโดยไม่ใส่ใจ  นางอีกแล้ว  นางแวดล้อมไปด้วยเด็กในหมู่บ้านที่ติดใจในความงามของนาง  ซึ่งพร้อมจะยอมทำทุกอย่างเพื่อซื้อใจ   เร็กไม่รู้ว่าเหตุใดฟิลเลียจึงเกลียดชังเขานัก  แต่รู้ว่าทุกครั้งที่เจอหน้ากันนางจะต้องมีเหตุให้กลั่นแกล้งเขาเสมอ  

จงอย่าได้โอดควรญ   เมื่อพวกนั้นไม่ได้สิ่งที่ต้องการ  ก็ไม่มีเหตุอันใดจะให้ มาตอแย  คนเราถูกหยามเหยียดได้พันครั้ง  แต่ตายได้ครั้งเดียว  ขอเพียงยังมีชีวิตอยู่จะทำสิ่งใดก็ได้ เร็กบอกตนเองเช่นนั้น

เร็กเป็นลูกนอกสมรสของ เชื้อพระวงค์ผู้หนึ่งกับชาวตะวันตก  สีผมจึงผิดแปลกจากทุกผู้บนแผ่นดินนี้  เขาไม่เคยนึกชอบใจในสิ่งที่มีในตัว  แม้มารดาจะได้การบำรุงจากบิดาจนไม่อัตคัดขัดสน  แต่อย่างไรก็ตามลูกนอกสมรส ก็เป็นลูกนอกสมรสอยู่วันยังค่ำ  เคยนับครั้งไม่ถ้วนที่แม่ของเขาถูกกลั่นแกล้งจากฝ่ายภรรยาของบิดา  สีผมที่ผิดแปลกก็ทำให้เขาไม่ใช่ทั้งคนที่นี่  ไม่ใช่ทั้งชาวตะวันตก  เร็กไม่มีใครเลยที่อยู่ข้างเคียง  เมื่อไร้ซึ่งคนข้างเคียง  ก็มีแต่จะต้องพึ่งกำลังตนเองเท่านั้น

ความโดดเดี่ยวก่อให้เกิดความเข้มแข็ง  และความเข้มแข็งก่อให้เกิดความโดดเดี่ยว   คำๆนี้  ใครสักคนเดยพูดให้ฟัง
ชีวิตของเร็กเปลี่ยนไป เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงของบ้านเมือง  อำนาจเก่าถูกโค่นล้มด้วยอำนาจใหม่  เก่าไปใหม่มา คลื่นลูกใหม่ทำลายคลื่นลูกเก่า  มีคนมากมายต้องตายไป  บิดาของเร็กเองก็เช่นเดียวกัน  น่าขอบใจเรื่องที่เป็นลูกนอกสมรส  ทำให้ไม่ถูกวังวนของการแย่งชิงอำนาจดูดกลืนไปด้วย

เร็กเดินเลี้ยวซ้ายเข้าตรอกเก่าๆแห่งหนึ่ง ซึ่งเต็มไปด้วยร้านค้าที่ไม่น่าไว้วางใจ  ตรอกนี้มีคนเรียกขานว่าตรอกชุมโจร   เมื่อในอดีต  ตรอกนี้เต็มไป ด้วยร้านค้ากิจการ  แต่เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลง ผู้ที่ที่อิงแอบสนับสนุนฝ่ายที่พ่ายแพ้โดนล้างบางกลั่นแกล้งจนแทบไม่มีร้านที่เปิดกิจการ  เหลือเพียงร่องรอยความรุ่งเรืองให้เห็นเท่านั้น ไม่นานมิจฉาชีพเข้ามายึดครอง
สุดท้าย ที่แห่งนี้กลายเป็นตรอกชุมโจรไป

เร็กหยุดที่ประตูเหล็กบานหนึ่งก่อนจะเคาะ   เสียงครืดเกิดจากการเปิดช่องเล็กๆหน้าประตู  ดวงตาที่ไม่น่าไว้วางใจจ้องตอบกลับมา  ก่อนจะปิดลง  เสียงก็อกแก๊กดังขึ้น ไม่นาน  ประตูก็เปิดออกเมื่อร่างบางเดินเข้าไป  ก็พบกับคนจำนวนไม่ต่ำกว่ายี่สิบคน กำลังเล่นพนันกันอย่างคร่ำเคร่ง  เร็กพยักหน้าให้คนเฝ้าประตูที่ส่งยิ้มตอบกลับมา

“ ท่านครูมาซะเงียบๆ ตัวข้านึกว่าสันติบาลเสียอีก ”
เมื่อเดินขึ้นไปชั้นบน ก็พบ คนจำนวนไม่ต่ำกว่า 50กำลังรอเขาอยู่  ในนั้นมีทั้งเด็กและผู้ใหญ่ เร็กอดไม่ได้ที่จะยิ้ม

“ เงียบๆหน่อย ท่านครูมาถึงแล้ว “เสียงคนผู้หนึ่งดังขึ้นมาที่หลังห้อง  ลุคนั่นเอง  ลุคมีผมสีดำเสียยิ่งกว่าราตรี คิ้วคมเข้ม ใบหน้านิ่ว และคิ้วที่ขมวดแน่นเสมอ ทำให้ ไม่ค่อยมีผู้ใดกล้าเข้าหา  แต่แท้จริงแล้วหากได้รู้จัก คนผุ้นี้ใจงามกว่าคนที่หน้าตายิ้มแย้มบางคนนัก

“สวัสดีทุกๆคน  ท่านน้าอเล็ก กรุณานั่งที่ด้วยขอรับ  โลตัสหยุดปากระดาษได้แล้ว “ ลุครอให้ความสงบมาเยือน ก่อนจะกระแอมให้คอโล่ง “ เอาล่ะวันนี้เราจะมาเรียน เรื่องสังคมกันต่อนะ “

เร็กก้มหน้าเปิดหนังสือ  ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมอง เหล่านักเรียนของเขาซึ่งมีทั้งเด็กและผู้ใหญ่  คนพวกนี้กว่าครึ่งใช้ชีวิตอยู่ในโลกมืด หรือโลกของอาชญากรทำงานที่ผิดกฏหมาย  หากว่าใครมาเห็นเข้าคงไม่นึกว่า  อาชญากรตัวร้ายที่หลายคนเพียงแค่เดินผ่านก็ตัวสั่นด้วยความหวั่นเกรง จะตั้งหน้าตั้งตารอเขาสอนหนังสือเช่นนี้ได้  เร็กอดไม่ได้ที่จะยิ้ม เมื่อนึกถึงวันแรกที่เจอคนพวกนี้
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่