เบื่อชีวิต ไม่มีใครเข้าใจเราเลย

พ่อแม่ชอบบังคับ เราก็รักของเราชอบของเรา ทำไมไม่เข้าใจเราเลย เราเข้าใจน่ะว่าท่านเป็นห่วง แต่ถ้ามากเกินไปก็เหมือนเราไม่มีชีวิตเป็นของตั้วเอง เอาตรงๆน่ะเราเป็นคนเก็บกด อิจฉาเพื่อนน่ะอยากกินอะไรก็ได้กิน อยากไปไหนก็ได้ไป เราก็อยากเป็นแบบนั้นบ้าง ไม่ใช่ต้องจมอยู่กับการเป็นเด็กดีเด็กเรียนเด็กที่กลัวพ่อแม่ เข้าใจด้วย เราทนไม่ไหวแล้วน่ะ