เศร้าใจมาก ที่รู้ความจริงว่าน้องชายอยากอยู่หอ เพราะว่าเบื่อที่บ้าน

ช่วงหลังแอบสืบพฤติกรรมหลานชาย ตั้งแต่ปี1หลานชายก็ขออยู่หอ บอกว่าจะได้มีเวลาอ่านหนังสือและตั้งใจเรียน พ่อแม่และตัวเราเองก็นับสนุน เขาก็ไม่ได้เกเรอะไร ผลการเรียนไม่ได้ตกต่ำ ทุกคนก็อนุญาตให้อยู่หอเพราะคาดหวังว่าจะตั้งใจเรียน แล้วตอนนี้อยู่ปี3แล้ว

แต่ภายหลังก็ได้รู้มา แบบว่าต่อมเผือกทำงาน แหะๆ น้องคุยโทรศัพท์เราก็แอบฟังตลอด ทำแบบนี้มานานแล้ว น้องบอกว่าที่อยากอยู่หอจะได้เที่ยวกลางคืนได้สะดวก บอกว่าพ่อแม่แล้วก็พี่จะได้ไม่ต้องวุ่นวายเกินไป(หมายถึงเราและน้องชายอีกคน เพราะเขาเป็นน้องคนเล็ก) แล้วก็หัวเราะสนุกสนานเหมือนไม่รู้สึกผิดอะไร ได้ยินอะไรแบบนี้เรารู้สึกผิดหวังกับน้องชายมาก ทำให้คิดว่าพ่อแม่และเรากับน้องชายเป็นคนที่คอยวุ่นวายอะไรทำนองนี้ เหมือนกับว่าอึดอัดเวลาที่อยู่บ้าน พออยู่หอก็รู้สึกอิสระเสรี แล้วรู้สึกว่าถ้าพ่อแม่มาได้ยินคำพูดนี้คงเสียใจมาก แต่น้องชายก็ไม่ได้เกเรนะ แต่เสียความรู้สึกที่น้องชายมาหลอกกัน