แม่ไม่รักเราตอนไหน

คือเราอ่ะอนู่กับะอแม่มาตั้งแต่เกิดชีวิตตอนั้นดีมากๆแม่ดูรักเราสุดๆแต่หลังจากพ่อกับแม่หย่ากัน ตอนเราป.3ทุกๆอย่างมันเริามเปลี่ยนช่วงแรกๆแม่ก้ดูรักเราปกติแต่พอแม่มีแฟนใหม่แม่ก้เริ่มทำเหมือนเกลียดเรามากขึ้นวันหนึ่ง ตอนป.4หลังจากเลิกโรงเรียนเราตั้งใจว่าจะไปหาแม่เพราะไม่ได้เจอแม่มานานแล้วพอมาถึงบ้านแม่แม่แค่คุยกับเราไม่กี่คำก่อนจะยื่นเงินให้แล้วให้เราไปนอนบ้านเพื่อนที่เป็นยาทเป็นอย่างงี้ทุกๆครั้งจนในสายตาเราบ้านที่เคยอยู่มาตั้งแต่เด็กกลายเป็นบ้านที่เราไม่กล้าเข้า ตอนม.1เราเกเรหนักมากแต่ก้ไม่เคยมีความลับต่อพ่อแม่ทำอะไรก้บอกตรงๆตลอดแต่แม่มาบอกว่าเราโกหกเพราะตอนนั้นเราอยู่ม.ต้นแต่ครูให้ซื้อหนังสือสรุปบทเรียนม.ปลายแล้วแม่ก้บอกว่าเราจะซื้อไปให้ผู้ชายเรายืนยันว่าไม่ได้โกหกแม่เลยให้แม่ของเพื่อนเราถามครูว่าได้ซื้อจริงมั้ยแต่แม่เพื่อนเราถามเป็นชื่อลูกของเขาแล้วครู้ที่ให้ซื้อไม่ใช่ครูที่ปรึกสาเขาเลยต้องวุ่นวายไปถามกันจนครูมาด่าเราว่าเราทำให้เป็นเรื่องใหญ่ บางครั้งเวลาเราบอกอะไรแม่ก้จะไม่ชื่อและด่าในถ้อยคำที่เรารับมันไม่ค่อยไหว เช่น ลูกไอห่า อี สันดานเสีย ขี้โกหกแต่เด็ก และอื่นๆอีกหลายคำ เราเข้าใจว่าบางบ้านบางครอบครัวอาจจะด่ากันอย่างงี้ปกติแต่กับแม่ที่ไม่เคยด่าเราเลยอยู่ดีๆมาด่าเราและพาดพิงไปถึงเรื่องอื่นๆ เราเข้าใจว่าแม่อาจจะไม่ไว้ใจเราเพราะตอนนั้นเราเกเรแต่เราก้ไม่เคยโกหกมาตลอด