ผมอยากมาเล่าเรื่องตัวเองให้ฟัง อาจจะไม่ใช่เรื่องราวใหญ่โต แต่ก็ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตละกัน**
ตอนม.ต้น รร.เขาก็มีให้นักเรียนเลือกชุมนุมได้แบบอิรสะ ตอนนั้นผมกับเพื่อนสนิมทั้ง 5 คน ได้คุยกันว่าจะหาชุมนุมเข้า ทีแรกก็ไม่ได้คิดไร คิดว่าเป็นวิชาผ่อนคลาย เลยเลือกชุมนุมกีฬาไป(บางคนไม่ชอบกีฬานะ แต่ตามเพื่อนสนิทมา) ตอนแรกผมกับเพื่อนเข้าใจว่าชุมนุมกีฬา พอถึงคาบชุมนุมก็แค่เล่นกีฬา แต่สรุปคือ ไปคุยกับครูประจำชุมนุม แล้วครูบอก "แน่ใจนะว่าจะเข้า ชุมนุมนี้ต้องซ้อมทุกเย็น ซ้อมทุกวัน" ตอนนั้นพวกผมก็ตอบแบบ "พวกผมชอบกีฬานี้ครับ อยากเข้าครับ" สุดท้ายก็ได้เข้า
พอผ่านไปสักเกือบเดือน ผมเริ่มคิดละว่า หึ้ย สัปดาห์ที่ผ่านมา ไม่ได้ทำไรเลย ให้ซ้อมกีฬาทุกวัน จนค่ำ กลับบ้านไปเหนื่อย นอน ไม่ได้ทำไรเลย + ซ้อมกีฬาหนักมากๆ
ตอนนั้นเริ่มคิดละว่า "ตัวเองเลือกผิดชุมนุมจริงๆ " แต่ก็ไม่เป็นไร อดทนอยู่ 1 ปี (ถ้าเลือกชุมนุมแล้วต้องอยู่ 1 ปี)
พอผ่านไปสองเดือนกว่า ครูก็บอกว่าฝีมือยังไม่พัฒนาเลย แล้วก็ดุด่าทุกวัน รุ่นพี่บางคนก็ดุ บางคนก็ใจดี
แถมมีวันนึง พวกผมกลัวโดนด่าจนไม่อยากไปชุมนุม วันนั้นจึงโดดชุมนุม(วันไหนที่ติดธุระ ไปซ้อมไม่ได้ คือดีใจมากๆ)
ปรากฏว่าา!! ครูจับได้ว่าโดดชุมนุม ครูจึงเรียกไปคุยห้องเย็น แล้วพวกผมก็อธิบายไป(ตามความรู้สึกจริงๆ) ผมก็เลยเสนอว่าจะขอเปลี่ยนชุมนุม เขาจึงให้พวกผมทำเอกสารขอเปลี่ยนชุมนุม แล้วพวกผมก็ได้เปลี่ยนไปอยู่ชุมนุมอื่น(ที่ตัวเองชอบ)
สรุป!!
1. ควรเลือกทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ ไม่ต้องไปตามใครมาก
2. บางสิ่งถ้าเราเลือกผิดแล้ว มันอาจจะไม่ มีโอกาสให้แก้หรือเปลี่ยนแปลงมันได้ เพราะฉะนั้น จะเลือกอะไรให้คิดถึงตัวเองในอนาคตว่า จะเป็นอย่างไร? จะสบายใจมั้ย?
ปล. ในความโชคร้าย ก็ยังมีความดีอยู่
การอยู่ชุมนุมกีฬา มันทำให้ได้ออกกำลังกายทุกวัน (จากใจคนไม่ค่อยออกกำลัง) ทำให้รู้สึกว่าตัวเองแข็งแรงขึ้นมาก + ได้รู้จักคนใหม่ๆเยอะ ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องรุ่นเพื่อน
สุดท้าย นี้ก็เป็นเรื่องราวอย่างหนึ่งในชีวิตวัยเรียน (ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว) ถือว่าเป็นประสบการณ์ชีวิตอย่างหนึ่งละกัน❤️
**อาจจะไม่ใช่เรื่องราวใหญ่โต แต่ก็ถือว่า
เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตละกัน**
ขอบคุณที่อ่านจนจบ
เลือกผิด ชีวิตเปลี่ยน!!
ตอนม.ต้น รร.เขาก็มีให้นักเรียนเลือกชุมนุมได้แบบอิรสะ ตอนนั้นผมกับเพื่อนสนิมทั้ง 5 คน ได้คุยกันว่าจะหาชุมนุมเข้า ทีแรกก็ไม่ได้คิดไร คิดว่าเป็นวิชาผ่อนคลาย เลยเลือกชุมนุมกีฬาไป(บางคนไม่ชอบกีฬานะ แต่ตามเพื่อนสนิทมา) ตอนแรกผมกับเพื่อนเข้าใจว่าชุมนุมกีฬา พอถึงคาบชุมนุมก็แค่เล่นกีฬา แต่สรุปคือ ไปคุยกับครูประจำชุมนุม แล้วครูบอก "แน่ใจนะว่าจะเข้า ชุมนุมนี้ต้องซ้อมทุกเย็น ซ้อมทุกวัน" ตอนนั้นพวกผมก็ตอบแบบ "พวกผมชอบกีฬานี้ครับ อยากเข้าครับ" สุดท้ายก็ได้เข้า
พอผ่านไปสักเกือบเดือน ผมเริ่มคิดละว่า หึ้ย สัปดาห์ที่ผ่านมา ไม่ได้ทำไรเลย ให้ซ้อมกีฬาทุกวัน จนค่ำ กลับบ้านไปเหนื่อย นอน ไม่ได้ทำไรเลย + ซ้อมกีฬาหนักมากๆ
ตอนนั้นเริ่มคิดละว่า "ตัวเองเลือกผิดชุมนุมจริงๆ " แต่ก็ไม่เป็นไร อดทนอยู่ 1 ปี (ถ้าเลือกชุมนุมแล้วต้องอยู่ 1 ปี)
พอผ่านไปสองเดือนกว่า ครูก็บอกว่าฝีมือยังไม่พัฒนาเลย แล้วก็ดุด่าทุกวัน รุ่นพี่บางคนก็ดุ บางคนก็ใจดี
แถมมีวันนึง พวกผมกลัวโดนด่าจนไม่อยากไปชุมนุม วันนั้นจึงโดดชุมนุม(วันไหนที่ติดธุระ ไปซ้อมไม่ได้ คือดีใจมากๆ)
ปรากฏว่าา!! ครูจับได้ว่าโดดชุมนุม ครูจึงเรียกไปคุยห้องเย็น แล้วพวกผมก็อธิบายไป(ตามความรู้สึกจริงๆ) ผมก็เลยเสนอว่าจะขอเปลี่ยนชุมนุม เขาจึงให้พวกผมทำเอกสารขอเปลี่ยนชุมนุม แล้วพวกผมก็ได้เปลี่ยนไปอยู่ชุมนุมอื่น(ที่ตัวเองชอบ)
สรุป!!
1. ควรเลือกทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ ไม่ต้องไปตามใครมาก
2. บางสิ่งถ้าเราเลือกผิดแล้ว มันอาจจะไม่ มีโอกาสให้แก้หรือเปลี่ยนแปลงมันได้ เพราะฉะนั้น จะเลือกอะไรให้คิดถึงตัวเองในอนาคตว่า จะเป็นอย่างไร? จะสบายใจมั้ย?
ปล. ในความโชคร้าย ก็ยังมีความดีอยู่
การอยู่ชุมนุมกีฬา มันทำให้ได้ออกกำลังกายทุกวัน (จากใจคนไม่ค่อยออกกำลัง) ทำให้รู้สึกว่าตัวเองแข็งแรงขึ้นมาก + ได้รู้จักคนใหม่ๆเยอะ ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องรุ่นเพื่อน
สุดท้าย นี้ก็เป็นเรื่องราวอย่างหนึ่งในชีวิตวัยเรียน (ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว) ถือว่าเป็นประสบการณ์ชีวิตอย่างหนึ่งละกัน❤️
**อาจจะไม่ใช่เรื่องราวใหญ่โต แต่ก็ถือว่า
เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตละกัน**
ขอบคุณที่อ่านจนจบ