ผมเขียน ความฝัน ถึงคุณ

ผมกำลังนั่งอ่านหนังสือ และคุณกำลังออกแบบงานเพื่อส่งอาจารย์อยู่
เราต่างไม่สนว่าในเวลานั้น นาฬิกาจะบอกเวลาเท่าไรแล้ว รู้แต่เพียงว่าพวกเรายังไม่พร้อมที่จะนอน

และเรายังมีใครอีกคน ที่ยังตื่นอยู่เคียงข้างกัน

เมื่อเสร็จจากงานเหล่านั้น เราจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
มีฝ่ายหนึ่งรอรับ และฝ่ายหนึ่งกดโทรออก

อาจจะเป็นคำสั้น ๆ ว่า "เสร็จงานแล้ว" หรือ "ราตรีสวัสดิ์นะ"
แต่มันคงมีความหมายมาก กับชีวิตที่เคยต้องอยู่คนเดียวเสมอในตอนกลางคืน ...หรือใกล้เช้า

ในวันหยุด ที่เราต่างกำหนดไม่ได้ว่าเป็นวันไหน
เราจะนั่งคุยกันถึงสิ่งที่ผ่านมาในระหว่างที่ไม่ได้เจอกัน
การใช้โทรศัพท์ หรือ social network ช่วยย่อโลกของเราให้ลงมาใกล้กัน
แต่หากเราเจอกันแล้ว จะสนอะไรกับโลกที่จะใหญ่ขึ้นเท่าเดิม

คุณจะมองหนังสือที่ผมหยิบติดมือมา ด้วยสายตาที่เบื่อหน่ายแทน
และผมจะมองงานของคุณ ด้วยสายตาที่ไม่เข้าใจ

แต่เราทั้งคู่จะหัวเราะ และพูดสิ่งที่คิดอยู่ออกมา
ผมจะไม่แก้ตัวแทนหนังสือหรอก เพราะผมก็คงคิดไม่ต่างกันกับคุณสักเท่าไร
แต่คุณคงเหนื่อยสักนิด ที่จะต้องอธิบายให้ผมเข้าใจผลงานของคุณ


จาก ผู้ชายที่อยากรู้จักกับผู้หญิงคณะสถาปัตย์


ป.ล. คณะของเรามีสิ่งที่แตกต่างกันอยู่มาก
แต่ก็มีสิ่งที่เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง คือ เราเหนื่อยกับสิ่งที่เผชิญอยู่ในตอนนี้
ไม่ว่าในตอนแรกนั้น เราจะก้าวเข้ามาด้วยความรักหรือไม่
แต่เมื่อต้องเจอกับอะไรซ้ำ ๆ เยอะ ๆ เราต่างก็ต้องเหนื่อยและท้อเป็นธรรมดา