คือเรามีปัญหาเรื่องการนอนหลับ เป็นแบบนี้มาสักระยะแล้ว โดยปกติเป็นคนหลักยาก ตื่นง่าย แต่ไม่เคยเป็นแบบนี้ นั่นคือ...
นอนตี 1 ตี 2 แต่ไปหลับเอาตี 3 - ตี 4 ซึ่งเรารู้อยู่แล้วว่าเป็นพฤติกรรมการนอนที่ไม่เหมาะสม เลยปรับเวลานอน
หันมานอน 5 ทุ่ม แต่ผลลัพธ์กลับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง คือไปหลับ ตี 3 เหมือนเดิม พูดง่ายๆ คือจะนอนกี่โมงก็จะหลับเกือบรุ่งเช้าตลอด
มันไม่ได้เป็นบ่อย แต่เป็นทุกคืน เบื้องต้นเราพยายาม search หาวิธีการช่วยให้นอนหลับ
ทั้งการอาบน้ำอุ่นก่อนนอน การดื่มนมอุ่นๆ ก่อนนอน ออกกำลังกายให้หนักในช่วงเย็น ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น
ผลเีสียจากการนอนไม่หลับ นอนไม่พอ คือ หงุดหงิดง่าย สมาธิสั้น ง่วงซึม และระบบย่อยมีปัญหา
สุดท้าย เราจึงต้องใช้วิธีการกินยา ไม่ใช่ยากล่อมประสาท หรือยานอนหลับโดยตรง แต่เป็นยาแก้เมารถที่มีสรรพคุณทำให้ง่วง
แต่การกินยามีผลเสียคือ ถ้าไม่ได้กินก็จะนอนไม่หลับเหมือนเดิม เราจึงไม่อยากเสี่ยงกับวิธีดังกล่าว
อยากปรึกษาเพื่อนๆ หรือคุณหมอในห้องนี้ว่า ควรทำอย่างไรต่อไปคะ การนอนไม่หลับมันทรมานมาก ไม่ใช่แค่ 30 นาที แต่ใช้เวลา 4 ชม.จึงหลับได้ ไม่แน่ใจว่าเกี่ยวข้องกับจิตใจไหม แต่เบื้องต้น เราในฐานะคนที่จบจิตวิทยามา (แม้จะไม่ใช่สาขา counseling) ไม่คิดว่ามาจากอาการซึมเศร้า เพราะกิจกรรมอย่างอื่น เช่น การเล่นกีฬา การอ่านหนังสือ การเข้าสังคม การทานอาหาร ยังเป็นปกติ (กรณีคนซึมเศร้าจะกระทบต่อกิจกรรมปกติ) และเราไม่ได้มีความคิดอยากตาย หรืออยากทำร้ายตัวเอง แบบคนซึมเศร้าหลายคน งานนี้เลยเงิบ เพราะไม่รู้จะจัดการตัวอย่างไรต่อไปดี...
ทรมานจากการนอนไม่หลับ ต้องไปพบจิตแพทย์ไหมคะ
นอนตี 1 ตี 2 แต่ไปหลับเอาตี 3 - ตี 4 ซึ่งเรารู้อยู่แล้วว่าเป็นพฤติกรรมการนอนที่ไม่เหมาะสม เลยปรับเวลานอน
หันมานอน 5 ทุ่ม แต่ผลลัพธ์กลับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง คือไปหลับ ตี 3 เหมือนเดิม พูดง่ายๆ คือจะนอนกี่โมงก็จะหลับเกือบรุ่งเช้าตลอด
มันไม่ได้เป็นบ่อย แต่เป็นทุกคืน เบื้องต้นเราพยายาม search หาวิธีการช่วยให้นอนหลับ
ทั้งการอาบน้ำอุ่นก่อนนอน การดื่มนมอุ่นๆ ก่อนนอน ออกกำลังกายให้หนักในช่วงเย็น ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น
ผลเีสียจากการนอนไม่หลับ นอนไม่พอ คือ หงุดหงิดง่าย สมาธิสั้น ง่วงซึม และระบบย่อยมีปัญหา
สุดท้าย เราจึงต้องใช้วิธีการกินยา ไม่ใช่ยากล่อมประสาท หรือยานอนหลับโดยตรง แต่เป็นยาแก้เมารถที่มีสรรพคุณทำให้ง่วง
แต่การกินยามีผลเสียคือ ถ้าไม่ได้กินก็จะนอนไม่หลับเหมือนเดิม เราจึงไม่อยากเสี่ยงกับวิธีดังกล่าว
อยากปรึกษาเพื่อนๆ หรือคุณหมอในห้องนี้ว่า ควรทำอย่างไรต่อไปคะ การนอนไม่หลับมันทรมานมาก ไม่ใช่แค่ 30 นาที แต่ใช้เวลา 4 ชม.จึงหลับได้ ไม่แน่ใจว่าเกี่ยวข้องกับจิตใจไหม แต่เบื้องต้น เราในฐานะคนที่จบจิตวิทยามา (แม้จะไม่ใช่สาขา counseling) ไม่คิดว่ามาจากอาการซึมเศร้า เพราะกิจกรรมอย่างอื่น เช่น การเล่นกีฬา การอ่านหนังสือ การเข้าสังคม การทานอาหาร ยังเป็นปกติ (กรณีคนซึมเศร้าจะกระทบต่อกิจกรรมปกติ) และเราไม่ได้มีความคิดอยากตาย หรืออยากทำร้ายตัวเอง แบบคนซึมเศร้าหลายคน งานนี้เลยเงิบ เพราะไม่รู้จะจัดการตัวอย่างไรต่อไปดี...