พ่อของผม เป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว เป็นครั้งแรกเมื่อ 3 ปีที่ แล้ว เข้ารับการรักษา "คีโม" ครั้งใหญ่ 2 ครั้ง
ครั้งแรก
พบเจอเชื้อครั้งแรก ให้เข้ารับการรักษา คีโม เป็น เวลา 4 เดือน ซึ่งในช่วงเวลานั้น พ่อผม ฝักใฝธรรมะ ญาติพี่น้องให้ความช่วยเหลือเต็มที่ ทำให้เขาไม่กลัว และ ผ่านมาได้ด้วยดี ในตอนนั้น ความรู้สึกของผม เหมือนกับว่า เป็นคนที่โชคดีจริงๆ แล้ว พ่อผมก็กลับมาเป็นปกติ
ครั้งที่สอง
เมื่อ ผ่านไป 1 ปี ร่างกายของพ่อ เริ่มมีอาการผิดปกติ ขึ้นมาเล็กน้อย พ่อขอผม ก็ไปตรวจสุขภาพ ตามที่หมดนัด แล้วเชื้อก็กลับมา ตอนนั้น ผมเริ่มทำความคุ้นเคย และ เข้าใจซะ ว่าต้องเกิดขึ้นซักวัน พ่อ เข้ารับการรักษา "คีโม" อีกครั้ง แต่ครั้งนี้ อาการหนักมาก ในช่วงเวลา3-4เดือนหลังเริ่มคีโม ผมมองพ่อ แล้ว มองรูปภาพ ในอดีต มันต่างมาก เขาผอมไปมาก เขากินอะไรไม่ได้เลย วันนึงกินได้ 4-5 คำ ผมสงสาร และ กลัวมาก แต่ผมเองก็ยังแสดงความเข้มแข็งอยู่ ผมไม่เคยร้องให้ ให้พ่อเห็นเลย ผมคอยให้กำลังใจตลอด ทั้งแม่ และน้องๆญาติพี่น้องผม คอยช่วยเหลือ หา ยา สมุนไพร ที่ดีๆ มาให้เขาเสมอ ผ่านไป 3 เดือน ก็ผ่านมาได้ เหมือน "ปาฏิหารย์" พ่อก็กลับมากินข้าวได้ปกติอีกครั้ง กินข้าวพร้อมหน้ากับครอบครัวได้ ครั้งแรกที่กินได้ ผมได้แอบร้องให้ ดีใจมาก ที่พ่อยังอยู่
ถึงเขา ดูไม่แข็งแรง และผอมมากกว่า ตอนแรกก็ตาม
ผ่านไป 5 เดือน พ่อกินข้าวได้ ใช้ชีวิตปกติ แล้วไม่นานนี้ พ่อได้ไปตรวจ สุขภาพอีกครั้ง หมอบอกว่า "เชื้อ" ได้มาอีกแล้ว พ่อผมยังไม่รู้ ผมกับแม่รับรู้ ตอนนี้ผมรู้สึก ว่า ครั้งนี้ มันเป็นครั้งสุดท้าย เขาจะอยู่ได้อีกไม่นาน และ ผมกับแม่ไม่ยอม ให้เข้ารับรักษา "คีโม" อีกครั้ง เพราะดูเหมือน พ่อคงรับอีกไม่ไหวแล้ว ตอนนี้ เหมือนเพิ่งเริ่มต้น ผมควรทำอย่างไรดี ผมยังเรียนไม่จบ ผมยังไม่ได้ตอบแทนบุญคุณ พ่อผมเลย ครั้งนี้ผมรู้สึก มีความหวังลึกๆอยู่ ว่าพ่อผมยังอยู่ได้อีกนาน ผมอยากขอคำปรึกษา สองทางครับ
1. เตรียมยังไงดี เมื่อรู้ว่า พ่อ ยังอยู่ได้อีกไม่นาน
2. ขอคำปรึกษา เกี่ยวกับโรคนี้( มะเร็งเม็ดเลือขาว ) วิธีรักษาทางอื่น สมุนไพร ที่แนะนำ อะไรก็ได้ครับ ที่มีความหวัง ให้พ่ออยู่ได้นานกว่านี้ ให้อยู่รอจนผมเรียนจบ มีงานทำ ดูแลแม่และน้องๆ ได้
ปล. ผมยังมีความหวังในข้อ 2 อยู่ ขอคำปรึกษาด้วยครับ
เมื่อรู้ว่า เขาอยู่ได้อีกไม่นาน ควรทำอย่างไร
ครั้งแรก
พบเจอเชื้อครั้งแรก ให้เข้ารับการรักษา คีโม เป็น เวลา 4 เดือน ซึ่งในช่วงเวลานั้น พ่อผม ฝักใฝธรรมะ ญาติพี่น้องให้ความช่วยเหลือเต็มที่ ทำให้เขาไม่กลัว และ ผ่านมาได้ด้วยดี ในตอนนั้น ความรู้สึกของผม เหมือนกับว่า เป็นคนที่โชคดีจริงๆ แล้ว พ่อผมก็กลับมาเป็นปกติ
ครั้งที่สอง
เมื่อ ผ่านไป 1 ปี ร่างกายของพ่อ เริ่มมีอาการผิดปกติ ขึ้นมาเล็กน้อย พ่อขอผม ก็ไปตรวจสุขภาพ ตามที่หมดนัด แล้วเชื้อก็กลับมา ตอนนั้น ผมเริ่มทำความคุ้นเคย และ เข้าใจซะ ว่าต้องเกิดขึ้นซักวัน พ่อ เข้ารับการรักษา "คีโม" อีกครั้ง แต่ครั้งนี้ อาการหนักมาก ในช่วงเวลา3-4เดือนหลังเริ่มคีโม ผมมองพ่อ แล้ว มองรูปภาพ ในอดีต มันต่างมาก เขาผอมไปมาก เขากินอะไรไม่ได้เลย วันนึงกินได้ 4-5 คำ ผมสงสาร และ กลัวมาก แต่ผมเองก็ยังแสดงความเข้มแข็งอยู่ ผมไม่เคยร้องให้ ให้พ่อเห็นเลย ผมคอยให้กำลังใจตลอด ทั้งแม่ และน้องๆญาติพี่น้องผม คอยช่วยเหลือ หา ยา สมุนไพร ที่ดีๆ มาให้เขาเสมอ ผ่านไป 3 เดือน ก็ผ่านมาได้ เหมือน "ปาฏิหารย์" พ่อก็กลับมากินข้าวได้ปกติอีกครั้ง กินข้าวพร้อมหน้ากับครอบครัวได้ ครั้งแรกที่กินได้ ผมได้แอบร้องให้ ดีใจมาก ที่พ่อยังอยู่
ถึงเขา ดูไม่แข็งแรง และผอมมากกว่า ตอนแรกก็ตาม
ผ่านไป 5 เดือน พ่อกินข้าวได้ ใช้ชีวิตปกติ แล้วไม่นานนี้ พ่อได้ไปตรวจ สุขภาพอีกครั้ง หมอบอกว่า "เชื้อ" ได้มาอีกแล้ว พ่อผมยังไม่รู้ ผมกับแม่รับรู้ ตอนนี้ผมรู้สึก ว่า ครั้งนี้ มันเป็นครั้งสุดท้าย เขาจะอยู่ได้อีกไม่นาน และ ผมกับแม่ไม่ยอม ให้เข้ารับรักษา "คีโม" อีกครั้ง เพราะดูเหมือน พ่อคงรับอีกไม่ไหวแล้ว ตอนนี้ เหมือนเพิ่งเริ่มต้น ผมควรทำอย่างไรดี ผมยังเรียนไม่จบ ผมยังไม่ได้ตอบแทนบุญคุณ พ่อผมเลย ครั้งนี้ผมรู้สึก มีความหวังลึกๆอยู่ ว่าพ่อผมยังอยู่ได้อีกนาน ผมอยากขอคำปรึกษา สองทางครับ
1. เตรียมยังไงดี เมื่อรู้ว่า พ่อ ยังอยู่ได้อีกไม่นาน
2. ขอคำปรึกษา เกี่ยวกับโรคนี้( มะเร็งเม็ดเลือขาว ) วิธีรักษาทางอื่น สมุนไพร ที่แนะนำ อะไรก็ได้ครับ ที่มีความหวัง ให้พ่ออยู่ได้นานกว่านี้ ให้อยู่รอจนผมเรียนจบ มีงานทำ ดูแลแม่และน้องๆ ได้
ปล. ผมยังมีความหวังในข้อ 2 อยู่ ขอคำปรึกษาด้วยครับ