Day 1: เรื่องเล่าในอดีต
ฉันกำลังจัดหนังสือ ทำงานที่ฉันรัก เธอเดินเข้ามา และพยายามชักชวน เชื้อเชิญ จะไปส่งบ้าน ฉันปฏิเสธ เพราะฉันเป็นพวกรักเดียว และในขณะนั้น ฉันมีคนรัก ที่ดีพร้อม เราทั้งคู่วางแผนที่จะแต่งงานกัน มีเงินฝากร่วมกัน เธอเดินเข้ามาและขอเป็นเพื่อน ในยามที่ฉันเศร้าและเลิกรัก เธอเสนอตัว และทำให้ฉันเชื่อว่า เธอเป็นผู้ชายที่ต่างจากคนอื่น ฉันหลงเชื่อ เธอยอมไปรับส่ง ติดตามฉันไปทุกที่ ทุกแห่ง ทั้งที่ทำงาน ที่บ้าน และชักชวนฉันทำในสิ่งที่น่าละอาย ในทุกที่ที่มีโอกาส เธอตักตวงตวามสุขไปทุกช่วงวินาทีแห่งชีวิต หายใจเข้าออก
Day 2: เราเป็นของกันและกัน
เธอทำให้ฉันเชื่อว่า ฉันเป็นคนแรกของเธอ แต่บทบาทของเธอช่างน่าเชื่อแบบนั้นจริงๆ เธอเล่าเรื่องราวมากมาย ที่ทำให้ฉันตกหลุม ไปไหนไม่ได้ และเชื่อว่าเธอโดนทำร้าย จากสังคมและสิ่งรอบข้างเธอ เธอดูโดดเดี่ยว เหงา เดียวดาย ไม่มีเพื่อน ดูน่าเศร้า และฉันจะต้องช่วยเหลือเธอ อยู่ข้างๆ เพื่อช่วยเหลือ และเป็นกำลังใจให้เธอตลอดไป
Day 3: เราย้ายไปอยู่ด้วยกัน
เธอชักชวนและโน้มน้าวว่า เธอไม่ควรอยู่ลำพัง ในตอนนั้น เหมือนเธอจะโดนตัดขาด เธอไม่มีอะไรติดตัวเลย เงินก็ไม่มี มีแค่รถ และห้องพัก ที่ไม่มีแม้แต่ที่นอน ฉันเข้าไป ดูแล เอาใจใส่ ปัดกวาด เช็ดถู ล้างห้องน้ำ ทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ เปรียบเสมือนแม่บ้านคนหนึ่ง ฉันอยู่กับเธอ ตั้งแต่เรามีแค่ ที่นอนปูรองเตียงผ้าใบ และหมอนขนาดเล็ก 2 ใบ ผ้าห่มเราห่มด้วยกัน เรานอนกับพื้น หลังจากนั้น น้องชายของเธอก็ต้องย้ายออกไป เพราะเธอพูดกับเขา ว่าต้องการมีแค่เราสองคน ฉันยังคงทำงานประจำ ฉันจะวางเงินไว้ที่หัวเตียงในทุกเช้า ก่อนออกจากบ้าน เพราะฉันรู้ว่าเธอต้องใช้เงินเติมน้ำมัน เพื่อเดินทางไปหาฉัน ไปรับฉันในตอนเย็น ทุกวัน เธอเริ่มขอให้ฉันซื้อหนังสือให้ในโควต้าของพนักงานที่ได้ส่วนลด ฉันซื้อให้เธอและเพื่อนของเธอในทุกเดือนจนหมดโควต้า แต่ละเดือนฉันจะต้องไปเซ็นรับทราบ เรื่องจำนวนเงินที่ซื้อหนังสือ ทุกครั้งฉันจะหน้าซีด เพราะคิดไม่ออกว่า เงินที่เหลือจะใช้จ่ายเพียงพออย่างไร ฉันไม่ได้จ่ายเงินให้แม่อีก และต้องกดเงินจากตู้เอทีเอ็มเดือนแล้วเดือนเล่า เพื่อมาใช้จ่ายร่วมกัน นอกจากค่ากินอยู่แล้ว ยังมีค่าใช้จ่ายเพื่อสร้างความสุขให้เธอในแต่ละวัน ได้ซื้อของ ได้จับจ่าย ฉันจ่ายแม้กระทั่งค่าไฟฟ้า ค่าน้ำ ค่าส่วนกลาง ฉันรู้สึกว่าฉันต้องทำเพราะเธอให้ที่ซุกหัวนอนกับฉัน
ชีวิตดำเนินต่อไป วันนี้เธอบอกว่า ฉันไม่สามารถสร้างความสุขให้เธอได้ นั่นเป็นเรื่องจริง เพราะฉันโดนดูดความสุขไปหมดแล้วทั้งชีวิต
เรื่องเล่าชีวิตนักเขียนและผู้เกี่ยวข้อง
ฉันกำลังจัดหนังสือ ทำงานที่ฉันรัก เธอเดินเข้ามา และพยายามชักชวน เชื้อเชิญ จะไปส่งบ้าน ฉันปฏิเสธ เพราะฉันเป็นพวกรักเดียว และในขณะนั้น ฉันมีคนรัก ที่ดีพร้อม เราทั้งคู่วางแผนที่จะแต่งงานกัน มีเงินฝากร่วมกัน เธอเดินเข้ามาและขอเป็นเพื่อน ในยามที่ฉันเศร้าและเลิกรัก เธอเสนอตัว และทำให้ฉันเชื่อว่า เธอเป็นผู้ชายที่ต่างจากคนอื่น ฉันหลงเชื่อ เธอยอมไปรับส่ง ติดตามฉันไปทุกที่ ทุกแห่ง ทั้งที่ทำงาน ที่บ้าน และชักชวนฉันทำในสิ่งที่น่าละอาย ในทุกที่ที่มีโอกาส เธอตักตวงตวามสุขไปทุกช่วงวินาทีแห่งชีวิต หายใจเข้าออก
Day 2: เราเป็นของกันและกัน
เธอทำให้ฉันเชื่อว่า ฉันเป็นคนแรกของเธอ แต่บทบาทของเธอช่างน่าเชื่อแบบนั้นจริงๆ เธอเล่าเรื่องราวมากมาย ที่ทำให้ฉันตกหลุม ไปไหนไม่ได้ และเชื่อว่าเธอโดนทำร้าย จากสังคมและสิ่งรอบข้างเธอ เธอดูโดดเดี่ยว เหงา เดียวดาย ไม่มีเพื่อน ดูน่าเศร้า และฉันจะต้องช่วยเหลือเธอ อยู่ข้างๆ เพื่อช่วยเหลือ และเป็นกำลังใจให้เธอตลอดไป
Day 3: เราย้ายไปอยู่ด้วยกัน
เธอชักชวนและโน้มน้าวว่า เธอไม่ควรอยู่ลำพัง ในตอนนั้น เหมือนเธอจะโดนตัดขาด เธอไม่มีอะไรติดตัวเลย เงินก็ไม่มี มีแค่รถ และห้องพัก ที่ไม่มีแม้แต่ที่นอน ฉันเข้าไป ดูแล เอาใจใส่ ปัดกวาด เช็ดถู ล้างห้องน้ำ ทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ เปรียบเสมือนแม่บ้านคนหนึ่ง ฉันอยู่กับเธอ ตั้งแต่เรามีแค่ ที่นอนปูรองเตียงผ้าใบ และหมอนขนาดเล็ก 2 ใบ ผ้าห่มเราห่มด้วยกัน เรานอนกับพื้น หลังจากนั้น น้องชายของเธอก็ต้องย้ายออกไป เพราะเธอพูดกับเขา ว่าต้องการมีแค่เราสองคน ฉันยังคงทำงานประจำ ฉันจะวางเงินไว้ที่หัวเตียงในทุกเช้า ก่อนออกจากบ้าน เพราะฉันรู้ว่าเธอต้องใช้เงินเติมน้ำมัน เพื่อเดินทางไปหาฉัน ไปรับฉันในตอนเย็น ทุกวัน เธอเริ่มขอให้ฉันซื้อหนังสือให้ในโควต้าของพนักงานที่ได้ส่วนลด ฉันซื้อให้เธอและเพื่อนของเธอในทุกเดือนจนหมดโควต้า แต่ละเดือนฉันจะต้องไปเซ็นรับทราบ เรื่องจำนวนเงินที่ซื้อหนังสือ ทุกครั้งฉันจะหน้าซีด เพราะคิดไม่ออกว่า เงินที่เหลือจะใช้จ่ายเพียงพออย่างไร ฉันไม่ได้จ่ายเงินให้แม่อีก และต้องกดเงินจากตู้เอทีเอ็มเดือนแล้วเดือนเล่า เพื่อมาใช้จ่ายร่วมกัน นอกจากค่ากินอยู่แล้ว ยังมีค่าใช้จ่ายเพื่อสร้างความสุขให้เธอในแต่ละวัน ได้ซื้อของ ได้จับจ่าย ฉันจ่ายแม้กระทั่งค่าไฟฟ้า ค่าน้ำ ค่าส่วนกลาง ฉันรู้สึกว่าฉันต้องทำเพราะเธอให้ที่ซุกหัวนอนกับฉัน
ชีวิตดำเนินต่อไป วันนี้เธอบอกว่า ฉันไม่สามารถสร้างความสุขให้เธอได้ นั่นเป็นเรื่องจริง เพราะฉันโดนดูดความสุขไปหมดแล้วทั้งชีวิต