จากกะทู้นี้
http://pantip.com/topic/31660427
ทุกสิ้นเดือนเวลาจ่ายค่าไฟฉันจะเสียงดังทุกครั้งว่า
ทำไมค่าไฟฉันแพงกว่าร้านอื่นที่ใช้เครื่องใช้ไฟฟ้าเยอะกว่าร้านฉันT________T
(ลักษณะการใช้มิเตอร์ไฟคือเหมือนห้องเช่าที่มีมิเตอร์ไฟติดตั้งโดย กฟภ แล้วมาแยกติดแต่ละร้านเพื่อคิดหน่วยที่ใช้ว่าร้านไหนใช้ไฟไปกี่หน่วย)
ร้านที่ขายดีก็จะลอยหน้าตอบทุกครั้งว่า เสียเงินตามมิเตอร์
ฉันก็ได้แต่สงสัย เฮ้ยทำไมเค้าค่าไฟน้อยจัง
เพราะฉันเองไม่เคยมีความคิดอยู่ในหัวเลยว่า เค้าจะลักต่อไฟโดยไม่ผ่านมิเตอร์
ผ่านไปหลายเดือนที่ฉันได้แต่เก็บความสงสัยไว้ปล่อยให้เธอเอาเปรียบเพื่อนแม่ค้าด้วยกัน
เธอเป็นแม่ค้าเก่าแก่ (มีคนรู้จักทั้งอำเภอเธอส่งข้าวให้ผู้ต้องหาในโรงพัก)เพื่อนแม่ค้าเกรงใจและไม่มีใครอยากมีปัญหากับเธอ
เพราะเธอเสียงดังปากร้าย ชอบแขวะ ชอบด่ากระแทก-ดัน
แม่ค้าสี่ห้าคนแถวนั้นไม่มีใครอยากมีเรื่องด้วยเพราะเคยเห็นฤทธิ์ของเธอมาแล้ว
เพื่อนแม่ค้าที่ไม่อยากมีปัญหากับเธอต้องยอมเธอหมด
เช่นวันไหนถ้าร้านเธอลูกค้าเยอะ ป้าที่อยู่ร้านข้างๆ ต้องไปช่วยเธอ ตักข้าวบ้างเก็บจานบ้าง
ถ้าไม่ช่วย มีหูร้อน
เธอจะข่ม กับคนที่เธอข่มได้ แต่กับฉันเธอก็อยากข่มนะแต่เธอข่มไม่ได้
ฉันเป็นแม่ค้าหน้าใหม่ที่โดนด่ากระทบกระแทกตลอดแต่ฉันไม่สน...
ฉันถือว่าเธอไม่เอ่ยชื่อฉัน เธอไม่ได้ด่าฉัน
(ส่วนใหญ่จะโดนว่ากระทบกระแทกเรื่องลูกค้า)
จากความสงสัยก็กลายเป็นต้องค้นหาความกระจ่างเพราะโดนเอาเปรียบแบบหน้าด้านๆ
ฉันเสียค่าไฟเต็มจำนวนหน่วยที่ใช้ทุกเดือน(ตกลงกันว่าหน่วยละ7บาท จริงๆแล้วเสียตามบิลแค่หน่วยละสี่บาทกว่า
ฉันเองที่เป็นต้นคิดว่าควรจ่ายกันหน่วยละ7 บาท เพราะจะได้มีเงินเหลือไว้เป็นกองกลางไว้ใช้จ่าย ทุกคนตกลงตามนั้น)
นี่เงินกองกลางไม่เหลือค่ะ เพราะต้องเอาไปจ่ายค่าไฟ ถ้าวันหนึ่ง เงินกองกลางหมด พวกเราคงต้องช่วยกันหารค่าไฟฟ้า
ฉันเริ่มต้นค้นหาความจริงคนเดียว
(ไปวานเพื่อนที่ไม่ได้ทำมาหากินอยู่แถวนั้น มาช่วย)
จนรู้แน่ชัดแล้วว่าเค้าลักใช้ไฟโดยไม่ผ่านมิเตอร์
ฉันไปกระซิบบอกเพื่อนแม่ค้า คนที่1 ว่า ไม่รู้สึกอะไรมั่งหรอทำไมเค้าเสียค่าไฟน้อยเดียวเธอบอก
ช่างมันเถอะน้องใช้ไฟนิดเดียว(เธอมาขายเฉพาะช่วงเย็น)แล้วยังบอกฉันอีกว่า มันขี้แพ้ชวนตีหนา
แม่ค้าคนที่2 บอกไม่อยากมีเรื่อง อยากอยู่อย่างมีความสุข
แม่ค้าคนที่3 คนนี้น่าสงสารสุดๆ
วันๆเธอขายไม่ดีเลย (แต่ก็ไม่รู้จะไปทำอาชีพอะไรเพราะแก่แล้วสังขารไม่ดี)บางทีอาหารที่ลูกค้าฉันกินเหลือเธอเก็บเอาไปกิน Y_____Y
แต่เธอต้องเสียค่าไฟเต็มจำนวน(ใช้เครื่องใช้ไฟฟ้าน้อยกว่าแต่เสียค่าไฟมากกว่าร้านนั้น เค้าก็ยอมจ่ายเพราะไม่กล้ามีปากมีเสียงไง)
ฉันเสียน้ำตากับคนนี้ T____Tฉันร้องไห้เสียใจที่เธอเอาเปรียบได้แม้แต่คนที่แย่กว่าเธอ
(ตอนที่ร้องไห้ฉันคุยโทรศัพท์กับเพื่อนคนที่ไปช่วยฉันค้นหาความจริงสามีฉันเห็นยังด่าฉันว่า ...ฉันบ้าไปคนเดียว โคตรเจ็บใจ)
ทุกคนออกตัว หาทางเอาตัวรอดกันหมด ที่สำคัญไม่มีใครกล้าพูดกับฉัน
ฉันคิดในใจ ไม่เป็นไรฉันอยู่คนเดียวได้
ฉันคิด จะทำอย่างไรดีที่จะกระชากหน้ากากเธอ
ฉันไหว้พระขอกำลังใจ... สาธุจิตลูกเป็นกุศลขอให้ลูกผ่านพ้นเรื่องนี้ไปด้วยดีเถิด
ฉันนำหลักฐานเท่าที่มีไปหานายกเทศมนตรี(วันอาทิตย์ที่16)ไปขอความช่วยเหลือจากเค้า ไปเล่าให้เค้าฟัง
เค้าบอกจะรับเรื่องไว้แล้วจะดำเนินการให้ ฉันรอ ... วันจันทร์ก็แล้ว วันอังคารก็แล้ว วันพุธก็ยังเงียบ
ระหว่างที่รอฉันจดมิเตอร์เธอไว้ว่าในหนึ่งวันมันขึ้นกี่หน่วยพร้อมทั้งถ่ายรูปเก็บไว้เป็นหลักฐาน
ฉันทนรอไม่ไหวเช้าวันพฤหัส ฉันเปิดประเด็น
ฉันถามเค้าว่า จะไปเสียค่าไฟวันไหน(เธอเป็นคนเก็บเงินรายได้ที่เข้ามาทั้งหมดแล้วไม่มีการชี้แจงที่มาที่ไปของเงินแต่ฉันก็ไม่ยุ่งเพราะฉันถือว่าฉันมาอยู่ทีหลัง)
เธอตอบ วันจันทร์(เธอยังไม่รู้ว่าฉันรู้แล้วว่าเธอโกงมิเตอร์ไฟ)ฉันจึงขอบิลค่าไปมาดู
นำบิลมาคิดว่า กฟภ คิดค่าไฟหน่วยละเท่าไหร่ ฉันนำมาคูณกับจำนวนหน่วยที่ฉันใช้ แล้วนำเงินส่งให้เธอ แล้วบอกเธอว่า
(ฉันเขียนรายละเอียดกำกับด้วย)
อธิบายให้เธอฟัง...แล้วบอกตอนท้ายว่านับแต่นี้ต่อไปจะให้หน่วยละห้าบาทเท่านั้น(ไอ้กองกลางหน่วยละสองบาทฉันจะไม่ให้)แล้วเรื่องอื่นๆจะไม่ยุ่ง
พูดต่อปาก ต่อคำกัน...จนเธอรู้ว่าฉันสงสัยเธอโกงมิเตอร์ไฟ(แต่ฉันมีหลักฐานแล้ว)
ฉันรู้แม้กระทั้งช่างที่มาต่อไฟว่าเป็นใคร
ทีนี้เริ่มหูร้อนละ พอมีใครมาที่เป็นพรรคพวกเธอ เธอจะเล่าให้เค้าฟัง(ช่างไฟตลาดนัดมาเธอพูดๆๆๆ)
เธอพูดท้าทาย+!@#$%^
ฉันคิด อยากพูด พูดไป ฉันจะไม่พูดกับคนพวกนี้(ขี้เกียจอธิบาย) กระจอก
ฉันนิ่งอย่างเดียว
จนเมื่อวานตอนเช้า เธอพาช่างไฟคนที่ต่อไฟให้เธอมาด้วย เค้ามายืนยันว่า เค้าต่อปลั๊กปกติ ไปกล่าวหาว่าเค้าต่อไฟไม่ผ่านมิเตอร์
ฉันบอก ก็บอกแล้วไงไปถามดูเฉยๆ ถ้าไม่ได้ทำก็ขอโทษ(ฉันไปพูดขู่ไว้กับเมียช่าง ตัวเมียกับตัวช่างก็เป็นติ่งของแม่ค้าคนนี้(เอารายวันด้วยกัน)
ยัยแม่ค้าคนนั้นใส่ฉันไม่ยั้ง !@#$%^!@#$%^
ถ้าkuผิดนะเอาตำรวจมาจับkuเลย ถ้าจะเปลี่ยนหม้อก็ต้องซื้อให้kuใหม่ !@#$%^!@#$%^
ฉันนิ่งไม่พูด อยากพูด พูดไป
แล้วคว้ามอเตอร์ไซด์ ขับออกไป
ฉันไปที่ กฟภ ไปเล่ารายละเอียดให้เค้าฟัง แล้วบอกว่า ช่วยไปตัดสินปัญหาให้ทีเพราะตอนนี้ระเบิดลงหลายลูกเลยค่ะ
แล้วฉันก็กลับไปร้าน ก่อนกลับฉันกำชับท่านหัวหน้าว่า ช่วยส่งช่างไปเร็วนะคะ ยกมือสวัสดี
สักครู่ แม้ทันใจดีจัง
กฟภ ก็มาถึงค่ะ หัวหน้ามาเองเลย
ส่วนเธอยังปากดีไม่เลิก
หัวหน้ามาวัดโน่นวัดนี่
แล้วบอกว่า มิเตอร์น่ะหมุนปกติแต่ไฟไม่ผ่านหม้อ
ผ่างงงงงงงง
ถึงตอนนี้เสียงเริ่มอ่อน(แต่ก็ยังมีความกร่าง)ฉันได้ยินเค้าถามหัวหน้าว่า แล้วฉันจะผิดมั้ยถ้าผิด เงินทีเสียไปที่แล้วมาจะคืนให้หมดเลย
ช่างให้ยัยป้านั้นเรียกช่างที่ต่อไฟให้มาพบ
ระหว่างที่รอช่างมา เป็นจังหวะเดียวกับที่ลูกค้าเข้าร้านฉันเป็นพระสงฆ์กับลูกศิษย์
(ช่วงนั้นกำลังชุลมุนเลย)
ตอนแรกฉันจะปฏิเสธไม่ขายเพราะฉันยังไม่พร้อม(ไม่มีสมาธิที่จะขายเลยค่ะ)แล้วอีกอย่างอยากฟังด้วยว่าเค้าจะพูดกันว่าอย่างไร
แต่เห็นว่าเป็นพระฉันจึงเกรงใจ
ถามท่านว่าจะฉันท์อะไร ฉันก็ปรุงอาหารถวาย พอเสร็จแล้วฉันเดินไปถามหัวหน้าว่า
ผลเป็นอย่างไร
หัวหน้าบอก มิเตอร์หมุนปกติแต่ไฟไม่ผ่านหม้อ ผิดนี่ผิดเต็มๆเพราะเอาเปรียบเพื่อนแม่ค้า
หลังจากนี้จะแก้ปัญหาอย่างไรก็แล้วแต่เพราะเป็นเรื่องภายใน
ฉันบอกหัวหน้าว่า ที่ผ่านมาให้มันแล้วไปนับต่อนี้ไปให้เธอทำให้ถูกต้อง อย่ามาเอาเปรียบแม่ค้าด้วยกัน
ฉันยกมือไหว้ขอบคุณหัวหน้า กฟภ ที่ช่วยมาตัดสินปัญหาและไขความกระจ่างให้กับฉัน
ป้านั่นเงียบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
สักพักพระฉันท์ภัตตาหารเสร็จ ลูกศิษย์มาถามว่าค่าอาหารเท่าไหร่
ฉันตอบว่า วันนี้เป็นฤกษ์งามยามดี มีพระมาโปรดค่าอาหารไม่คิดค่ะ ขอถวาย
พระบอก งั้นมารับพร ... ฉันนั่งไหว้รับพรตรงหน้าร้านเลย
ฉันแปลกใจมากเพราะ ฉันขายมาสองปีแล้ว ไม่เคยมีพระมาฉันท์อาหารที่ร้านฉัน
แต่ในวันที่ฉันมีปัญหากลับมีพระมาโปรด
เมื่อวานทั้งวัน ยัยป้านั่นเงียบมาก ถ้าฉันอยู่ไม่ปริปากแขวะฉันให้ได้ยินแต่ถ้าฉันไม่อยู่ มีพูดนู่นนี่นั่นแต่ฉันก็ไม่สนใจ
เค้าเงียบจนฉันกลัว ปกติแล้วเค้าไม่เงียบแบบนี้ค่ะ(คนแบบนี้หมาเห่ายังด่าหมาเลยค่ะ)
ฉันเลยไปแจ้งความลงบันทึก ปจว ป้องกันไว้ ทีนี้ก็ดังซิเพราะเธอส่งข้าวให้โรงพัก
ใครๆทั้งอำเภอรู้จักเธอทั้งนั้น
ขอโทษนะคะช่วยไม่ได้จริงๆเพราะทั้งหมดเธอทำตัวเองทั้งนั้น
ขอบคุณที่เข้ามารับฟังค่ะ
และแล้วความจริงก็กระจ่างเสียทีหลังจากที่คาใจมานาน
http://pantip.com/topic/31660427
ทุกสิ้นเดือนเวลาจ่ายค่าไฟฉันจะเสียงดังทุกครั้งว่า
ทำไมค่าไฟฉันแพงกว่าร้านอื่นที่ใช้เครื่องใช้ไฟฟ้าเยอะกว่าร้านฉันT________T
(ลักษณะการใช้มิเตอร์ไฟคือเหมือนห้องเช่าที่มีมิเตอร์ไฟติดตั้งโดย กฟภ แล้วมาแยกติดแต่ละร้านเพื่อคิดหน่วยที่ใช้ว่าร้านไหนใช้ไฟไปกี่หน่วย)
ร้านที่ขายดีก็จะลอยหน้าตอบทุกครั้งว่า เสียเงินตามมิเตอร์
ฉันก็ได้แต่สงสัย เฮ้ยทำไมเค้าค่าไฟน้อยจัง
เพราะฉันเองไม่เคยมีความคิดอยู่ในหัวเลยว่า เค้าจะลักต่อไฟโดยไม่ผ่านมิเตอร์
ผ่านไปหลายเดือนที่ฉันได้แต่เก็บความสงสัยไว้ปล่อยให้เธอเอาเปรียบเพื่อนแม่ค้าด้วยกัน
เธอเป็นแม่ค้าเก่าแก่ (มีคนรู้จักทั้งอำเภอเธอส่งข้าวให้ผู้ต้องหาในโรงพัก)เพื่อนแม่ค้าเกรงใจและไม่มีใครอยากมีปัญหากับเธอ
เพราะเธอเสียงดังปากร้าย ชอบแขวะ ชอบด่ากระแทก-ดัน
แม่ค้าสี่ห้าคนแถวนั้นไม่มีใครอยากมีเรื่องด้วยเพราะเคยเห็นฤทธิ์ของเธอมาแล้ว
เพื่อนแม่ค้าที่ไม่อยากมีปัญหากับเธอต้องยอมเธอหมด
เช่นวันไหนถ้าร้านเธอลูกค้าเยอะ ป้าที่อยู่ร้านข้างๆ ต้องไปช่วยเธอ ตักข้าวบ้างเก็บจานบ้าง
ถ้าไม่ช่วย มีหูร้อน
เธอจะข่ม กับคนที่เธอข่มได้ แต่กับฉันเธอก็อยากข่มนะแต่เธอข่มไม่ได้
ฉันเป็นแม่ค้าหน้าใหม่ที่โดนด่ากระทบกระแทกตลอดแต่ฉันไม่สน...
ฉันถือว่าเธอไม่เอ่ยชื่อฉัน เธอไม่ได้ด่าฉัน
(ส่วนใหญ่จะโดนว่ากระทบกระแทกเรื่องลูกค้า)
จากความสงสัยก็กลายเป็นต้องค้นหาความกระจ่างเพราะโดนเอาเปรียบแบบหน้าด้านๆ
ฉันเสียค่าไฟเต็มจำนวนหน่วยที่ใช้ทุกเดือน(ตกลงกันว่าหน่วยละ7บาท จริงๆแล้วเสียตามบิลแค่หน่วยละสี่บาทกว่า
ฉันเองที่เป็นต้นคิดว่าควรจ่ายกันหน่วยละ7 บาท เพราะจะได้มีเงินเหลือไว้เป็นกองกลางไว้ใช้จ่าย ทุกคนตกลงตามนั้น)
นี่เงินกองกลางไม่เหลือค่ะ เพราะต้องเอาไปจ่ายค่าไฟ ถ้าวันหนึ่ง เงินกองกลางหมด พวกเราคงต้องช่วยกันหารค่าไฟฟ้า
ฉันเริ่มต้นค้นหาความจริงคนเดียว
(ไปวานเพื่อนที่ไม่ได้ทำมาหากินอยู่แถวนั้น มาช่วย)
จนรู้แน่ชัดแล้วว่าเค้าลักใช้ไฟโดยไม่ผ่านมิเตอร์
ฉันไปกระซิบบอกเพื่อนแม่ค้า คนที่1 ว่า ไม่รู้สึกอะไรมั่งหรอทำไมเค้าเสียค่าไฟน้อยเดียวเธอบอก
ช่างมันเถอะน้องใช้ไฟนิดเดียว(เธอมาขายเฉพาะช่วงเย็น)แล้วยังบอกฉันอีกว่า มันขี้แพ้ชวนตีหนา
แม่ค้าคนที่2 บอกไม่อยากมีเรื่อง อยากอยู่อย่างมีความสุข
แม่ค้าคนที่3 คนนี้น่าสงสารสุดๆ
วันๆเธอขายไม่ดีเลย (แต่ก็ไม่รู้จะไปทำอาชีพอะไรเพราะแก่แล้วสังขารไม่ดี)บางทีอาหารที่ลูกค้าฉันกินเหลือเธอเก็บเอาไปกิน Y_____Y
แต่เธอต้องเสียค่าไฟเต็มจำนวน(ใช้เครื่องใช้ไฟฟ้าน้อยกว่าแต่เสียค่าไฟมากกว่าร้านนั้น เค้าก็ยอมจ่ายเพราะไม่กล้ามีปากมีเสียงไง)
ฉันเสียน้ำตากับคนนี้ T____Tฉันร้องไห้เสียใจที่เธอเอาเปรียบได้แม้แต่คนที่แย่กว่าเธอ
(ตอนที่ร้องไห้ฉันคุยโทรศัพท์กับเพื่อนคนที่ไปช่วยฉันค้นหาความจริงสามีฉันเห็นยังด่าฉันว่า ...ฉันบ้าไปคนเดียว โคตรเจ็บใจ)
ทุกคนออกตัว หาทางเอาตัวรอดกันหมด ที่สำคัญไม่มีใครกล้าพูดกับฉัน
ฉันคิดในใจ ไม่เป็นไรฉันอยู่คนเดียวได้
ฉันคิด จะทำอย่างไรดีที่จะกระชากหน้ากากเธอ
ฉันไหว้พระขอกำลังใจ... สาธุจิตลูกเป็นกุศลขอให้ลูกผ่านพ้นเรื่องนี้ไปด้วยดีเถิด
ฉันนำหลักฐานเท่าที่มีไปหานายกเทศมนตรี(วันอาทิตย์ที่16)ไปขอความช่วยเหลือจากเค้า ไปเล่าให้เค้าฟัง
เค้าบอกจะรับเรื่องไว้แล้วจะดำเนินการให้ ฉันรอ ... วันจันทร์ก็แล้ว วันอังคารก็แล้ว วันพุธก็ยังเงียบ
ระหว่างที่รอฉันจดมิเตอร์เธอไว้ว่าในหนึ่งวันมันขึ้นกี่หน่วยพร้อมทั้งถ่ายรูปเก็บไว้เป็นหลักฐาน
ฉันทนรอไม่ไหวเช้าวันพฤหัส ฉันเปิดประเด็น
ฉันถามเค้าว่า จะไปเสียค่าไฟวันไหน(เธอเป็นคนเก็บเงินรายได้ที่เข้ามาทั้งหมดแล้วไม่มีการชี้แจงที่มาที่ไปของเงินแต่ฉันก็ไม่ยุ่งเพราะฉันถือว่าฉันมาอยู่ทีหลัง)
เธอตอบ วันจันทร์(เธอยังไม่รู้ว่าฉันรู้แล้วว่าเธอโกงมิเตอร์ไฟ)ฉันจึงขอบิลค่าไปมาดู
นำบิลมาคิดว่า กฟภ คิดค่าไฟหน่วยละเท่าไหร่ ฉันนำมาคูณกับจำนวนหน่วยที่ฉันใช้ แล้วนำเงินส่งให้เธอ แล้วบอกเธอว่า
(ฉันเขียนรายละเอียดกำกับด้วย)
อธิบายให้เธอฟัง...แล้วบอกตอนท้ายว่านับแต่นี้ต่อไปจะให้หน่วยละห้าบาทเท่านั้น(ไอ้กองกลางหน่วยละสองบาทฉันจะไม่ให้)แล้วเรื่องอื่นๆจะไม่ยุ่ง
พูดต่อปาก ต่อคำกัน...จนเธอรู้ว่าฉันสงสัยเธอโกงมิเตอร์ไฟ(แต่ฉันมีหลักฐานแล้ว)
ฉันรู้แม้กระทั้งช่างที่มาต่อไฟว่าเป็นใคร
ทีนี้เริ่มหูร้อนละ พอมีใครมาที่เป็นพรรคพวกเธอ เธอจะเล่าให้เค้าฟัง(ช่างไฟตลาดนัดมาเธอพูดๆๆๆ)
เธอพูดท้าทาย+!@#$%^
ฉันคิด อยากพูด พูดไป ฉันจะไม่พูดกับคนพวกนี้(ขี้เกียจอธิบาย) กระจอก
ฉันนิ่งอย่างเดียว
จนเมื่อวานตอนเช้า เธอพาช่างไฟคนที่ต่อไฟให้เธอมาด้วย เค้ามายืนยันว่า เค้าต่อปลั๊กปกติ ไปกล่าวหาว่าเค้าต่อไฟไม่ผ่านมิเตอร์
ฉันบอก ก็บอกแล้วไงไปถามดูเฉยๆ ถ้าไม่ได้ทำก็ขอโทษ(ฉันไปพูดขู่ไว้กับเมียช่าง ตัวเมียกับตัวช่างก็เป็นติ่งของแม่ค้าคนนี้(เอารายวันด้วยกัน)
ยัยแม่ค้าคนนั้นใส่ฉันไม่ยั้ง !@#$%^!@#$%^
ถ้าkuผิดนะเอาตำรวจมาจับkuเลย ถ้าจะเปลี่ยนหม้อก็ต้องซื้อให้kuใหม่ !@#$%^!@#$%^
ฉันนิ่งไม่พูด อยากพูด พูดไป
แล้วคว้ามอเตอร์ไซด์ ขับออกไป
ฉันไปที่ กฟภ ไปเล่ารายละเอียดให้เค้าฟัง แล้วบอกว่า ช่วยไปตัดสินปัญหาให้ทีเพราะตอนนี้ระเบิดลงหลายลูกเลยค่ะ
แล้วฉันก็กลับไปร้าน ก่อนกลับฉันกำชับท่านหัวหน้าว่า ช่วยส่งช่างไปเร็วนะคะ ยกมือสวัสดี
สักครู่ แม้ทันใจดีจัง
กฟภ ก็มาถึงค่ะ หัวหน้ามาเองเลย
ส่วนเธอยังปากดีไม่เลิก
หัวหน้ามาวัดโน่นวัดนี่
แล้วบอกว่า มิเตอร์น่ะหมุนปกติแต่ไฟไม่ผ่านหม้อ
ผ่างงงงงงงง
ถึงตอนนี้เสียงเริ่มอ่อน(แต่ก็ยังมีความกร่าง)ฉันได้ยินเค้าถามหัวหน้าว่า แล้วฉันจะผิดมั้ยถ้าผิด เงินทีเสียไปที่แล้วมาจะคืนให้หมดเลย
ช่างให้ยัยป้านั้นเรียกช่างที่ต่อไฟให้มาพบ
ระหว่างที่รอช่างมา เป็นจังหวะเดียวกับที่ลูกค้าเข้าร้านฉันเป็นพระสงฆ์กับลูกศิษย์
(ช่วงนั้นกำลังชุลมุนเลย)
ตอนแรกฉันจะปฏิเสธไม่ขายเพราะฉันยังไม่พร้อม(ไม่มีสมาธิที่จะขายเลยค่ะ)แล้วอีกอย่างอยากฟังด้วยว่าเค้าจะพูดกันว่าอย่างไร
แต่เห็นว่าเป็นพระฉันจึงเกรงใจ
ถามท่านว่าจะฉันท์อะไร ฉันก็ปรุงอาหารถวาย พอเสร็จแล้วฉันเดินไปถามหัวหน้าว่า
ผลเป็นอย่างไร
หัวหน้าบอก มิเตอร์หมุนปกติแต่ไฟไม่ผ่านหม้อ ผิดนี่ผิดเต็มๆเพราะเอาเปรียบเพื่อนแม่ค้า
หลังจากนี้จะแก้ปัญหาอย่างไรก็แล้วแต่เพราะเป็นเรื่องภายใน
ฉันบอกหัวหน้าว่า ที่ผ่านมาให้มันแล้วไปนับต่อนี้ไปให้เธอทำให้ถูกต้อง อย่ามาเอาเปรียบแม่ค้าด้วยกัน
ฉันยกมือไหว้ขอบคุณหัวหน้า กฟภ ที่ช่วยมาตัดสินปัญหาและไขความกระจ่างให้กับฉัน
ป้านั่นเงียบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
สักพักพระฉันท์ภัตตาหารเสร็จ ลูกศิษย์มาถามว่าค่าอาหารเท่าไหร่
ฉันตอบว่า วันนี้เป็นฤกษ์งามยามดี มีพระมาโปรดค่าอาหารไม่คิดค่ะ ขอถวาย
พระบอก งั้นมารับพร ... ฉันนั่งไหว้รับพรตรงหน้าร้านเลย
ฉันแปลกใจมากเพราะ ฉันขายมาสองปีแล้ว ไม่เคยมีพระมาฉันท์อาหารที่ร้านฉัน
แต่ในวันที่ฉันมีปัญหากลับมีพระมาโปรด
เมื่อวานทั้งวัน ยัยป้านั่นเงียบมาก ถ้าฉันอยู่ไม่ปริปากแขวะฉันให้ได้ยินแต่ถ้าฉันไม่อยู่ มีพูดนู่นนี่นั่นแต่ฉันก็ไม่สนใจ
เค้าเงียบจนฉันกลัว ปกติแล้วเค้าไม่เงียบแบบนี้ค่ะ(คนแบบนี้หมาเห่ายังด่าหมาเลยค่ะ)
ฉันเลยไปแจ้งความลงบันทึก ปจว ป้องกันไว้ ทีนี้ก็ดังซิเพราะเธอส่งข้าวให้โรงพัก
ใครๆทั้งอำเภอรู้จักเธอทั้งนั้น
ขอโทษนะคะช่วยไม่ได้จริงๆเพราะทั้งหมดเธอทำตัวเองทั้งนั้น
ขอบคุณที่เข้ามารับฟังค่ะ