ผู้ใหญ่รังแกเด็ก

กาลครั้งหนึ่งนานมา
มีผู้ใหญ่ และเด็กๆ อยู่ร่วมกัน อย่างมีความสุข ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ซึ่งบรรดาผู้ใหญ่เหล่านั้นก็คือพ่อแม่ของเด็กน้อยทั้งหลาย
และเด็กๆก็คือลูกหลานของพวกเขาเอง
ถ้าจะนับโดยสายเลือด ทุกคนในหมู่บ้านก็ญาติกันทั้งหมดนั่นเอง

อยู่มาวันหนึ่ง มีเด็กน้อยคนหนึ่ง ไม่พอใจผู้ใหญ่บางคน จึงมีปากเสียงกันขึ้นมา แล้วเด็กคนนั้นก็หนีออกจากหมู่บ้านไป แต่ผู้ใหญ่ซึ่งมีปากเสียงกับเด็กน้อย
ไม่อาจละคายความโกรธที่มีต่อเด็กน้อยคนนั้นได้ นับแต่นั้นมาผู้ใหญ่คนนั้นได้ชักชวนผู้ใหญ่คนอื่นๆให้ทำโทษเด็กน้อยคนอื่นๆ ด้วยความรุนแรง ด้วยข้อหาความผิดเล็กๆน้อยๆ เด็กน้อยที่โดนลงโทษ ส่งเสียงร้องไห้ระงมด้วยความเจ็บปวด เจ็บทั้งกาย เจ็บทั้งใจ เกินกว่าที่เด็กธรรมดาจะรับไว้ได้

ซึ่งสิ่งเหล่านี้ทำให้
เด็กน้อยทั้งหลายต่างหวาดกลัว พากันหนีหายไปจากหมู่บ้านนั้น สุดท้ายหมู่บ้านนั้นจึงเหลือเพียงผู้ใหญ่ไม่กี่คน และต่อมา พวกเขาเหล่านั้นก็ได้แก่ชราและล้มตายลง ทีละคนๆ จนหมดหมู่บ้าน หมู่บ้านนั้นจึงร้าง ณ นับบัดนั้นมา