๕๕๕ ท้อใจ

ท้อใจระบายหน่อย         ฤดิสร้อยทะมึนดำ
หลงเธอวจีพร่ำ                สิจะสมน้ำหน้าเรา
  ไม่คิดตริตรองถ้วน          ระยะล้วนมนะเบา
หงอยงันสลบเฉา              บุตราสิอ้อนอึง
  หนทางขมุกมัว               ก็เพราะตัวมินึกถึง
ยื่งคิดสยองพรึง                มนะอึ้งสะท้านทรวง