[ชวนแต่งกลอน]เรียงร้อยถ้อยคำ

ขอเรียงร้อยถ้อยคำจากดวงใจ เป็นแรงไฟให้ยืนหยัดไม่หวั่นไหว แด่ทหารกล้าผู้ยอมทนบนทางไกล ยืนเคียงไทยด้วยชีวิตและวิญญาณ ยามลมศึกพัดผ่านกลางคืนหม่น หยาดฝนหล่นปะปนกับคราบโลหิตผ่าน ความสูญเสียซ้อนทับนับไม่ขา

กลอนกระซิบดาวนี้ มีที่มา จากศรัทธาในถ้อยคำยามค่ำฝัน เรียงร้อยศัพท์จับใจด้วยแรงบันดาล จากหัวใจที่ยังรักภาษาไทย ทุกบทกลอนกลั่นคิดด้วยมือเรา มิใช่เงาเลือนลางหรือพลั้งไหล แต่งด้วยใจ เคียงจังหวะของกวีไกล

เพียงบทกวีเขียนจากใจให้ใครอ่าน ฝากสื่อสารความเหงาเศร้าความฝัน ถ้อยคำกลอนอ่อนละมุนอบอุ่นนั้น หวังสักวันแตะหัวใจผู้พบเจอ มิได้หวังชื่อเสียงหรือเกียรติใหญ่ เพียงตั้งใจเรียงคำข้ามค่ำเผลอ ให้บทกวีปลอบใจยา

https://www.youtube.com/watch?v=jjNgn4r6SOA ชีวิตที่ เกิดมา ต้องฝ่าฟัน ความมุ่งมั่น เหน็ดเหนื่อย ตามหาฝัน เหนื่อยนัก จงพัก ลงเพียงชั่ววัน แล้วลุกพลัน ก้าวไป ดั่งใจปอง ฉันจะอยู่เรียง เคียงข้าง

0 ย่อมหวังเพียงหวานซึ้ง .. ใจหนึ่งนั้น ต้องรำพันกรองร้อย .. แล้วคอยท่า คอยโอบกล่อมดวงขวัญด้วยพรรณนา เคลือบคุณค่าหวานประคองถึงห้องหทัย 0 เพื่อบอกว่าอาวรณ์เคยซ่อนเร้น นั้น-บีบคั้นบีบเค้น .. เกินเร้นไหว

ด้วยบางคราวขื่นขมระทมหนัก สุดจะหัก ใจฝืน กล้ำกลืนหา จินตนาเสื่อมสูญ ไม่หนุนพา เริ่มอ่อนล้ารารอนถึงนอนซม คิดค้นคำอย่างไรไม่ปรากฏ เหมือนกบฏต่อต้านให้กานท์ขม ไม่ซ่านซึ้งหวามหวานผ่านอารมณ์ มีแต่รอยระทมพร