ม้ากัณฐกะ และ อานิสงส์แห่งความเลื่อมใสในบุคคลผู้เลิศ
กลอน: สัตย์แห่งกัณฐกะ
ร่างสีขาว ดุจสังข์ อันขัดสะอาด
องอาจ ผงาดวิ่ง ยิ่งกว่าฝัน
กี่หมื่นลี้ ที่ร่วมทาง มาด้วยกัน
หมายมุ่งมั่น ตามบาท พระลูกเจ้า
ถึงฝั่งน้ำ อโนมาน อันกว้างใหญ่
ใจสลาย เมื่อสิ้นสุด การเฝ้าเฝ้า
ดวงตาฉ่ำ รื้นน้ำตา แห่งโศกเศร้า
มองแผ่นหลัง จอมเกล้า ลับลับไป
พระผู้ทรง บรรพชา ละอาสน์หรู
กัณฐกะ ผู้รู้ ซึ้งกว่าใคร
คำว่า "โพธิญาณ" ดั่งไฟไกล
ส่องสว่าง กลางหัวใจ ที่ร้าวราน
ลมหายใจ สุดท้าย แตกสลาย
ชีพมลาย ณ ทรายขาว ที่ขับขาน
ด้วยแรงรัก ภักดี ที่เนิ่นนาน
สถิตวิมาน ดาวดึงส์... ตราบนิรันดร์
ม้ากัณฐกะ และ อานิสงส์แห่งความเลื่อมใสในบุคคลผู้เลิศ
กลอน: สัตย์แห่งกัณฐกะ
ร่างสีขาว ดุจสังข์ อันขัดสะอาด
องอาจ ผงาดวิ่ง ยิ่งกว่าฝัน
กี่หมื่นลี้ ที่ร่วมทาง มาด้วยกัน
หมายมุ่งมั่น ตามบาท พระลูกเจ้า
ถึงฝั่งน้ำ อโนมาน อันกว้างใหญ่
ใจสลาย เมื่อสิ้นสุด การเฝ้าเฝ้า
ดวงตาฉ่ำ รื้นน้ำตา แห่งโศกเศร้า
มองแผ่นหลัง จอมเกล้า ลับลับไป
พระผู้ทรง บรรพชา ละอาสน์หรู
กัณฐกะ ผู้รู้ ซึ้งกว่าใคร
คำว่า "โพธิญาณ" ดั่งไฟไกล
ส่องสว่าง กลางหัวใจ ที่ร้าวราน
ลมหายใจ สุดท้าย แตกสลาย
ชีพมลาย ณ ทรายขาว ที่ขับขาน
ด้วยแรงรัก ภักดี ที่เนิ่นนาน
สถิตวิมาน ดาวดึงส์... ตราบนิรันดร์