**** ไอสวรรค์ ****

จำจากดวงฤดีมณีใสแม้นมิได้ร่วมเรือนเป็นเพื่อนสองทั้งมิได้สมมาดสวาทปองบานคันฉ่องสันทะนัยนา:(จำละสิทธิ์อธิษฐานรักแจ้งประจักษ์พลาดซึ่งปรารถนาขมขื่นข่มถวิลในวิญญาณ์ยุติท้าทายฝืนแสร้งรื่นรมย์:(:(หวังปองดวงฤ

วันนี้ขอมากับคำประพันธ์สอดแทรกกับเนื้อหาชวนให้คิดและคนึงถึงอดีตที่หอมหวานของใครหลายๆคน โดยได้ล้อมาจากคำประพันธ์ที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร ทรงพระนิพนธ์ขึ้นเพื่อทูลเกล้าฯ ถวาย เพื่อรำพันคว

กันตพล - ใกล้รุ่ง - พรรรษา - อาภากร - จันทร์เพ็ญ - เพทาย - ไพรัช - บดินทร์ - เด่นดวง - สำเภา - จำเรียง - ไพฑูรย์ - ยุพิณ - มิ่งขวัญ - ดวงมณี - สุรัฐ - สลักจิตร -

๐ เสพสมชมดาวเดือนสะเทือนฟ้า ทุกท่วงท่าลิ่วละล่องสองพิสิฐ พรมทุกครั้งชุ่มรังรองฟองผาณิต ไมตรีจิตพิศรื่นรมย์ใต้ร่มพลบ ....... ๐ สายใยแก้วระยางหว่างสวรรค์ ฉมสุคันธ์สยายรินประทินทบ กรับสังคีตกรีดร่างพางค

เป็นแค่เพียงของปลอมไร้คุณค่า จะโหยหารักแท้จากใครเล่า เมื่อความจริงเปิดเผยเขาไม่เอา ชีวิตเศร้าสู่จุดจบที่มืดดำ มองฉาบฉวยรวยรุ่มพุ่มเสน่ห์ แต่ของเก๊คือของเก๊วันยังค่ำ แม้มีมือมอบโอกาสครรลองธรรม กลับถลำ

** ใคร่ลิ้มรส หวานอ้อย ชรอยยาก เช่นตัวทาก ยากล้ำ ลำต้นอ้อย หวังใจไต่ ชิมหวาน ผ่านเปลือกปอย ผิวเปลือกอ้อย ลื่นมาก ทากร่วงดิน ** ** ทากฝันค้าง ร้างฟ้า เป็นอาถรรพ์ วิมานวรรณ หลุดหล้า ศรัทธาสิ้น ฤๅโ