สวัสดีค่ะทุกคน
วันนี้เราตัดสินใจมาเล่าเรื่องชีวิตเราที่พึ่งเกิดขี้นเมื่อคืนค่ะอาจจะยาวสักหน่อย
ช่วง2-3อาทิตย์ที่ผ่านมาเราและแม่จับความผิดปกติของพ่อได้ค่ะ เราเคยมาตั้งกระทู้ในห้องนี้ด้วย แม่กับเราคิดว่าพ่อมีกิ๊กแน่ๆ
เลยตัดสินใจคุยกับพ่อเมื่อคืน สุดท้ายถามพ่อ ยิ่งเจอสิ่งที่เลวร้ายกว่า นั้นคือพ่อเรามีกิ๊ก และกิ๊กคนนั้นก็เอาปืนมาจ่อหัวพ่อเราให้รับผิดชอบเขาค่ะ พ่อไม่ยอมบอกว่าเขาเป็นใคร เรากับแม่รับไม่ได้เลย เราเสียใจมากไม่คิดว่าจะเจออย่างนี้ กริ้ดลั่นบ้าน พอยิ่งคุยก็ดูผู้ญ.คนนั้นมีอิทธิพลมาก และพ่อก็ไปทำข้อตกลงกับเขาเพื่อจะปกป้องครอบครัวเรา แต่พ่อไม่ขอโทษเรากับแม่สักคำ เขาบอกว่าต้องแบ่งเวลาให้ผู้หญิงคนนั้น มันเลวร้ายสำหรับเราและแม่มากจริงๆ ความรู้สึกเหมือนเป็นลูกเมียน้อยเหมือนนิยายน้ำเน่าไม่คิดว่าจะมีจริงๆ จากที่เราคิดว่าเรามีพร้อมทุกอย่างกลายเป็นแบบนี้
เราอายุ18ค่ะ อีก1เดือนจะสอบตรง แต่ความรู้สึกตอนนี้มันแย่จริงๆ เห็นแม่ร้องไห้ จะไปบอกใครก็ไม่ได้พ่อไม่ให้บอกใคร เราทั้งสงสารและโกรธพ่อที่เขาเป็นคนทำร้ายครอบครัวเรา แต่ไม่รู้จะทำยังไงจริงๆค่ะน้องสาวคนเล็กก็อยู่ประถม ตอนนี้พยายามทำใจและคิดว่าคงจะไปหาจิตรแพทย์กับแม่ ความฝันที่จะทำงานเลี้ยงพ่อแม่มันพังทลาย เราคิดว่าตัวพ่อเองก็คงเจ็บปวด
สำหรับทุกคนที่มีครอบครัวดูแลรักษาครอบครัวให้ดีๆนะคะ สำหรับเราคงทำอะไรไม่ได้ จะไปกินข้าวกับเราพ่อบอกว่าต้องโทรนัด รู้สึกแค้นในใจจริงๆค่ะ
**พิมพ์ผิดอย่างไรขอโทษด้วยนะคะ
สิ่งเลวร้ายที่สุดในชีวิตของลูกคนหนึ่ง
วันนี้เราตัดสินใจมาเล่าเรื่องชีวิตเราที่พึ่งเกิดขี้นเมื่อคืนค่ะอาจจะยาวสักหน่อย
ช่วง2-3อาทิตย์ที่ผ่านมาเราและแม่จับความผิดปกติของพ่อได้ค่ะ เราเคยมาตั้งกระทู้ในห้องนี้ด้วย แม่กับเราคิดว่าพ่อมีกิ๊กแน่ๆ
เลยตัดสินใจคุยกับพ่อเมื่อคืน สุดท้ายถามพ่อ ยิ่งเจอสิ่งที่เลวร้ายกว่า นั้นคือพ่อเรามีกิ๊ก และกิ๊กคนนั้นก็เอาปืนมาจ่อหัวพ่อเราให้รับผิดชอบเขาค่ะ พ่อไม่ยอมบอกว่าเขาเป็นใคร เรากับแม่รับไม่ได้เลย เราเสียใจมากไม่คิดว่าจะเจออย่างนี้ กริ้ดลั่นบ้าน พอยิ่งคุยก็ดูผู้ญ.คนนั้นมีอิทธิพลมาก และพ่อก็ไปทำข้อตกลงกับเขาเพื่อจะปกป้องครอบครัวเรา แต่พ่อไม่ขอโทษเรากับแม่สักคำ เขาบอกว่าต้องแบ่งเวลาให้ผู้หญิงคนนั้น มันเลวร้ายสำหรับเราและแม่มากจริงๆ ความรู้สึกเหมือนเป็นลูกเมียน้อยเหมือนนิยายน้ำเน่าไม่คิดว่าจะมีจริงๆ จากที่เราคิดว่าเรามีพร้อมทุกอย่างกลายเป็นแบบนี้
เราอายุ18ค่ะ อีก1เดือนจะสอบตรง แต่ความรู้สึกตอนนี้มันแย่จริงๆ เห็นแม่ร้องไห้ จะไปบอกใครก็ไม่ได้พ่อไม่ให้บอกใคร เราทั้งสงสารและโกรธพ่อที่เขาเป็นคนทำร้ายครอบครัวเรา แต่ไม่รู้จะทำยังไงจริงๆค่ะน้องสาวคนเล็กก็อยู่ประถม ตอนนี้พยายามทำใจและคิดว่าคงจะไปหาจิตรแพทย์กับแม่ ความฝันที่จะทำงานเลี้ยงพ่อแม่มันพังทลาย เราคิดว่าตัวพ่อเองก็คงเจ็บปวด
สำหรับทุกคนที่มีครอบครัวดูแลรักษาครอบครัวให้ดีๆนะคะ สำหรับเราคงทำอะไรไม่ได้ จะไปกินข้าวกับเราพ่อบอกว่าต้องโทรนัด รู้สึกแค้นในใจจริงๆค่ะ
**พิมพ์ผิดอย่างไรขอโทษด้วยนะคะ