ทำดีที่สุดแล้ว ที่เหลือจะเกิดอะไรก็ช่างมัน

แค่ขอพื้นที่ระบาย // กระทู้ของเราส่วนใหญ่จะมีแต่เรื่องแฟนซึ่งเป็นคนรักคนแรกและคนเดียวในชีวิตตอนนี้ แต่ปัจจุบันนี้เขาตีจากห่างไปไกลจนเกินจะเอื้อมมือคว้าแล้วล่ะค่ะ ล่าสุดดเมื่อวาน ได้โทรหาเพื่อที่จะให้เค้าบอกลากับเราแต่ผลตอบรับกลับมาคือพอได้ยินเสียงเราพูด"เฮลโหล"เค้าวางสายหนีทันทีโทรไปหลายเที่ยวก็ไม่รับ ตัด ตัด ตัด ตัด ... จากนั้นได้แต่เดินกลับบ้านร้องไห้ ร้องๆๆ ร้องไป ขึ้นรถเมล์สาย8คนแยะ ก็ร้องๆๆๆ ร้องให้ไปจนลงรถเมล์ถึงบ้านใจนี่อยากกลั้นไม่ให้ร้องแต่มันไม่หยุดและหยุดไม่ได้ด้วย ช่วงเวลาที่คบกันเรารักเขาซื่อสัตย์คิดแต่สิ่งดีๆไม่เคยพูดจาให้ไม่พอใจ เขาแกล้งเขาว่าก็ไม่เคยเถียงเขาไม่เห็นหัวไม่เคยเห็นใจแต่เราคิดว่าก็ไม่เป็นไรเราดูแลตัวเองได้ทำงานแล้วหนิ ผลสุดท้ายเขาก็ไม่เลือกคนที่รักเขาที่สุดห่วงใยเขาไม่เคยคิดทำลายน้ำใจสักนิดเดียว จนวันนี้ตัดสินใจแบกตัวเองจากบ้านมาทำงานเพราะไม่อยากให้เสียงานอยากก้าวต่อไป พอดีว่าก่อนกลับบ้านเมื่อวานหัวหน้าได้เห็นเหตุการณ์ที่เราเดินร้องไห้  วันนี้ได้เรียกเราไปคุยและให้กำลังใจให้เราทำใจให้เร็วๆ รักเขารักได้ถึงแม้เขาไม่ได้อยู่กับเราแต่ก็ต้องดูตรงนี้ว่ายังมีคนที่รักเราดูแลเราอีกมาก หัวหน้าบอกว่าดูเพื่อนสิคอยดูแลเราเขาเป็นแค่เพื่อนร่วมงานนะนั่นแต่เขาก็รักเรา ไหนจะพ่อแม่ที่รักเรา อย่าปล่อยเวลาให้นานนะพี่เสียดายเวลาของเราที่จะทำอะไรได้อีกแยะพี่ไม่อยากให้เรายึดติดเขาเป็นคนแรกของเรา ก็ในเมื่อเราไม่ได้ทำอะไรผิดซะหน่อยแต่ทุกอย่างจะหมดไปถ้าน้องมีเงินดีอาจจะซื้อคนรักไม่ได้แต่ซื้อความสุขได้จริงๆพี่จะคอยดูเรานะส้มโอ วันนี้เลยรู้น้ำใจของหลายคนที่รักเราเพื่อนๆโทรมาหาทักทีเมื่อกลับบ้าน หัวหน้า เพื่อนสนิท เราทำดีที่สุดของเราแล้วแม้เขาไม่อยู่เราก็ยังรักได้เพราะเคยมีช่วงเวลาดีๆให้กันแต่จะไม่กลับไปตามและจะไม่รออีกอย่างแน่นอน เพราะที่สุดแล้วก็ต้องปล่อยไปเรายังมีคนที่เห็นคุณค่าอีกตั้งเยอะแยะ ถ้ามีคนมาอ่านขอบคุณนะค่ะที่นั่งดู