ขอออกตัวก่อนนะคะ เพิ่งเคยมาโพสต์ที่นี่ครั้งแรก กลัวนิดหน่อย เพราะบรรยากาศถกเถียงเรื่องยางร้อนแรงจัด ดิฉันแค่อยากมาแสดงความเห็นในฐานะที่มีส่วนได้ส่วนเสียกับประเด็นราคายางค่ะ
ครอบครัวดิฉันทำยางมา 3 ชั่วอายุคน ตั้งแต่อากง หนีภัยอดยาก นั่งเรือมาจากเมืองจีน ปลูกเอง ตัดเอง ค่อยๆทำ ก็ไม่ร่ำรวย จนมาถึงยุคคุณพ่อ คุณพ่อไม่ชอบทำธุรกิจ เลยตัดสินใจมุ่งทางเกษตร ก็ค่อยๆทำจาก ยางกิโลละ 14 บาท ขยับขยายจนจ้างคนตัดอย่างสมบูรณ์แบบ ตอนนี้คุณพ่อเสียแล้วค่ะ น้องชายรับมาทำต่อ ก็ปรับปรุงระบบบริหารงาน และสวัสดิการอื่นๆให้ทันสมัยและดีขึ้น
โดยส่วนตัวดิฉันคิดว่าราคาปัจจุบันนี้ ต่ำเกินไปจริงๆค่ะ สำหรับภาคใต้ ที่เจ้าของสวนแบ่งกับคนตัดยาง เพราะจริงๆแล้ว ราคาที่เห็นไม่ได้ตัดได้ทุกวัน วันไหนฝนตก ก็อด บางอาทิตย์ตัดได้วันเดียวก็มี แถมมีช่วงผลัดใบ ปิดยางกันเป็นเดือนๆอีก ดิฉันอ่านในกระทู้พบว่ามีหลายท่านเห็นว่า การดึงราคายางขึ้นจะเป็นผลประโยชน์ต่อแรงงานต่างชาติมากกว่า ดิฉันบอกเลยว่าท่านเข้าใจผิด แรงงานตัดยางเป็นแรงงานมีฝีมือ ต้องใช้ทักษะเฉพาะตัวสูง ไม่งั้นกรีดมั่วๆ ยางตายหมด มูลค่าความเสียหายสูงมาก ถ้าเป็นไปได้ เราไม่กล้าเสี่ยงเอากับแรงงานต่างชาติค่ะ เพราะบางคนทักษะด้านนี้ยังไม่มากพอ คนตัดยางบ้านดิฉัน อยู่มาสามสิบปีแล้วค่ะ ลูกเค้าคลอดกันในสวนเลยทีเดียว ทั้งหมดเป็นคนไทยค่ะ เป็นมุสลิม ดังนั้นครอบครัวค่อนข้างใหญ่ มีลูกหลานเยอะมาก และสวนที่ดิฉันรู้จัก ก็ไม่มีใครใช้แรงงานพม่าค่ะ
แต่ดิฉันก็ไม่เห็นด้วยกับการเรียกร้องสร้างความเดือดร้อนแก่ผู้อื่นนะคะ ดิฉันคิดว่ารัฐบาลน่าจะเค้ามาช่วยมากกว่าปัจจุบันนี้ แต่คงไม่ต้องถึง 120 บาท เพราะราคายางมีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้นเองอยู่แล้วค่ะ (มันแปรผันตามราคาน้ำมัน เพราะยางเทียมใช้น้ำมันเป็นวัตถุดิบค่ะ น้ำมันแพง ยางธรรมชาติราคาจะขึ้นค่ะ ) ตอนนี้ราคาน้ำมันดิบโลกพุ่งทะยาน ราคายางก็น่าจะดีขึ้นค่ะ
แต่สิ่งที่ดิฉันอยากให้รัฐบาลช่วยมากที่สุดคือ การเตรียมรับกับภาวะราคายางตกต่ำในอนาคตค่ะ เมื่อผลผลิตที่ประเทศจีนไปลงทุนปลูกยางในลาว เวียดนาม หลาบล้านไร่ ออกสู่ตลาด เค้าก็จะไม่ซื้อยางเราอีกต่อไป (อีกไม่กี่ปีแล้วค่ะ )ตอนนั้น ทั้งเกษตรกรและรัฐบาลจะปวดหัวมากกกว่านี้มาก ค่ะ เท่าที่ดู ดิฉันยังไม่เห็นหน่วยงานที่เกี่ยวข้องตระหนักในปัญหานี้ซักเท่าไหร่เลยค่ะ
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ
หนึ่งความเห็นเรื่องยางจากเจ้าของสวนค่ะ
ครอบครัวดิฉันทำยางมา 3 ชั่วอายุคน ตั้งแต่อากง หนีภัยอดยาก นั่งเรือมาจากเมืองจีน ปลูกเอง ตัดเอง ค่อยๆทำ ก็ไม่ร่ำรวย จนมาถึงยุคคุณพ่อ คุณพ่อไม่ชอบทำธุรกิจ เลยตัดสินใจมุ่งทางเกษตร ก็ค่อยๆทำจาก ยางกิโลละ 14 บาท ขยับขยายจนจ้างคนตัดอย่างสมบูรณ์แบบ ตอนนี้คุณพ่อเสียแล้วค่ะ น้องชายรับมาทำต่อ ก็ปรับปรุงระบบบริหารงาน และสวัสดิการอื่นๆให้ทันสมัยและดีขึ้น
โดยส่วนตัวดิฉันคิดว่าราคาปัจจุบันนี้ ต่ำเกินไปจริงๆค่ะ สำหรับภาคใต้ ที่เจ้าของสวนแบ่งกับคนตัดยาง เพราะจริงๆแล้ว ราคาที่เห็นไม่ได้ตัดได้ทุกวัน วันไหนฝนตก ก็อด บางอาทิตย์ตัดได้วันเดียวก็มี แถมมีช่วงผลัดใบ ปิดยางกันเป็นเดือนๆอีก ดิฉันอ่านในกระทู้พบว่ามีหลายท่านเห็นว่า การดึงราคายางขึ้นจะเป็นผลประโยชน์ต่อแรงงานต่างชาติมากกว่า ดิฉันบอกเลยว่าท่านเข้าใจผิด แรงงานตัดยางเป็นแรงงานมีฝีมือ ต้องใช้ทักษะเฉพาะตัวสูง ไม่งั้นกรีดมั่วๆ ยางตายหมด มูลค่าความเสียหายสูงมาก ถ้าเป็นไปได้ เราไม่กล้าเสี่ยงเอากับแรงงานต่างชาติค่ะ เพราะบางคนทักษะด้านนี้ยังไม่มากพอ คนตัดยางบ้านดิฉัน อยู่มาสามสิบปีแล้วค่ะ ลูกเค้าคลอดกันในสวนเลยทีเดียว ทั้งหมดเป็นคนไทยค่ะ เป็นมุสลิม ดังนั้นครอบครัวค่อนข้างใหญ่ มีลูกหลานเยอะมาก และสวนที่ดิฉันรู้จัก ก็ไม่มีใครใช้แรงงานพม่าค่ะ
แต่ดิฉันก็ไม่เห็นด้วยกับการเรียกร้องสร้างความเดือดร้อนแก่ผู้อื่นนะคะ ดิฉันคิดว่ารัฐบาลน่าจะเค้ามาช่วยมากกว่าปัจจุบันนี้ แต่คงไม่ต้องถึง 120 บาท เพราะราคายางมีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้นเองอยู่แล้วค่ะ (มันแปรผันตามราคาน้ำมัน เพราะยางเทียมใช้น้ำมันเป็นวัตถุดิบค่ะ น้ำมันแพง ยางธรรมชาติราคาจะขึ้นค่ะ ) ตอนนี้ราคาน้ำมันดิบโลกพุ่งทะยาน ราคายางก็น่าจะดีขึ้นค่ะ
แต่สิ่งที่ดิฉันอยากให้รัฐบาลช่วยมากที่สุดคือ การเตรียมรับกับภาวะราคายางตกต่ำในอนาคตค่ะ เมื่อผลผลิตที่ประเทศจีนไปลงทุนปลูกยางในลาว เวียดนาม หลาบล้านไร่ ออกสู่ตลาด เค้าก็จะไม่ซื้อยางเราอีกต่อไป (อีกไม่กี่ปีแล้วค่ะ )ตอนนั้น ทั้งเกษตรกรและรัฐบาลจะปวดหัวมากกกว่านี้มาก ค่ะ เท่าที่ดู ดิฉันยังไม่เห็นหน่วยงานที่เกี่ยวข้องตระหนักในปัญหานี้ซักเท่าไหร่เลยค่ะ
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ