อยากระบายครับ อยากระบายจริงๆ
ผมมีปัญหากับแฟนมาแล้ว 3ครั้ง
ครั้งแรก เรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่ก็ต่างคนต่างรู้แล้วละว่าเราสองคนมีใจให้กันนะ แต่ผม...ก็โกหกเธอว่าผมไปเที่ยวทะเลกับเพื่อนนะ แต่ความจริงผมไปกับผู้หญิงสองคน(แต่นอนคนละห้องนะครับ) เพราะผู้หญิงคนนี้ตกลงกับผมว่าถ้าผมไปด้วยแล้ว จะเลิกยุ่งกับผมและแฟน(ปัจจุบันของผม) สถานะของผู้หญิงคนนี้ยังเป็นเหมือนกึ่งๆแฟนหรือแฟนเก่าอยู่ยังไม่ได้บอกเลิกบอกลากันชัดเจน พอผมเจอแฟน(ปัจจุบัน)ของผม แสดงออกว่าผมรัก แต่ผมก็รักจริงๆนะครับT^T ผู้หญิงคนนี้ก็เริ่มจริงจังต่อการหึงหวงมากขึ้น ทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่มีจรผมคิดว่าเราเลิกลากันไปแล้วหรือเปล่า โทรไประราน ขอร้องต่างๆนาๆ
ครั้งที่สอง ผมกลับมาจากการเที่ยว(ที่ไม่สบายใจครั้งนั้น) แฟน(ปัจจุบัน)ของผมเธอโทรหาผม เพราะเธอรู้ว่าผมกลับวันนี้ ตอนนั้นน่าจะเวลา2ทุ่มมั้ง ผมรับโทรศัพท์ แต่ผมอยู่กับแฟนเก่าซึ่งผมบอกว่า อย่าพูดอะไรเราตกลงกันไว้แล้ว แต่สุดท้ายเค้าก็พูดตะโกนออกมาเสียงดังชัดเจนบอกให้ผมวางสาย ผมตกใจกลัวแฟน(ปัจจุบัน)ผมได้ยิน จึงรีบวางสายไป แฟนเก่าผมร้องไห้ขอร้องให้ผมเลิกยุ่งกับผู้หญิงคนนั้นแทบจะกราบอยู่แล้ว โอ้ยผมโครตลำบากใจ ตอนนั้นคิดถึงแต่ว่าแฟน(ปัจจุบัน)ของผม เธอได้ยินอะไรบ้าง เธอเป็นยังไงบ้าง จนเธอเกือบจะเลิกยุ่งกับผมไปแล้ว เพราะครั้งนี้แหละ ผมจึงพูดความจริงเกี่ยวกับการไปเที่ยวครั้งนั้นด้วย เธอรู้ความจริงทุกอย่างแล้ว ผมผิดเต็มๆ
ส่วนวิธีที่ผมต้องเลือกทำจริงๆที่จะเลิกยุ่งกับแฟนเก่าคือการคุยกับครอบครัวเค้า ผมก็ทำ จนเลิกยุ่งกันไปได้
สุดท้ายแฟนผมก็ให้อภัยผมทั้งๆที่เธอเสียใจมากๆ จนเพื่อนๆของเธอเกลียดผมกันไปยกใหญ่
หลังจากนี้หลายเดือน เรารักกันไม่นอกใจกัน ผมไม่มีเวลาคุยกับใครด้วย ผมเรียนและทำงานตลอดเวลา เธอก็ทำงานของเธอ เราก็คุยกันปกติมีงอนกันบ้างเรื่องเล็กๆที่ทุกคู่มีอยู่แล้ว ผมก็รู้สึกว่าผมมีความสุข ดีใจมากที่เลือกเธอได้รู้จักเธอ เธอเป็นคนดีสำหรับผมมาก เธอรักผมไม่โกหกผม ผมรู้สึกได้ว่าเธอจริงใจและพูดจริงกับผมทุกอย่าง ถ้ามีเรื่องอะไรเธอก็จะบอกผมเธอเลือกที่จะไม่โกหกT^T
ครั้งล่าสุด ผมมีเรื่องไม่สบายใจจึงออนSkypeคุยกับเพื่อนผมที่เป็นกระเทย เวลาผมไม่สบายใจผมคุยกับเพื่อนผมแล้วรู้สึกดีขึ้นมากเพราะเรามีเรื่องราวชีวิตที่ผ่านมาคล้ายๆกัน ครั้งนี้เราทะเลาะกันก็ไม่หนักมากเรื่องปกติที่งอนกันอยู่บ่อยๆ แต่อะไรดลใจเธอไม่รู้ให้แอดไปในID skype ของผม ซึ่งผมก็ไม่รู้หรอกว่าเธอรู้ได้ยังไง เธอมาคุยกับผมแสร้งว่าเป็นคนอื่น แล้วจังหวะนั้น วันนั้นผมออนอยู่พอดี ทั้งๆที่ไม่ได้ออนบ่อยขนาดนั้น เธอมาคุยกับผม แต่ผมก็แปลกใจว่าเธอแอดมาได้ยังไง จากที่ไหน เธอคุยกับผม คุยเก่งมากไม่มีท่าทีว่าจะหลุดสักนิดเดียว
ส่วนเธออีกคนที่เป็นตัวเธอจริงๆ มาถามผมว่าผมทำอะไรอยู่บ้าง แต่ผมไม่ได้บอกว่าผมคุยกับคนอื่นอยู่ด้วย เธอคาดคั้นผม พยายามให้ผมพูดความจริง พยายามไม่ให้ผมพูดโกหก(เธอให้โอกาสผมแล้ว) เธอถามแล้วถามอีก
ซึ่งผมเคยสัญญากับเธอว่า ผมจะไม่โกหกเธอ และจะรักเธอไปตลอด แต่ตอนนี้ผมทำผิดสัญญาผมคุยกับคนอื่นและโกหกเธอ
เมื่อคืนเรานอนร้องไห้กันสองคน ผมโครตรู้สึกผิดเลยยยยย กลัวมากกลัวจะเสียเธอไป โครตจะกลัวเลย แต่เธอก็บอกว่าเธอไม่โกรธผม เธอให้อภัยผม ทั้งๆที่เธอเสียใจขนาดไหนผมรู้ดี แต่ผมก็ไม่รู้จะใช้คำพูดไหน พูดให้เธอเชื่อและรู้สึกดีกับผมอีก ตอนนี้ความไว้ใจที่เธอมีให้ผมอาจจะไม่มีแล้ว
ถ้าผมเสียเธอไป ผมก็ไม่รู้จะหาผู้หญิงดีๆแบบนี้ได้อีกที่ไหนแล้ว เธอเหมือนนางฟ้าที่ค่อยให้อภัยคนผิดอย่างผมสม่ำเสมอ คอยให้กำลังใจ บอกรักและคิดถึงกันจริงๆ
วันนี้ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเลย นี่ก็ยังมีเรียนบ่ายอีกก็ไม่เรียนมันแล้ว อย่างอื่นที่ต้องทำก็ไม่มีอารมณ์จะทำ ผมโทรไปตอนเที่ยงตรงเธอไม่รับ โอเคเธอยังคงสอนไม่เสร็จ โทรไปตอนเที่ยงครึ่งเธอบอกว่าเพิ่งสอนเสร็จจะกลับบ้านแล้วช่วงบ่ายไม่มีสอน เพราะมหาลัยมีกิจกรรม ผมถามถึงคำที่เธอพูดว่า เธอไม่โกรธผมแล้วใช่มั้ย ให้อภัยผมแล้วใช่มั้ย เธอบอกว่าใช่แต่เธอขอวางสายผมท่าเดียว
ผมไม่รู้จะพูดกับเธอยังไงจริงๆว่าผมรู้สึกผิด และกลัวเสียเธอไปจริงๆ เฮ้อระบายไปก็อยากร้องไห้ไป
แล้วถ้าเป็นคุณ คุณจะให้อภัยแฟนของคุณหรือเปล่าครับ???
ปกติไม่คิดจะตั้งกระทู้ เกี่ยวกับ "ความรัก" "คนรัก" เลย แต่ครั้งนี้ขอพื้นที่ว่างสักนิด!!!
ผมมีปัญหากับแฟนมาแล้ว 3ครั้ง
ครั้งแรก เรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่ก็ต่างคนต่างรู้แล้วละว่าเราสองคนมีใจให้กันนะ แต่ผม...ก็โกหกเธอว่าผมไปเที่ยวทะเลกับเพื่อนนะ แต่ความจริงผมไปกับผู้หญิงสองคน(แต่นอนคนละห้องนะครับ) เพราะผู้หญิงคนนี้ตกลงกับผมว่าถ้าผมไปด้วยแล้ว จะเลิกยุ่งกับผมและแฟน(ปัจจุบันของผม) สถานะของผู้หญิงคนนี้ยังเป็นเหมือนกึ่งๆแฟนหรือแฟนเก่าอยู่ยังไม่ได้บอกเลิกบอกลากันชัดเจน พอผมเจอแฟน(ปัจจุบัน)ของผม แสดงออกว่าผมรัก แต่ผมก็รักจริงๆนะครับT^T ผู้หญิงคนนี้ก็เริ่มจริงจังต่อการหึงหวงมากขึ้น ทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่มีจรผมคิดว่าเราเลิกลากันไปแล้วหรือเปล่า โทรไประราน ขอร้องต่างๆนาๆ
ครั้งที่สอง ผมกลับมาจากการเที่ยว(ที่ไม่สบายใจครั้งนั้น) แฟน(ปัจจุบัน)ของผมเธอโทรหาผม เพราะเธอรู้ว่าผมกลับวันนี้ ตอนนั้นน่าจะเวลา2ทุ่มมั้ง ผมรับโทรศัพท์ แต่ผมอยู่กับแฟนเก่าซึ่งผมบอกว่า อย่าพูดอะไรเราตกลงกันไว้แล้ว แต่สุดท้ายเค้าก็พูดตะโกนออกมาเสียงดังชัดเจนบอกให้ผมวางสาย ผมตกใจกลัวแฟน(ปัจจุบัน)ผมได้ยิน จึงรีบวางสายไป แฟนเก่าผมร้องไห้ขอร้องให้ผมเลิกยุ่งกับผู้หญิงคนนั้นแทบจะกราบอยู่แล้ว โอ้ยผมโครตลำบากใจ ตอนนั้นคิดถึงแต่ว่าแฟน(ปัจจุบัน)ของผม เธอได้ยินอะไรบ้าง เธอเป็นยังไงบ้าง จนเธอเกือบจะเลิกยุ่งกับผมไปแล้ว เพราะครั้งนี้แหละ ผมจึงพูดความจริงเกี่ยวกับการไปเที่ยวครั้งนั้นด้วย เธอรู้ความจริงทุกอย่างแล้ว ผมผิดเต็มๆ
ส่วนวิธีที่ผมต้องเลือกทำจริงๆที่จะเลิกยุ่งกับแฟนเก่าคือการคุยกับครอบครัวเค้า ผมก็ทำ จนเลิกยุ่งกันไปได้
สุดท้ายแฟนผมก็ให้อภัยผมทั้งๆที่เธอเสียใจมากๆ จนเพื่อนๆของเธอเกลียดผมกันไปยกใหญ่
หลังจากนี้หลายเดือน เรารักกันไม่นอกใจกัน ผมไม่มีเวลาคุยกับใครด้วย ผมเรียนและทำงานตลอดเวลา เธอก็ทำงานของเธอ เราก็คุยกันปกติมีงอนกันบ้างเรื่องเล็กๆที่ทุกคู่มีอยู่แล้ว ผมก็รู้สึกว่าผมมีความสุข ดีใจมากที่เลือกเธอได้รู้จักเธอ เธอเป็นคนดีสำหรับผมมาก เธอรักผมไม่โกหกผม ผมรู้สึกได้ว่าเธอจริงใจและพูดจริงกับผมทุกอย่าง ถ้ามีเรื่องอะไรเธอก็จะบอกผมเธอเลือกที่จะไม่โกหกT^T
ครั้งล่าสุด ผมมีเรื่องไม่สบายใจจึงออนSkypeคุยกับเพื่อนผมที่เป็นกระเทย เวลาผมไม่สบายใจผมคุยกับเพื่อนผมแล้วรู้สึกดีขึ้นมากเพราะเรามีเรื่องราวชีวิตที่ผ่านมาคล้ายๆกัน ครั้งนี้เราทะเลาะกันก็ไม่หนักมากเรื่องปกติที่งอนกันอยู่บ่อยๆ แต่อะไรดลใจเธอไม่รู้ให้แอดไปในID skype ของผม ซึ่งผมก็ไม่รู้หรอกว่าเธอรู้ได้ยังไง เธอมาคุยกับผมแสร้งว่าเป็นคนอื่น แล้วจังหวะนั้น วันนั้นผมออนอยู่พอดี ทั้งๆที่ไม่ได้ออนบ่อยขนาดนั้น เธอมาคุยกับผม แต่ผมก็แปลกใจว่าเธอแอดมาได้ยังไง จากที่ไหน เธอคุยกับผม คุยเก่งมากไม่มีท่าทีว่าจะหลุดสักนิดเดียว
ส่วนเธออีกคนที่เป็นตัวเธอจริงๆ มาถามผมว่าผมทำอะไรอยู่บ้าง แต่ผมไม่ได้บอกว่าผมคุยกับคนอื่นอยู่ด้วย เธอคาดคั้นผม พยายามให้ผมพูดความจริง พยายามไม่ให้ผมพูดโกหก(เธอให้โอกาสผมแล้ว) เธอถามแล้วถามอีก
ซึ่งผมเคยสัญญากับเธอว่า ผมจะไม่โกหกเธอ และจะรักเธอไปตลอด แต่ตอนนี้ผมทำผิดสัญญาผมคุยกับคนอื่นและโกหกเธอ
เมื่อคืนเรานอนร้องไห้กันสองคน ผมโครตรู้สึกผิดเลยยยยย กลัวมากกลัวจะเสียเธอไป โครตจะกลัวเลย แต่เธอก็บอกว่าเธอไม่โกรธผม เธอให้อภัยผม ทั้งๆที่เธอเสียใจขนาดไหนผมรู้ดี แต่ผมก็ไม่รู้จะใช้คำพูดไหน พูดให้เธอเชื่อและรู้สึกดีกับผมอีก ตอนนี้ความไว้ใจที่เธอมีให้ผมอาจจะไม่มีแล้ว
ถ้าผมเสียเธอไป ผมก็ไม่รู้จะหาผู้หญิงดีๆแบบนี้ได้อีกที่ไหนแล้ว เธอเหมือนนางฟ้าที่ค่อยให้อภัยคนผิดอย่างผมสม่ำเสมอ คอยให้กำลังใจ บอกรักและคิดถึงกันจริงๆ
วันนี้ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเลย นี่ก็ยังมีเรียนบ่ายอีกก็ไม่เรียนมันแล้ว อย่างอื่นที่ต้องทำก็ไม่มีอารมณ์จะทำ ผมโทรไปตอนเที่ยงตรงเธอไม่รับ โอเคเธอยังคงสอนไม่เสร็จ โทรไปตอนเที่ยงครึ่งเธอบอกว่าเพิ่งสอนเสร็จจะกลับบ้านแล้วช่วงบ่ายไม่มีสอน เพราะมหาลัยมีกิจกรรม ผมถามถึงคำที่เธอพูดว่า เธอไม่โกรธผมแล้วใช่มั้ย ให้อภัยผมแล้วใช่มั้ย เธอบอกว่าใช่แต่เธอขอวางสายผมท่าเดียว
ผมไม่รู้จะพูดกับเธอยังไงจริงๆว่าผมรู้สึกผิด และกลัวเสียเธอไปจริงๆ เฮ้อระบายไปก็อยากร้องไห้ไป
แล้วถ้าเป็นคุณ คุณจะให้อภัยแฟนของคุณหรือเปล่าครับ???