หลังจากที่เราเลอกกับแฟน เราบล้อคเขาค่ะทุกช่องทาง แต่มีเว้นทางนึงคือ SMS ตอนนั้นเขาส่งมาเพียงแค่ “โชคดีนะ😊” เราไม่ได้ตอบอะไร เพราะเราเองก็ไม่อยากทนกับความสัมพันธ์ที่ทะเลาะกันบ่อยจนมันกลายเป็นปัญหาใหญ่สำกรับเราทั้งคู่ เราพยายามตัดใจนะ หลายครั้งแล้ว แต่ทุกครั้งมันก็ยังคงแบบอยากกลับไป จนครั้งสุดท้ายเราเลือกที่จะบล็อคเพื่อตัดการมองเห็นเขา ในใจลึกๆเราก็คิดถึงเขา แม้เขาจะเคยโกหกเราเรื่องมีคนคุยอยู่แล้ว รึอะไรก็ตาม เราก็ไม่อยากเลิกกับเขาหรอกค่ะ แต่หลายสิ่งหลายอย่างที่มันเกิดขึ้นมันจำใจที่จะต้องออกมา เพราะกลัวว่าถ้าไปไกลกันกว่านี้จะเกิดปัญหาอีกมาย สำหรับเขามันอาจดูใจร้าย เพราะเราเดินออกมาแบบเขาไม่ทันได้ตั้งตัว ไม่ใช่เราไม่เสียใจ รึไม่คิดอะไร แต่เราแค่คิดมาสักพักแล้ว มันเลยดูเหมือนว่าเราทำใจได้ แต่ในใจลึกๆ เรายังรักเขา ยังอยากมีเขาอยู่ แต่มันต้องจบเพราะมันไปต่อกันไม่ได้จริงๆ ตั้งแต่เราเลิกกับเขาเมื่อวันที่ 23 มกราที่ผ่าน เราก็ยังส่องไอจีเขา โดยใช้แอคหลุมไปดู ก็ไม่เห็นการเคลื่อนไหวใดๆ ผ่านมาประมานเกือบ 2 อาทิตย์ เราเห็นเขาลงสตอรี่กับคนเก่า ก็คือผู้หญิงที่เคยคุยมาก่อนเรา ก็คือคนเก่าของเขาอ่ะค่ะ พอเรารู้มันก็มีความรู้สึกอะไรก็ไม่รู้ผุดเข้ามา ว่าทำไมต้องเป็นคนนี้ ทำไมถึงกลับไปคบกันได้ ทำไมมันถึงดูเร็วที่อยู่ๆกลับมาแล้วคบกัน ทำไมคนที่เขาบอกว่าจะไม่กลับไป ขาถึงตัดสินใจง่ายที่กลับไปแล้วคบกันแบบนี้ เราสาบานเลยนะว่าเราไม่ได้อิจฉาที่เขาคบกัน แต่ทำไมถึงกลับไปคบกับคนนี้ มันเลยมีความคิดที่เราเคยคิดเมื่อตอนที่เรารู้ว่าเขาคุยกัน เพราะน้องผู้หญิงเขาเคยขอให้เราเลิกคุยกับแฟนเก่าเรา เพราะเขามาก่อน ทำไมเขาต้องเป็นคนทีาเดินออกมา แล้วน้องเขาเคยขอให้เราเลิกยุ่งกับแฟนเก่าเรา แล้วตัวน้องผู่หญิงเองก็จะไม่ยุ่งเช่นกัน เราเลยมาคิดเอ้ะใจง่าทำไมตอนนั้นน้องถึงพูดแบบนั้น ถ้าวันนั้นเราเลือกที่จะไม่กลับไปหาแฟนเก่าแล้วคบกัน น้องกะแฟนเก่าเรามันจะกลับไปคบกันเองรึป่าว พูดกับเราเพื่อให้เราเดินออกไป คือใจเราคิดแบบนี้ เพราะในตอนนั้นแฟนเก่าเราที่เลือกเราเเล้วยังคุยกับน้องเขาอยู่เลย คือมันมีสิ่งพวกนี้อยู่ในหัวอยู่ในความรู้สึก จนเราร้องไห้ออกมาก เราคิดว่านี่เราดูโง่ขนาดนั้นเลยหรอ ทำไมเหมือนทุกอย่างมันลิขิตให้เกิดขึ้นแบบนี้ ทำเราถึงเจ็บอีกครั้งทั้งๆที่เราเลอกกับเขามาแล้ว เราเลยคิดว่ามันไม่ใช่ความเสียใจที่เห็นเขาคบกับใคร แต่เราไม่เข้าใจว่าทำไมต้องคบกับน้องคนนี้ นั้นแปลว่าต่อให้เราบอกเลิกเขาเขาก็ยังมีคนที่คอยอยูาเคียงข้างเขา แต่เราทีาเดินออกมาเพราะเห็นว่าความสัมพันธ์ควรสิ้นสุดในเมื่อผรับกันไม่ได้ แต่เราเองกลับไม่มีใครคอยอยู่เคียงข้าง ไม่มีใครรู้ว่าเรารู้สึกยังไง ไม่มีใครปลอบใจในตอนที่เราร้องไห้ ทั้งๆที่เขาเองมีคนที่คอยอยู่ข้างเขา ใน ณ ตอนนี้ความรู้สึกเรามันดิ่งมากๆ มันเหมือนกันว่าต่อให้เราจะออกมาเองรึอะไรก็ตามแต่ คนที่มีความสุขก็คือเขาไม่ใช่เราอยู่ดี ทั้งๆที่เราไม่ใช่หรอที่ควรมีความสุขที่ได้ออกจากความสัมพันธ์ที่มันบั่นทอนจิตใจเรา
เราไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองค่ะ ไม่รู้ทำไมเราถึงร้องไห้