ได้อ่านคำแนะนำจากที่นี่ ก็เลยหาไฟล์เสียงของหลวงพ่อปราโมทย์ และพระอาจารย์ครรชิตมาฟัง แล้วลองปฏิบัติตามดู
เป็นมือใหม่ในการปฏิบัติค่ะ จึงขอยืมlogin ของคนสนิท มาขอตั้งคำถามรุ่นพี่ในการปฏิบัติในนี้ค่ะ
ขอคำแนะนำด้วยนะคะ มีคำถาม 4 ข้อค่ะ
1. โดยปกติเราทำอานาปานสติเป็นหลัก เพิ่งลองทำตามเพื่อนได้สัก 2 เดือน โดยไม่ว่าจะอยู่อิริยาบถใด ก็พยายามรู้สึกถึงลมหายใจอยู่เสมอ หรือเวลาทำอะไร ก็พยายามมีสติกับสิ่งที่ตัวเองทำอยู่
เช่น ถ้าขับรถอยู่ ทางกาย คือ สายตาพยายามจดจ่อกับท้องถนน ทางใจ ก็พยายามไม่คิดเรื่องอื่นๆ นอกจากการขับรถ
หรือ ตอนนี้พิมพ์ดีดอยู่นะ กำลังคิดประโยคเพื่อตั้งกระทู้อยู่นะ เป็นการรู้ตัว รู้ความคิดสบายๆ ไม่เพ่งมากไป ไม่บีบคั้นมากไป อย่างนี้ถูกต้องมั้ยคะในการดูกาย ดูจิต?
2. มีประโยคนึงในเว็บ wimutti ว่าไว้เกี่ยวกับอานาปานสติว่า
"หายใจแล้วรู้สึกตัวไป หายใจไปแล้วจิตหนีไปคิด คอยรู้ทัน ทำตรงนี้ให้ได้ หายใจไปแล้วจิตหนีไปคิด คอยรู้ทันๆ จิตจะเป็นผู้รู้ขึ้นมา"
อยากขอคำแนะนำว่า ถ้าจิตหรือใจ ฟุ้งไปคิดเรื่องอื่นๆ แล้วเราคอยรู้ทัน
พอรู้ทันแล้วต้องทำไงต่อคะ?
เช่น มีคนมาพูดไม่ดีกับเรา แล้วเรารู้สึกไม่พอใจ เรารู้ทันว่าตอนนี้เรากำลังโกรธอยู่ แล้วควรทำไงต่อคะ
ดูความรู้สึกโกรธต่อไป ปล่อยให้มันเกิดต่อไป แล้วให้มันจางไปเอง หรือพอรู้ว่าโกรธ ก็ดึงใจให้กลับมาโฟกัสที่ลมหายใจ เพื่อพยายามตัดใจไม่คิดต่อ พยายามควบคุมความโกรธ เพื่อไม่ให้กระฉอกออกไปเป็นการกระทำคะ?
3. ช่วงหัวค่ำทุกวัน เราเริ่มลองปฏิบัติเคลื่อนไหว 14 จังหวะ หรือการเดินจงกรม โดยฟังบรรยายของพระอาจารย์ครรชิต ท่านกล่าวประมาณว่า หัวใจสำคัญของการเริ่มต้น คือ "ตั้งใจทำ ไม่ต้องไปตั้งใจรู้" สำหรับการขยับมือ เราลองทำดูค่ะ ยังไม่สงสัยอะไร
แต่การเดินจงกรม อยากขอถามว่า
3.1 ระหว่างเดิน ก็สังเกตจิตตัวเองด้วยว่า กำลังรู้สึกอะไร เช่น เมื่อย เบื่อ หรือเฉยๆ หรือกำลังคิดอะไร เช่น เดินอยู่แต่คิดเรื่องงาน
อย่างนี้ถูกมั้ยคะ?
3.2 บางครั้งเราเดินโดยรู้สึกตัวสบายๆ ว่า กำลังเดินอยู่ กำลังก้าวไปมาเรื่อยๆ โดยสังเกตว่า จิตไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ ก็นิ่งๆ กลางๆ
ไม่เบื่อ ไม่ร้อนรุ่ม ไม่ได้คิดเรื่องอื่นๆ แต่เราไม่ได้โฟกัสในทุกย่างก้าว หรือทุกวินาทีที่เท้าสัมผัสพื้นค่ะ เพราะถ้าใจเราไปจับในทุกย่างก้าวที่สัมผัสพื้น เราก็กลัวว่ามันกลายเป็นการบังคับ เป็นการเพ่ง เราแค่เดินธรรมดาไปเรื่อยๆ อย่างนี้ถือว่าผิดวิธีมั้ยคะ?
ขอสอบถามเพิ่มอีกนะคะ
4. การเฝ้ารู้สึกแบบสบายๆ แบบไม่เพ่งเนี่ย เห็นอาจารย์หลายท่านพูดถึงความสำคัญของมัน แต่เราจับประเด็นไม่ได้ชัดเจนว่า
ประโยชน์หรือความแตกต่างของการรู้สึกแบบสบายๆ กับการรู้สึกแบบเพ่ง คืออะไรคะ?
รู้แต่ว่า ไม่ควรไปเพ่ง ให้รู้สึกแบบสบายๆ ซึ่งเราว่า มันยากเหมือนกันค่ะ พอจะจดจ่อในอะไร มันมักจะเพ่งค่ะ พอปล่อยสบายๆ ก็ไม่แน่ใจว่า เราสบายเกินไป กลายเป็นไม่ได้รู้สึกตามดูมันอยู่หรือเปล่า? เป็นเรื่องยากเหมือนกันค่ะ
ขอบคุณทุกท่านล่วงหน้าค่ะ
มือใหม่..สอบถามเรื่องการดูกาย ดูจิต และการเคลื่อนไหว 14 จังหวะค่ะ
เป็นมือใหม่ในการปฏิบัติค่ะ จึงขอยืมlogin ของคนสนิท มาขอตั้งคำถามรุ่นพี่ในการปฏิบัติในนี้ค่ะ
ขอคำแนะนำด้วยนะคะ มีคำถาม 4 ข้อค่ะ
1. โดยปกติเราทำอานาปานสติเป็นหลัก เพิ่งลองทำตามเพื่อนได้สัก 2 เดือน โดยไม่ว่าจะอยู่อิริยาบถใด ก็พยายามรู้สึกถึงลมหายใจอยู่เสมอ หรือเวลาทำอะไร ก็พยายามมีสติกับสิ่งที่ตัวเองทำอยู่
เช่น ถ้าขับรถอยู่ ทางกาย คือ สายตาพยายามจดจ่อกับท้องถนน ทางใจ ก็พยายามไม่คิดเรื่องอื่นๆ นอกจากการขับรถ
หรือ ตอนนี้พิมพ์ดีดอยู่นะ กำลังคิดประโยคเพื่อตั้งกระทู้อยู่นะ เป็นการรู้ตัว รู้ความคิดสบายๆ ไม่เพ่งมากไป ไม่บีบคั้นมากไป อย่างนี้ถูกต้องมั้ยคะในการดูกาย ดูจิต?
2. มีประโยคนึงในเว็บ wimutti ว่าไว้เกี่ยวกับอานาปานสติว่า
"หายใจแล้วรู้สึกตัวไป หายใจไปแล้วจิตหนีไปคิด คอยรู้ทัน ทำตรงนี้ให้ได้ หายใจไปแล้วจิตหนีไปคิด คอยรู้ทันๆ จิตจะเป็นผู้รู้ขึ้นมา"
อยากขอคำแนะนำว่า ถ้าจิตหรือใจ ฟุ้งไปคิดเรื่องอื่นๆ แล้วเราคอยรู้ทัน พอรู้ทันแล้วต้องทำไงต่อคะ?
เช่น มีคนมาพูดไม่ดีกับเรา แล้วเรารู้สึกไม่พอใจ เรารู้ทันว่าตอนนี้เรากำลังโกรธอยู่ แล้วควรทำไงต่อคะ
ดูความรู้สึกโกรธต่อไป ปล่อยให้มันเกิดต่อไป แล้วให้มันจางไปเอง หรือพอรู้ว่าโกรธ ก็ดึงใจให้กลับมาโฟกัสที่ลมหายใจ เพื่อพยายามตัดใจไม่คิดต่อ พยายามควบคุมความโกรธ เพื่อไม่ให้กระฉอกออกไปเป็นการกระทำคะ?
3. ช่วงหัวค่ำทุกวัน เราเริ่มลองปฏิบัติเคลื่อนไหว 14 จังหวะ หรือการเดินจงกรม โดยฟังบรรยายของพระอาจารย์ครรชิต ท่านกล่าวประมาณว่า หัวใจสำคัญของการเริ่มต้น คือ "ตั้งใจทำ ไม่ต้องไปตั้งใจรู้" สำหรับการขยับมือ เราลองทำดูค่ะ ยังไม่สงสัยอะไร
แต่การเดินจงกรม อยากขอถามว่า
3.1 ระหว่างเดิน ก็สังเกตจิตตัวเองด้วยว่า กำลังรู้สึกอะไร เช่น เมื่อย เบื่อ หรือเฉยๆ หรือกำลังคิดอะไร เช่น เดินอยู่แต่คิดเรื่องงาน
อย่างนี้ถูกมั้ยคะ?
3.2 บางครั้งเราเดินโดยรู้สึกตัวสบายๆ ว่า กำลังเดินอยู่ กำลังก้าวไปมาเรื่อยๆ โดยสังเกตว่า จิตไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ ก็นิ่งๆ กลางๆ
ไม่เบื่อ ไม่ร้อนรุ่ม ไม่ได้คิดเรื่องอื่นๆ แต่เราไม่ได้โฟกัสในทุกย่างก้าว หรือทุกวินาทีที่เท้าสัมผัสพื้นค่ะ เพราะถ้าใจเราไปจับในทุกย่างก้าวที่สัมผัสพื้น เราก็กลัวว่ามันกลายเป็นการบังคับ เป็นการเพ่ง เราแค่เดินธรรมดาไปเรื่อยๆ อย่างนี้ถือว่าผิดวิธีมั้ยคะ?
ขอสอบถามเพิ่มอีกนะคะ
4. การเฝ้ารู้สึกแบบสบายๆ แบบไม่เพ่งเนี่ย เห็นอาจารย์หลายท่านพูดถึงความสำคัญของมัน แต่เราจับประเด็นไม่ได้ชัดเจนว่า
ประโยชน์หรือความแตกต่างของการรู้สึกแบบสบายๆ กับการรู้สึกแบบเพ่ง คืออะไรคะ?
รู้แต่ว่า ไม่ควรไปเพ่ง ให้รู้สึกแบบสบายๆ ซึ่งเราว่า มันยากเหมือนกันค่ะ พอจะจดจ่อในอะไร มันมักจะเพ่งค่ะ พอปล่อยสบายๆ ก็ไม่แน่ใจว่า เราสบายเกินไป กลายเป็นไม่ได้รู้สึกตามดูมันอยู่หรือเปล่า? เป็นเรื่องยากเหมือนกันค่ะ
ขอบคุณทุกท่านล่วงหน้าค่ะ