เป็นครูสอนพิเศษคับ เเต่เรียนไม่จบ ไม่ใช่ยังเรียนไม่จบ แต่เลิกเรียนแล้วคับ
คือที่ได้มาเป็นครู เพราะเคยสอนตั้งแต่ยังเรียนอยู่ ก็สอนดีคับ
เพราะผมรักเด็กๆ เด็กๆก็ชอบผม ชอบเรียนกับผม
พอเลิกเรียนแล้วกะว่าจะไปค้าขายของตัวเอง
แต่พี่ที่รู้จักเค้าชวนมาสอนต่อ เค้าว่าไม่เป็นไร
ก็เรียนมหาวิทยาลัยเปิดไปด้วย แล้วก็สอนไปด้วย
แต่ติดตรงที่ว่า..สอนๆมา
ก็มีผู้ปกครองหลายคนที่รู้ว่าเรียนไม่จบ ระแคะระคาย
เหมือนว่าได้ข่าวว่าเรียนไม่จบ จะเสนอหน้ามาเป็นครูได้ยังไง
รักเด็ก ก็รัก ชอบสอนสนุกดี
แต่อย่างว่าแระคับ คนในละแวกที่รู้จัก ก็รู้ว่าเรียนไม่จบ
ไม่รู้คนไหนไปโพทะนา คนเราไม่อยากเห็นใครได้ดี
ถึงเราจะเป็นคนดีไม่เบียดเบียนใคร ไม่เคยทำใครเดือดร้อน
เค้าก็ยังมายุ่งกับเราอยู่ดี ถึงเค้าจะไม่ได้มาเป็นลูกค้าเรา
แต่ก็เที่ยวไปบอกคนโน้นคนนี้ดิสเครดิตเรา ไม่รู้ทำไม
แต่ก็โทษใครไม่ได้ ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย เราเรียนไม่จบจริงๆ
ตอนสอบติดที่มหาวิทยาลัยมีชื่อเสียง คณะดัง คนก็รู้ทั่ว ก็ตาร้อนผ่าวๆ
ว่าไอ้ลูกคนขายของข้างถนนมันดันสอบติดมอดัง พอเข้าเรียนดันเรียนไม่จบ คนย่อมกระทืบซ้ำเป็นธรรมดา
ตัวผมเองตอนที่ตัดสินใจว่าไม่เรียนแล้วไม่ไหว เครียดเกินไป เรียนไม่มีความสุข
ก็ไม่คิดจะทำมาหากินกับอะไร ที่ต้องใช้วุฒิเลยนะคับ แต่สถานการณ์พาไปก็เลยตามเลย
สอนก็สอนด้วยใจ เงินทองก็แค่พอประมาณไม่ใช่มีเด็กเยอะซะจนรายได้สูงปรี๊ด
แต่ก็ไม่สบายใจที่มีคนมาคอยดิสเครดิตอย่างนี้ ก็คงต้องออกไปหาทำอย่างอื่นเอาคับ
มาระบายเฉยๆคับ มั่นใจว่าสอนเด็กได้ดี รักเด็กๆ ใจเย็นกับเด็ก คนไหนที่ไม่ทัน เราก็พยายามอยากให้เค้าได้
แต่ต่อไปนี้คงไม่มีโอกาสได้สอนพวกเด็กๆต่อไปแล้วคับ เพราะเราเรียนไม่จบ
พี่คนรู้จักเค้ารอเราเรียนจบได้ แต่ผู้ปกครองคงรอเราเรียนจบไม่ได้
อยู่ไปก็กลัวสถาบันที่สอนอยู่จะเสียชื่อเสียงคับ คิดแล้วออกมาเลยดีกว่า ถึงเราตัน เราก็ไม่อยากทำให้ใครเดือดร้อน
เสียใจมากคับ
กลุ้มใจ เรียนไม่จบ ดันมาเป็นครูสอนพิเศษ
คือที่ได้มาเป็นครู เพราะเคยสอนตั้งแต่ยังเรียนอยู่ ก็สอนดีคับ
เพราะผมรักเด็กๆ เด็กๆก็ชอบผม ชอบเรียนกับผม
พอเลิกเรียนแล้วกะว่าจะไปค้าขายของตัวเอง
แต่พี่ที่รู้จักเค้าชวนมาสอนต่อ เค้าว่าไม่เป็นไร
ก็เรียนมหาวิทยาลัยเปิดไปด้วย แล้วก็สอนไปด้วย
แต่ติดตรงที่ว่า..สอนๆมา
ก็มีผู้ปกครองหลายคนที่รู้ว่าเรียนไม่จบ ระแคะระคาย
เหมือนว่าได้ข่าวว่าเรียนไม่จบ จะเสนอหน้ามาเป็นครูได้ยังไง
รักเด็ก ก็รัก ชอบสอนสนุกดี
แต่อย่างว่าแระคับ คนในละแวกที่รู้จัก ก็รู้ว่าเรียนไม่จบ
ไม่รู้คนไหนไปโพทะนา คนเราไม่อยากเห็นใครได้ดี
ถึงเราจะเป็นคนดีไม่เบียดเบียนใคร ไม่เคยทำใครเดือดร้อน
เค้าก็ยังมายุ่งกับเราอยู่ดี ถึงเค้าจะไม่ได้มาเป็นลูกค้าเรา
แต่ก็เที่ยวไปบอกคนโน้นคนนี้ดิสเครดิตเรา ไม่รู้ทำไม
แต่ก็โทษใครไม่ได้ ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย เราเรียนไม่จบจริงๆ
ตอนสอบติดที่มหาวิทยาลัยมีชื่อเสียง คณะดัง คนก็รู้ทั่ว ก็ตาร้อนผ่าวๆ
ว่าไอ้ลูกคนขายของข้างถนนมันดันสอบติดมอดัง พอเข้าเรียนดันเรียนไม่จบ คนย่อมกระทืบซ้ำเป็นธรรมดา
ตัวผมเองตอนที่ตัดสินใจว่าไม่เรียนแล้วไม่ไหว เครียดเกินไป เรียนไม่มีความสุข
ก็ไม่คิดจะทำมาหากินกับอะไร ที่ต้องใช้วุฒิเลยนะคับ แต่สถานการณ์พาไปก็เลยตามเลย
สอนก็สอนด้วยใจ เงินทองก็แค่พอประมาณไม่ใช่มีเด็กเยอะซะจนรายได้สูงปรี๊ด
แต่ก็ไม่สบายใจที่มีคนมาคอยดิสเครดิตอย่างนี้ ก็คงต้องออกไปหาทำอย่างอื่นเอาคับ
มาระบายเฉยๆคับ มั่นใจว่าสอนเด็กได้ดี รักเด็กๆ ใจเย็นกับเด็ก คนไหนที่ไม่ทัน เราก็พยายามอยากให้เค้าได้
แต่ต่อไปนี้คงไม่มีโอกาสได้สอนพวกเด็กๆต่อไปแล้วคับ เพราะเราเรียนไม่จบ
พี่คนรู้จักเค้ารอเราเรียนจบได้ แต่ผู้ปกครองคงรอเราเรียนจบไม่ได้
อยู่ไปก็กลัวสถาบันที่สอนอยู่จะเสียชื่อเสียงคับ คิดแล้วออกมาเลยดีกว่า ถึงเราตัน เราก็ไม่อยากทำให้ใครเดือดร้อน
เสียใจมากคับ