--ทำไมผมถึงรู้สึกว่ามันผิดที่จะเลือกนิรโทษแต่ผู้ชุมนุม--

ถ้าจะใช้กฎหมายนิรโทษมันต้องไม่มีข้อยกเว้น ใครที่ได้รับผลกระทบต้องได้รับประโยชน์ทั้งหมด
ไม่ว่าแกนนำหรือผู้ชุมนุมไม่ว่าสีไหนหรือว่าฝ่ายใด เพราะถ้าเลือกบางส่วนถึงจะเป็นสวนใหญ่มันก็
ไม่เป็นธรรมกับส่วนน้อย  (ถึงทักษิณไม่เสียชีวิตหรือเสียอวัยวะแต่เขาก็ได้รับผลกระทบมากเช่นกัน)

ยกตัวอย่างตอนน้ำท่วม ถ้าใช้หลักคิดนี้มีคนกลุ่มหนึ่งบอกว่าต้องเยียวยาเฉพาะคนจน เพราะคนรวย
ไม่เดือดร้อน คนรวยไปอยู่ทีอื่นได้ คนรวยกันน้ำไม่ให้เข้าบ้านได้ หรือคนรวยถมดินสูงอยู่ที่สูงได้...

มีคนกล่าวว่าคนรวยไม่เข้าใจคนจน แล้วถ้าถามกลับ คนจนเข้าใจคนรวยบ้างไหม (เขาไม่มีทุกข์หรือ)

ผมไม่รู้จะประดิษฐ์คำพูดอย่างไร แต่ผมรู้สึกว่าถ้านิรโทษกรรมแล้วมีข้อกำหนดละเว้นใคร มันเหมือน
กฎหมายมีตามองเลือกที่รักมักที่ชังได้ ซึ่งหลักการของความเป็นธรรม คนถือตาชั่งต้องเอาผ้าปิดตาไว้..
ตัดสินช่วยเพราะสงสารคนจนมันก็ไม่เป็นธรรม ตัดสินช่วยคนรวยเพราะผลประโยชน์มันก็ไม่เป็นธรรม

ถ้าจะไม่ใช้หลักการออก พรบ.นิรโทษ ก็ใช้หลักการกฎหมายที่เป็นมาตราฐานเดียวเอาพวก พธม.มาติดคุก
เหมือนเสื้อแดงใครมีภาพในรูปตอนยืดสนามบิน ยืดทำเนียบ ก็ออกหมายเรียกหมายจับให้หมด แล้วก็ต่อสู้
กันระบบศาลสถิตย์ยุติธรรม ถ้าให้ประกันก็ต้องให้เหมือนๆกัน เผาไม่เผายืดไม่ยืดมาต่อสู้กันในระบบ