“เทพบุตรจุฑาเหพ” ความลงตัวระหว่างความฝันกับความจริง

ตั้งแต่ซื้อหนังสือมาอ่าน เฝ้าถามตัวเองว่าถ้ามาเป็นละคร จะทำให้ตัวละครต่างๆโลดแล่นอย่างมีชีวิตได้อย่างไร เพราะผู้แต่งทั้ง ๕ คนมีแนวทางการแต่งนิยายที่แตกต่างกันมาก คุณณารา ถ้าแต่งนิยายแนวนี้จะมีข้อมูลเยอะมากและชอบพรรณาจนเป็นนิยายเล่มสุดท้ายที่อ่านจบในชุด ในขณะที่คุณร่มแก้ว ผู้แต่งปวรุจ เป็นนักแต่งนิยายรุ่นใหม่ที่เราติดตาม สไตล์ของเธอเดาได้ว่าอ่อนหวาน อบอุ่น แต่เนื้อหามักจะกระชับรวบรัดไม่ค่อยอธิบายความมากนัก  พระเอกของเธอจะไปในทางเดียวกันหมดไม่ว่าจะแดนไตร ปฐพี หรือ ปวรุจ เป็นนิยายเล่มแรกของชุดที่ถูกหยิบขึ้นมาอ่านก่อนและจบก่อน  “เก้าแต้ม” เป็นนักเขียนที่ขอยอมรับว่าไม่ค่อยอ่านผลงานของเธอนัก เป็นนักเขียนในชุดที่สร้างความประหลาดใจมากเพราะแต่งได้สนุก ความเห็นส่วนตัวยอมรับว่าเป็นเรื่องดอกฟ้ากับสามัญชน ที่สุดๆ ในชุด “ซ่อนกลิ่น” นักเขียนชายที่โด่งดังจาก อัคนี และชุดทะเลทราย เป็นนักเขียนที่หวือหวาที่สุดและบางหน้าบางตอนอายที่จะอ่านในที่สาธารณะ เพราะตัวเอกของเธอจะแสดงความรักความสัมพันธ์กันหวือหวาที่สุด  ส่วน “แพรณัฐ” เป็นนักเขียนน้องใหม่ที่เราเริ่มตามผลงานหลายเรื่องที่เขียนมีพล็อตที่เป็นไปได้ ตัวละครติดดินและตัวเอกของแพรณัฐมักจะใช้ความรู้สึกพูดออกมา ได้ถูกใจคนอ่าน เรื่อง”รณพีร์” จึงเป็นเรื่องที่เลือกอ่านจบเป็นลำดับที่ ๒

เมื่อมาทำเป็นบทภาพยนตร์ เราแอบหวั่นใจ เพราะไม่แน่ใจว่าผู้เขียนบทได้มีการพูดคุยกันอย่างผู้เขียน หรืออย่างผู้จัดหรือไม่  ที่จะทำให้เรื่องมันสอดคล้องกลมกลืนกันอย่างหนังสือ และเมื่อทำเป็นละครก็ได้คำตอบจากการดูว่า ผู้เขียนบทใส่สไตล์ของตนเข้าไปพอสมควร การเพิ่มบทอื่นๆ เข้ามาก็ทำอย่างที่คิดว่าน่าจะใช่ จึงทำให้บทของตัวละครที่เป็นแกนกลางไม่ว่าจะเป็น ย่าอ่อน ย่าเอียด คุณชายเทวพันธ์ ไม่ค่อยราบรื่นหรือลื่นไหลในบุคคลิก จนบางครั้งคล้ายกับดูละครคนละเรื่องในแต่ละตอน  บทของคุณชายธราธร เป็นบทที่เขียนตามบทประพันธ์มากที่สุด เลยทำให้เรื่องไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไรแต่โชคดีที่สีสันของตัวรองทำให้ละครมีสีสันและสนุกขึ้น  คุณชายปวรุจ สำหรับเราเหมือนดู “รัตนาวดี” ภาคสลับหญิงชาย คนเขียนบทเขียนได้น่ารัก และทำให้ตัวละครในนิยายโลดแล่นเป็นภาพเคลื่อนไหวได้ถูกใจ จะขัดใจก็บทของท่านชายทัศน์  ที่เขียนเป็นสีดำ ไม่เทา ทำให้แตกต่างไปจากเรื่องพอสมควร  จริงๆแล้วใน ๕ เรื่อง พุฒิภัทรนับเป็นเรื่องที่น่าจะตรงใจตลาดมากที่สุด เพราะพระเอกเป็นดอกฟ้าผู้สูงส่ง นางเอกก็สุดจะสามัญต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ผู้เขียนบททำได้ดีแต่ความที่ต้องการขายพระเอก นางเอกมากเกินไป ความสมเหตุสมผลจึงเป็นเรื่องที่เป็นคำถามจากผู้ชม  “รัชชานนท์” เป็นตัวอย่างบทละครที่เขียนดี และสนุกมาก น่าติดตามชมทุกตอน การเพิ่มบทอื่นๆเข้าไปก็ทำได้อย่างมีเหตุผล การตัดบางบทที่หมิ่นเหม่ก็ทำได้อย่างไม่มีสะดุด แต่การเขียนบทให้คุณกิ๊ก มยุริญ เล่นโอเวอร์ไปนิด น่าจะเป็นจุดที่ต้องปรับปรุง “คุณชายรณพีร์” โดยรวมไม่แย่อย่างที่คิด แต่การเพิ่มบทเพื่อจะให้เห็นความเป็นมาของตัวละคร โดยเฉพาะ ตัวเดชกำแหง และบทพิสูจน์ความรัก ความผูกพันระหว่างพระเอก นางเอก ที่เยอะไป ทำให้ละครยืดอย่างน่าเสียดาย

ช่องสาม เลือกผู้จัดและผู้กำกับได้ดี   เป็นคนวัยร่วมสมัย และทันเห็นรูปพ่อแม่ตอนหนุ่ม สาว ได้ทันฟังเรื่องของความรักและความโรแมนติกในสมัยนั้น จึงทำให้การกำกับเป็นไปอย่างละเมียดละไมสมยุคในเวลานั้น คุณกฤษณ์ กำกับได้ดี รายละเอียดเยอะค่อยเป็นค่อยไปตามบทที่เขียน กำลังดีแต่ติดจะเรื่อยๆไปนิด อารมณ์สนุกๆเหมือนที่เคยเห็นในหลายเรื่องของของคุณกฤษณ์ หายไป เหมือนผู้กำกับเกร็งๆ อยู่กับละครพีเรียด  คุณคิง-สมจริง คืนฟอร์มมาก จากทำให้ปฐพีที่เรารักป่วยถึงป่วยมาก มินต์ชาลิดา ถูกฝัง กลับทำให้ละครปวรุจ มีชีวิตเหมือนหลุดออกมาจากนิยายและทำให้ มิว นิษฐา แจ้งเกิดได้อย่างสง่างามถึงแม้ว่าเธอจะมีปัญหาในการพูดก็ตาม และทำให้พี่ชายรุจ เป็นผู้ชายที่สาวๆที่ขาดความอบอุ่นต้องการกันทั่วบ้านทั่วเมือง  ป้าแจ๋ว-ยุทธนา ทำได้ดีเหมือนกำลังดูวนิดาภาคต่อ เวอร์ชั่นรีมิกซ์ไทยผสมเกาหลีและการ์ตูนตาโต  พระเอกนางเอกของป้าแจ๋วยังเป็นโรคขาดวิตามินดี เดี๋ยวล้ม เดี๋ยวจ้องตา เรียกเรตติ้งถล่มทลาย ยิ่งได้พระเอกใหม่ที่แพรวพราวมาด้วยยิ่งทำให้คุณชายหมอยิ่งกว่าเกิด คุณพงษ์พัฒน์ สุดยอด ทั้งภาพทั้งการลำดับภาพ การเล่าเรื่องในทั้งชุดเรื่องนี้น่าจะถูกจริตกับผู้กำกับที่สุด เราต้องยกคะแนนทีมเวร์คให้เพราะจ่ายบททุกตัว ในขณะที่ให้ความสำคัญกับตัวพระเอก นางเอกได้ดีมาก น้องแต้วเล่นเก่งมาก จะมาตกม้าตายตอนจบที่เราเข้าใจว่าบางเรื่องเล่ามากไม่ได้เพราะอาจจะไม่มีตอนจบ (ฮา) เรื่องสุดท้าย คุณฉัตรชัย จัดเต็มมากละเมียดที่สุด ลึกซึ้งที่สุด ผูกพันที่สุด เพราะความละเอียดของคุณนกที่ไม่ชอบเล่าข้าม จึงทำให้เรื่องนี้ไม่ได้เอาใจตลาดเท่าไร บวกกับบทที่มันยืดขยายความแล้วขยายความอีกเลยทำให้สำหรับเราเสียดายที่ตอนจบไม่จุใจ โดนตัดออกไปเยอะ โดยเฉพาะฉากที่สำคัญๆ เช่น ตอนเทวพันธ์เข้ามาขอโทษ จุฑาเทพ คุณย่าเอียดสารภาพผิดเพียงขวัญกับครอบครัวต่อหน้าหลานทั้งหมด(ในบทละครไม่มี)  ส่วนดีที่สุดของละครเรื่องนี้คือดึงเอาความเป็นรณพีร์และเพียงขวัญออกมาได้ดีเหมือนดูชีวิตของคนสองคน และมินต์ ชาลิดาก็หลุดจากหลุมขึ้นสู่การเป็นักแสดงอย่างสมบูรณ์แบบ โดยสรุปแล้วพอใจมากถึงมากที่สุดกับการกำกับละครชุดนี้

    ขอบคุณช่อง ๓ ที่ทำให้วันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์มีความหมาย เฝ้ารอคอย และมีความสุขมาก ทำให้ฝันจากบทนิยายเป็นจริง และฝันนั้นยังช่วยเป็นกำลังใจให้กับการการดำเนินชีวิตที่เป็นความจริงในทุกๆวัน   ละครที่แสดงถึงความรุนแรง เครียด แก้แค้น สะใจมันเป็นการตอกย้ำความจริงในชีวิตมากไป  เราว่าละครที่สวยงามช่วยให้ชีวิตได้มีเวลาย้อนทวนถึงความสุขในอดีต และย้อนรำลึกถึงความฝันในวัยเยาว์ วัยหนุ่มสาวได้ดีทำให้คนมีความสุขจากการเฝ้าชม ไม่แปลกใจที่คนวัยเลยฝันที่รู้จักเกือบทุกคนติดละครชุดนี้กันงอมแงม ขอบคุณนักสร้างฝันทุกคนค่ะ อยากให้มีละครแบบนี้อีก